Τραγωδία Τεμπών | Δικαστικό «όχι» σε νέα έρευνα για τα Τέμπη...

Η σιωπή της δικαιοσύνης και η οργή των οικογενειών – νέα απόρριψη αιτήματος εκταφής για τα Τέμπη

Η τραγωδία των Τεμπών εξακολουθεί να σκιάζει τη δημόσια ζωή, όχι μόνο λόγω της φρίκης των γεγονότων αλλά και εξαιτίας των συνεχιζόμενων αποφάσεων που, για τις οικογένειες των θυμάτων, μοιάζουν να ορθώνουν τείχη αντί να ανοίγουν δρόμους διαλεύκανσης. Ο ειδικός εφέτης ανακριτής Σωτήρης Μπακαΐμης απέρριψε, για ακόμη μία φορά, αίτημα συγγενών θυμάτων να προχωρήσουν σε εκταφή των σορών, με σκοπό την πλήρη διερεύνηση των αιτιών θανάτου.

Η τελευταία απόρριψη αφορά την αίτηση του Χρήστου Τηλκερίδη, πατέρα του 20χρονου Άγγελου, ο οποίος έχασε τη ζωή του στη φονική σύγκρουση. Προηγήθηκαν δύο αντίστοιχες απορρίψεις, με πλέον χαρακτηριστική αυτή του Παύλου Ασλανίδη, πατέρα του Δημήτρη Ασλανίδη, τον περασμένο Ιούλιο. Στην ουσία, η Δικαιοσύνη λέει διαρκώς «όχι» σε αιτήματα που οι οικογένειες θεωρούν ζωτικής σημασίας για να χυθεί φως.

Το σκεπτικό που διχάζει

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο ανακριτής αιτιολόγησε την απόφαση λέγοντας ότι η εκταφή συνδέεται με τον ισχυρισμό ορισμένων διαδίκων πως στην εμπορική αμαξοστοιχία μεταφερόταν παράνομα φορτίο διαλυτών ή υδρογονανθράκων και ότι η διαδικασία ζητήθηκε για να ενισχυθεί αυτός ο ισχυρισμός. Με αυτόν τον τρόπο, εμφανίζεται να συντάσσεται με την εκδοχή πως η πυρόσφαιρα που αποτέφρωσε ανθρώπινες ζωές προκλήθηκε από έλαια σιλικόνης, αφήγημα που ήδη αμφισβητείται από την έκθεση του ΕΟΔΑΣΑΑΜ αλλά και από πολυάριθμες τεχνικές εκθέσεις εμπειρογνωμόνων που εργάζονται για λογαριασμό των οικογενειών.

Η απόρριψη επεκτάθηκε και στο αίτημα για τοξικολογικές και ιστολογικές εξετάσεις, τις οποίες οι συγγενείς καταγγέλλουν ότι δεν έγιναν ποτέ, παρότι θα μπορούσαν, ακόμη και τώρα, να αποκαλύψουν αν οι θάνατοι προήλθαν από συγκεκριμένα χημικά ή ακραία θερμικά φαινόμενα, επιβεβαιώνοντας ή αποκλείοντας την παρουσία υδρογονανθράκων.

Στο σκεπτικό του, ο κ. Μπακαΐμης επικαλέστηκε πορίσματα του Γενικού Χημείου του Κράτους και την έκθεση του καθηγητή ΕΜΠ Δημήτρη Καρώνη, τα οποία στηρίζουν την εκδοχή των ελαίων σιλικόνης. Χαρακτήρισε μάλιστα τους συγγενείς και τους τεχνικούς τους συμβούλους ως «μερίδα διαδίκων», διατύπωση που οι οικογένειες θεωρούν απαξιωτική.

Καθυστερήσεις και σκιές

Η χρονική καθυστέρηση στην απάντηση ενισχύει την αίσθηση αδιαφορίας: ο κ. Τηλκερίδης υπέβαλε την αίτηση στις 18 Δεκεμβρίου 2024 και έλαβε την απόρριψη στις 31 Ιουλίου 2025, πάνω από επτά μήνες μετά. Στο μεταξύ, η κοινωνία παρακολουθεί μια υπόθεση όπου οι τεχνικές και ιατροδικαστικές διαστάσεις μένουν ανοιχτές, αλλά η ανακριτική πορεία μοιάζει να αποκλείει εναλλακτικά σενάρια πριν αυτά εξεταστούν.

Τι ζητούσαν οι οικογένειες

Στην αίτησή του, ο πατέρας του Άγγελου εξηγούσε ότι η ανάλυση των οστών μπορεί να αποκαλύψει ίχνη χημικών στοιχείων ή μεταβολές που δείχνουν αν υπήρξε παρέμβαση με χημικές ουσίες κατά την καύση. Υπολείμματα καύσης, τόνιζε, μπορούν να δώσουν πληροφορίες για τη θερμοκρασία και το είδος της φωτιάς. Επικαλέστηκε επίσης τις διατάξεις του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, που επιτρέπουν την εκταφή όταν υπάρχουν βάσιμες υπόνοιες ότι η αρχική νεκροψία μπορεί να αμφισβητηθεί ή όταν προκύπτουν νέα στοιχεία.

Επιπλέον, υπενθύμιζε ότι η εκταφή μπορεί να διαταχθεί από τον εισαγγελέα όταν υπάρχει ανάγκη περαιτέρω διερεύνησης του αιτίου θανάτου ή όταν υπονοείται εγκληματική ενέργεια.

Πολιτική διάσταση και θεσμικό έλλειμμα

Η στάση της Δικαιοσύνης σε μια υπόθεση εθνικής τραγωδίας, όπου οι απαντήσεις θα έπρεπε να προηγούνται των ερωτημάτων, εγείρει σοβαρά ζητήματα θεσμικής αξιοπιστίας. Η άρνηση διεξαγωγής επιπλέον εξετάσεων, ειδικά όταν υπάρχει τεχνολογική δυνατότητα, δεν μπορεί να εκληφθεί ως κίνηση που εμπνέει εμπιστοσύνη. Αντίθετα, αφήνει χώρο σε σενάρια συγκάλυψης και πολιτικής προστασίας ευθυνών.

Η τραγωδία των Τεμπών δεν είναι απλώς μια ποινική δικογραφία. Είναι πληγή στο σώμα της κοινωνίας. Και όσο η αλήθεια μένει θαμμένη, η δυσπιστία απέναντι στην πολιτική και δικαστική εξουσία θα βαθαίνει. Οι οικογένειες ζητούν δικαίωση, όχι πολιτικά ισορροπημένες αποφάσεις που αφήνουν τα κρίσιμα ερωτήματα αναπάντητα.