ΤΣΙΠΡΑΣ – ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ: Ή ΑΝΙΚΑΝΟΙ Ή ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ!

Η πολιτική αντιπαράθεση γύρω από το έγκλημα των Τεμπών δυστυχώς κατάντησε μια φτωχή επικοινωνιακή παράσταση, όπου η αλήθεια θυσιάζεται στον βωμό των πρόσκαιρων εντυπώσεων.

Σήμερα, φτάσαμε να παρακολουθούμε τους Τσίπρα και Ανδρουλάκη να σηκώνουν δήθεν τους τόνους, καταγγέλλοντας τις αδιαμφισβήτητες κυβερνητικές ευθύνες για την αλλοίωση του τόπου της τραγωδίας.

Ωστόσο, η στάση των Αλέξη Τσίπρα και Νίκου Ανδρουλάκη γεννά αμείλικτα ερωτήματα για το πότε, πώς και γιατί αποφάσισαν να «αφυπνιστούν».

Καταρχάς να σημειώσουμε κάτι ΠΟΛΥ ΒΑΣΙΚΟ: Το πρωτογενές έγκλημα είναι το ΞΕμπάζωμα και η εξαφάνιση των πειστηρίων! Η συζήτηση στον δημόσιο λόγο συχνά εστιάζει λανθασμένα στον όρο «μπάζωμα», δηλαδή στην τσιμεντόστρωση και την κάλυψη της περιοχής. Πρόκειται όμως για μια επικίνδυνη αποσιώπηση του πραγματικού, πρωτογενούς εγκλήματος που όπως είπαμε είναι το ξεμπάζωμα.

Πριν τοποθετηθούν τα αδρανή υλικά, βαρέα μηχανήματα απομάκρυναν τόνους χώματος, συντριμμιών και κρίσιμων στοιχείων από τον πυρήνα του δυστυχήματος. Μαζί με αυτά τα υλικά απομακρύνθηκαν πολύτιμα αποδεικτικά στοιχεία για τα αίτια της ανάφλεξης και της πυρκαγιάς, ενώ (όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων) μεταφέρθηκαν μέχρι και ανθρώπινα λείψανα σε ιδιωτικά οικόπεδα, χωρίς καμία δικαστική ή ιατροδικαστική πρόνοια.

Το ξεμπάζωμα ήταν η πράξη που ακύρωσε τη δυνατότητα μιας ανεξάρτητης και πλήρους εγκληματολογικής έρευνας τις πρώτες, κρίσιμες ώρες.

Την 1η Μαρτίου 2023, μόλις λίγες ώρες μετά τη πολύνεκρη σύγκρουση, ο Αλέξης Τσίπρας και ο Νίκος Ανδρουλάκης βρέθηκαν στον τόπο του δυστυχήματος. Περιτριγυρισμένοι από πολυπληθείς κουστωδίες, συμβούλους και κάμερες, πάτησαν στο ίδιο έδαφος όπου τα μηχανήματα είχαν ήδη ξεκινήσει τις αδικαιολόγητες παρεμβάσεις.

Βρίσκονταν εκεί, είδαν το πεδίο με τα ίδια τους τα μάτια, αλλά δεν καταλόγισαν τίποτα επί τόπου. Αντί να απαιτήσουν την άμεση σφράγιση του χώρου από τις δικαστικές αρχές, περιορίστηκαν σε γενικόλογες δηλώσεις συμπαράστασης και τηλεοπτικά πλάνα πολιτικής κατανάλωσης.

Ανικανότητα ή συνενοχή;

Η σιωπή των δύο πολιτικών αρχηγών εκείνες τις πρώτες ημέρες δημιουργεί ένα αμείλικτο δίλημμα για τη δική τους πολιτική στάση:

Σενάριο Ανικανότητας: Αν οι κ.κ. Τσίπρας και Ανδρουλάκης δεν κατάλαβαν ότι μπροστά στα μάτια τους συντελείται μια πρωτοφανής αλλοίωση τόπου εγκλήματος, τότε αποδεικνύουν μια επικίνδυνη πολιτική αφέλεια και ανικανότητα να αντιληφθούν τα στοιχειώδη.

Σενάριο Συνενοχής: Αν γνώριζαν ή υποψιάζονταν τι συνέβαινε με την απομάκρυνση των πειστηρίων και επέλεξαν να σιωπήσουν για να μην διαταράξουν το «αφήγημα της διαχείρισης της κρίσης», τότε η σιωπή τους αυτή τους καθιστά ηθικούς και πολιτικούς συνενόχους στη συγκάλυψη.

Η μεταγενέστερη «οργή» τους στη Βουλή και στα κανάλια στερείται αλήθειας. Η αντιπολίτευση δεν μπορεί να εμφανίζεται ως κατήγορος για ένα έγκλημα στο οποίο υπήρξε αδρανής θεατής την ώρα που διαπραττόταν. Η δικαιοσύνη για τα θύματα των Τεμπών απαιτεί αλήθεια από όλους και κυρίως από αυτούς που είχαν τη δύναμη να μιλήσουν όταν έπρεπε, αλλά επέλεξαν τη σιωπή.

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΟΙ ΟΛΟΙ! ΖΩΝΤΑΝΑ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ ΣΤO ΟΝΕ channel

ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

ΠΟΙΟΣ «ΕΣΧΙΣΕ» ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΤΟΥ ΣΠΑΧΙΤΣ ΓΙΑ ΧΑΤΙΡΙ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ;