ΤΡΑΝΣ ΑΚΤΙΒΙΣΤΡΙΑ: ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΤΑΦΗ ΜΕ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΔΑΠΑΝΗ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

ΔΗΜΟΣ ΑΘΗΝΑΙΩΝ: ΤΙΜΗΤΙΚΟΣ ΤΑΦΟΣ ΓΙΑ ΤΡΑΝΣ ΑΚΤΙΒΙΣΤΡΙΑ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΑΠΑΝΗ

Με εισήγηση της παράταξης του δημάρχου Αθηναίων, Χάρη Δούκα, το Δημοτικό Συμβούλιο Αθηναίων συζήτησε την παραχώρηση τιμητικού τάφου στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών στην Πάολα Ρεβενιώτη, γνωστή τρανς ακτιβίστρια..

Η απόφαση προκάλεσε έντονη αντίδραση από τη δημοτική σύμβουλο Ελένη Παπαδοπούλου, επικεφαλής της ανεξάρτητης παράταξης «Η Αθήνα ΜΑΣ», η οποία έθεσε ζήτημα εφαρμογής του κανονισμού των κοιμητηρίων και σαφών κριτηρίων για τέτοιου είδους τιμητικές παραχωρήσεις.

Τι προβλέπει ο κανονισμός

Η Παπαδοπούλου υπενθύμισε ότι ο κανονισμός ορίζει πως «δύνανται να παραχωρούνται τάφοι τριετίας τιμής ένεκεν, πρόσκαιρα ή στο διηνεκές, για να θάβονται πρόσωπα και μόνον αυτά, με εθνική, κοινωνική και πολιτική δράση που προσέφεραν μεγάλες στο Έθνος υπηρεσίες».

Όπως τόνισε, η πρόταση δεν πληροί τα συγκεκριμένα κριτήρια, καθώς η αναγνώριση αφορά προσφορά σε συγκεκριμένη κοινότητα και όχι στο Έθνος συνολικά. Έτσι, το ζήτημα δεν περιορίζεται στο πρόσωπο της εκλιπούσας, αλλά αφορά τον τρόπο με τον οποίο ο Δήμος Αθηναίων αποφασίζει να διαθέσει δημοτικούς πόρους, απαλλαγές ή τιμητικές παραχωρήσεις.

Ερωτήματα για τη δημοτική δαπάνη

Η τιμής ένεκεν ταφή δεν είναι μια απλή διοικητική πράξη. Όταν υπάρχει παραχώρηση χώρου ή απαλλαγή από τα προβλεπόμενα τέλη, τίθεται ζήτημα δημοτικής δαπάνης ή οικονομικής διευκόλυνσης από πλευράς Δήμου.

Το βασικό ερώτημα είναι αν η προσφορά σε έναν συγκεκριμένο ακτιβιστικό χώρο αρκεί για να δικαιολογήσει θεσμική τιμή με οικονομική διάσταση. Σε μια περίοδο όπου οι δημότες αντιμετωπίζουν προβλήματα καθαριότητας, φωτισμού, ασφάλειας, υποδομών και ακρίβειας, τέτοιες αποφάσεις δεν μπορούν να περνούν χωρίς αυστηρή αιτιολόγηση.

Ανάγκη για καθαρές απαντήσεις

Ο Δήμος Αθηναίων οφείλει να εξηγήσει αν η συγκεκριμένη απόφαση βασίζεται σε σαφή κανονιστική πρόβλεψη, αν υπάρχουν προηγούμενα ανάλογων αποφάσεων και αν η ίδια αντιμετώπιση θα υπήρχε για κάθε πολίτη με διαφορετική κοινωνική, πολιτική ή ιδεολογική διαδρομή.

Ο σεβασμός προς κάθε νεκρό είναι αυτονόητος. Η δημόσια τιμή όμως, με δημοτική δαπάνη ή παραχώρηση, δεν είναι αυτονόητη. Πρέπει να τεκμηριώνεται, να ελέγχεται και να απαντά στα πραγματικά συμφέροντα των πολιτών.