Όταν ξεκίνησαν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν, το αφήγημα ήταν ξεκάθαρο τόσο από ισραηλινής όσο και από αμερικανικής πλευράς, ο πόλεμος βασίστηκε σε δύο κεντρικούς πυλώνες. Πρώτον, στην ολοσχερή καταστροφή του ιρανικού οπλοστασίου, πυραύλων, drones, εκτοξευτών και στρατιωτικών υποδομών, ώστε η Τεχεράνη να μην είναι πλέον σε θέση να απειλήσει τους γείτονές της, την ναυτιλιακή κυκλοφορία και, φυσικά, το Ισραήλ. Δεύτερον, στην οριστική παύση του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος, μιας δεκαετούς ανησυχίας για την Δύση, που θεωρητικά θα εξαλειφόταν μέσω στοχευμένων πληγμάτων σε πυρηνικές εγκαταστάσεις, εργαστήρια εμπλουτισμού ουρανίου και ερευνητικά κέντρα.
Ισραηλινοί και Αμερικανοί αξιωματούχοι μιλούσαν δημοσίως για «συντριβή της επιθετικής δύναμης» της Ισλαμικής Δημοκρατίας, για «αποστρατιωτικοποίηση» της ιρανικής απειλής και για ένα νέο γεωπολιτικό τοπίο στη Μέση Ανατολή όπου η Τεχεράνη δεν θα μπορούσε πλέον να λειτουργεί ως κέντρο αποσταθεροποίησης. Τα ΜΜΕ παγκοσμίως αναπαρήγαγαν αυτό το αφήγημα, και η κοινή γνώμη σε Ισραήλ και ΗΠΑ υποδέχθηκε τις ανακοινώσεις με ανακούφιση.
Όμως, σύμφωνα με πληροφορίες του CNN που αποκαλύπτει στοιχεία από τις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών, η πραγματικότητα απέχει δραματικά από τις επίσημες διαβεβαιώσεις. Και αυτό, όπως αναλύει σήμερα το Voicenews, αποτελεί ίσως το μεγαλύτερο ερωτηματικό σχετικά με τον σχεδιασμό, την εκτέλεση και κυρίως την αποτελεσματικότητα αυτής της στρατιωτικής εκστρατείας.
Τουλάχιστον οι μισοί πύραυλοι στο ιρανικό οπλοστάσιο παραμένουν έτοιμοι για εκτόξευση. Το εύρημα αυτό έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τις δηλώσεις Ισραηλινών και Αμερικανών αξιωματούχων, οι οποίοι επανειλημμένα υποστήριζαν ότι η επιθετική δύναμη της Τεχεράνης έχει «συντριβεί» και ότι το Ιράν δεν μπορεί πλέον να αποτελέσει πραγματική απειλή.
Η πληροφορία αυτή, αφορά τόσο βαλλιστικούς πυραύλους όσο και πυραύλους μέσου βεληνεκούς, δηλαδή ακριβώς εκείνα τα οπλικά συστήματα που θεωρούνταν πρωταρχικός στόχος της αεροπορικής εκστρατείας.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το σύνολο της αξιολόγησης των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών ενδέχεται να περιλαμβάνει ακόμα και εκτοξευτές που είναι προς το παρόν απρόσιτοι, δηλαδή εκείνοι που έχουν θαφτεί στο υπέδαφος από τις επιθέσεις αλλά δεν έχουν καταστραφεί. Πρόκειται για μια εξαιρετικά σημαντική διάκριση, ένας εκτοξευτής που βρίσκεται κάτω από ερείπια αλλά παραμένει λειτουργικός μπορεί να ενεργοποιηθεί εκ νέου μόλις απομακρυνθούν τα μπάζα, κάτι που τα ιρανικά μηχανικά σώματα είναι σε θέση να κάνουν.
Εξίσου ανησυχητική είναι η εικόνα στον τομέα των μη επανδρωμένων αεροσκαφών, τα οποία αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ιρανικής στρατιωτικής δύναμης και ένα από τα βασικά εργαλεία ασύμμετρης απειλής στην περιοχή.
Παρά τις εντατικές επιθέσεις σε ιρανικές στρατιωτικές βάσεις, πολύ μεγάλος αριθμός επιθετικών drones παραμένει διαθέσιμος στην ιρανική στρατιωτική ηγεσία. Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με δύο από τις πηγές, χιλιάδες ιρανικά drones εξακολουθούν να υπάρχουν, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 50% των συνολικών δυνατοτήτων drones της χώρας.
