Βρετανικό μοντέλο 32 ωρών: Όταν η Ευρώπη κοιτάζει το μέλλον και η Ελλάδα το… 13ωρο

Ενώ στην εγχώρια πραγματικότητα οι εργαζόμενοι έρχονται αντιμέτωποι με νομοθετήματα που ανοίγουν τον δρόμο για εξαντλητικά 13ωρα και εξαήμερη απασχόληση, στην υπόλοιπη Ευρώπη η συζήτηση για την αποδοτικότητα κινείται σε εντελώς αντίθετη κατεύθυνση. Το παράδειγμα έρχεται από τη Lumen, μια βρετανική εταιρεία παροχής υπηρεσιών SEO με έδρα το Κάρντιφ, η οποία αποφάσισε να καταργήσει κάθε παραδοσιακό εργασιακό περιορισμό.

Η εταιρεία, υπό την καθοδήγηση του διευθυντή της Άλεντ Νελμς, εφάρμοσε ένα σύστημα εβδομαδιαίας εργασίας 32 ωρών, δίνοντας στους υπαλλήλους της την απόλυτη ελευθερία να επιλέγουν ποια ημέρα και ποια ώρα θα εργαστούν μέσα στο επταήμερο, συμπεριλαμβανομένου και του Σαββατοκύριακου. Μοναδικό κριτήριο για τη διατήρηση αυτής της ελευθερίας είναι η επίτευξη των προσδιορισμένων στόχων και η έγκαιρη ολοκλήρωση των έργων που αναλαμβάνει ο κάθε εργαζόμενος.

Η αυτοδιαχείριση ως εργαλείο παραγωγικότητας

Η φιλοσοφία πίσω από το συγκεκριμένο εγχείρημα βασίζεται στην πεποίθηση ότι ο αυστηρός καθορισμός των εργάσιμων ημερών αποτελεί μια ξεπερασμένη προσέγγιση που δεν συνδέεται απαραίτητα με την πραγματική απόδοση. Στο μοντέλο της Lumen, με εξαίρεση ορισμένες προγραμματισμένες ομαδικές συναντήσεις, δεν υφίστανται ωράρια προσέλευσης ή αποχώρησης.

Η διοίκηση μεταφέρει την ευθύνη απευθείας στο προσωπικό, επισημαίνοντας ωστόσο ότι ένα τέτοιο σύστημα προϋποθέτει εργαζομένους με υψηλό επίπεδο αυτοπειθαρχίας, αυτονομίας και ικανότητας να λειτουργούν αποδοτικά χωρίς τη διαρκή επίβλεψη ενός προϊσταμένου.

Τα αποτελέσματα της ευελιξίας στην πράξη

Το πιο ενδιαφέρον εύρημα από την εφαρμογή του μέτρου είναι ότι οι εργαζόμενοι δεν άλλαξαν ριζικά την καθημερινότητά τους. Η πλειονότητα επέλεξε να διατηρήσει ένα σχετικά συμβατικό πρόγραμμα, αξιοποιώντας τη νέα ελευθερία κυρίως για τη διευθέτηση καθημερινών αναγκών, όπως ιατρικά ραντεβού, προσωπική φροντίδα ή οικογενειακές υποχρεώσεις, μεταφέροντας τις ώρες εργασίας σε άλλες στιγμές της εβδομάδας.

Αν και το μοντέλο αυτό αποδεικνύεται εξαιρετικά ωφέλιμο για την ψυχολογία και την απόδοση των υπαλλήλων, η εταιρεία αναγνωρίζει ότι η εφαρμογή του περιορίζεται σε τομείς τηλεργασίας και προσανατολισμού βάσει στόχων. Παρά τους περιορισμούς αυτούς, η διαφορά νοοτροπίας παραμένει χαοτική σε σχέση με τη δική μας αγορά εργασίας, όπου η παραγωγικότητα εξακολουθεί λανθασμένα να ταυτίζεται με την εξουθένωση και τις ατελείωτες ώρες παρουσίας στο γραφείο.