Για να κατανοήσει κανείς τη σημασία αυτού του αριθμού, αρκεί να θυμηθεί ότι το Ιράν διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα οπλοστάσια drones στον κόσμο, με δεκάδες τύπους, από τα Shahed-136 «καμικάζι» drones που χρησιμοποιήθηκαν εκτενώς στον πόλεμο της Ουκρανίας, μέχρι τα πιο εξελιγμένα Mohajer και Ababil που φέρουν πυρομαχικά ακριβείας. Το γεγονός ότι η μισή αυτή δύναμη παραμένει ανέπαφη σημαίνει ότι η Τεχεράνη διατηρεί μια τεράστια δυνατότητα κλιμάκωσης που δεν έχει εξουδετερωθεί.
«Μπορούν ακόμα να προκαλέσουν απόλυτο χάος»
Ίσως η πιο αποκαλυπτική δήλωση προέρχεται από μία από τις ίδιες τις πηγές των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών. Όπως μεταφέρει αυτολεξεί:
«Εξακολουθούν να είναι σε θέση να προκαλέσουν απόλυτο χάος σε ολόκληρη την περιοχή.»
Η φράση αυτή, πρόκειται για αξιολόγηση που προέρχεται απευθείας από πρόσωπα μέσα στο πληροφοριακό δίκτυο των Ηνωμένων Πολιτειών, από ανθρώπους δηλαδή που παρακολουθούν σε πραγματικό χρόνο τις ιρανικές στρατιωτικές δυνατότητες, αξιολογούν δορυφορικές εικόνες, υποκλέπτουν επικοινωνίες και αναλύουν δεδομένα πεδίου.
Το «απόλυτο χάος» μπορεί να μεταφραστεί σε πολλά πρακτικά σενάρια: μαζικές εκτοξεύσεις πυραύλων προς ισραηλινό ή σαουδαραβικό έδαφος, σμήνη drones εναντίον ενεργειακών υποδομών στον Κόλπο, ή ακόμα και αποκλεισμό του Στενού του Ορμούζ, ενός θαλάσσιου περάσματος ζωτικής σημασίας για το παγκόσμιο εμπόριο πετρελαίου.
Πέρα από τους βαλλιστικούς πυραύλους και τα drones, ένα ακόμα κρίσιμο στοιχείο αναδεικνύει η αξιολόγηση της αμερικανικής κοινότητας πληροφοριών, ένα στοιχείο που ίσως αποτελεί και τον μεγαλύτερο στρατηγικό κίνδυνο.
Οι πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν τις τελευταίες ημέρες έδειξαν ότι ένα μεγάλο ποσοστό των πυραύλων κρουζ της παράκτιας άμυνας του Ιράν παραμένει άθικτο. Αυτό συνάδει με το γεγονός ότι οι ΗΠΑ δεν επικέντρωσαν την αεροπορική εκστρατεία τους σε παράκτια στρατιωτικά περιουσιακά στοιχεία, αν και έχουν πλήξει πλοία.
Αυτή η στρατηγική επιλογή, ή ίσως παράλειψη, έχει τεράστιες συνέπειες. Οι πύραυλοι κρουζ παράκτιας άμυνας αποτελούν τη βασική δυνατότητα που επιτρέπει στο Ιράν να απειλήσει τη ναυτιλιακή κυκλοφορία στο Στενό του Ορμούζ, όπως προσθέτει στο ρεπορτάζ του το CNN. Πρόκειται για πυραύλους χαμηλής πτήσης, δύσκολα ανιχνεύσιμους από τα ραντάρ, σχεδιασμένους να πλήττουν πλοία σε μεγάλες αποστάσεις.
Το Στενό του Ορμούζ, υπενθυμίζει το Voicenews, αποτελεί τον στενότερο θαλάσσιο πόρο μέσω του οποίου διέρχεται περίπου το 20-25% της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου. Οποιαδήποτε απειλή σε αυτή τη ναυτιλιακή αρτηρία μεταφράζεται αυτόματα σε παγκόσμια ενεργειακή κρίση, εκτίναξη τιμών πετρελαίου και αλυσιδωτές οικονομικές συνέπειες.
Το πυρηνικό πρόγραμμα
Ο δεύτερος πυλώνας στον οποίο βασίστηκε η στρατιωτική επέμβαση ήταν η παύση του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος. Ωστόσο, όπως αποκαλύπτουν σταδιακά οι πληροφορίες, και αυτός ο στόχος αμφισβητείται σοβαρά.
Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν δεν βασίζεται σε μία μόνο εγκατάσταση ή σε εξοπλισμό που μπορεί απλώς να βομβαρδιστεί. Πρόκειται για μια εκτεταμένη δομή γνώσης, ανθρώπινου δυναμικού, υπόγειων εγκαταστάσεων σε βάθη που καθιστούν πολλές από αυτές ανεπηρέαστες από αεροπορικά πλήγματα, και μιας δεκαετίας εμπειρίας στον εμπλουτισμό ουρανίου. Ακόμα κι αν κάποιες υποδομές χτυπήθηκαν με επιτυχία, η τεχνογνωσία και η ικανότητα ανασυγκρότησης δεν μπορούν να εξαλειφθούν με βόμβες.
Η ιστορία, διδάσκει ότι κανένα πυρηνικό πρόγραμμα δεν σταμάτησε ποτέ αποκλειστικά μέσω στρατιωτικής δράσης. Από τη Βόρεια Κορέα μέχρι το Πακιστάν, η πολιτική βούληση για πυρηνική ικανότητα αποδείχθηκε πάντα ισχυρότερη από τις εξωτερικές πιέσεις,ιδιαίτερα όταν αυτές ασκούνται με βίαιο τρόπο, ενισχύοντας αντί να αποδυναμώνουν τα εσωτερικά κίνητρα.
Ο απολογισμός
Καθώς ο πόλεμος βρίσκεται στην 35η ημέρα του, με τις εξελίξεις να διαδέχονται η μία την άλλη σε πραγματικό χρόνο, η εικόνα που αναδύεται είναι σαφώς πιο σύνθετη από αυτή που παρουσιάζεται στα επίσημα briefings.
Ας δούμε τους αριθμούς, όπως τους μεταφέρουν οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες:
- Πύραυλοι: Τουλάχιστον 50% του ιρανικού πυραυλικού δυναμικού παραμένει λειτουργικό
- Drones: Περίπου 50%, δηλαδή χιλιάδες μονάδες, εξακολουθεί να είναι διαθέσιμο
- Πύραυλοι κρουζ παράκτιας άμυνας: Μεγάλο ποσοστό άθικτο
- Θαμμένοι αλλά όχι κατεστραμμένοι εκτοξευτές: Ενδεχομένως ανακτήσιμοι
Αυτά τα στοιχεία, αντιπροσωπεύουν μια πραγματικότητα που δεν συμβαδίζει καθόλου με τη ρητορική περί «αποδυνάμωσης» ή «εξουδετέρωσης» της ιρανικής στρατιωτικής ισχύος.
Τα πιθανά σενάρια
Πώς είναι δυνατόν, μετά από εβδομάδες εντατικών βομβαρδισμών, η μισή στρατιωτική δύναμη του Ιράν να παραμένει ανέπαφη; Η απάντηση, σύμφωνα με στρατιωτικούς αναλυτές, βρίσκεται σε πολλαπλούς παράγοντες.
Υπόγειες εγκαταστάσεις: Το Ιράν έχει επενδύσει δεκαετίες στη δημιουργία ενός τεράστιου δικτύου υπόγειων σηράγγων και αποθηκών, γνωστών ως «πόλεις πυραύλων». Αυτές οι εγκαταστάσεις, χτισμένες σε βάθη δεκάδων μέτρων μέσα σε βουνά και βράχο, είναι σχεδιασμένες να αντέχουν ακόμα και σε πυρηνικά πλήγματα. Η καταστροφή μιας εισόδου σήραγγας δεν σημαίνει καταστροφή του περιεχομένου.
Γεωγραφική διασπορά: Η ιρανική στρατιωτική δύναμη δεν είναι συγκεντρωμένη σε λίγα σημεία. Είναι διεσπαρμένη σε μια χώρα με έκταση σχεδόν τριπλάσια της Γαλλίας. Η κάλυψη κάθε σημείου αποτελεί τιτάνιο εγχείρημα ακόμα και για τις πιο ισχυρές αεροπορίες του κόσμου.
Κινητοί εκτοξευτές: Πολλά από τα ιρανικά πυραυλικά συστήματα είναι εγκατεστημένα σε κινητές πλατφόρμες, φορτηγά που μπορούν να μετακινηθούν, να εκτοξεύσουν και να εξαφανιστούν πριν εντοπιστούν.
Στρατηγική αποθεμάτων: Η Τεχεράνη, γνωρίζοντας ότι ένας τέτοιος πόλεμος ήταν πιθανός εδώ και χρόνια, είχε σχεδιάσει τη δομή άμυνάς της ακριβώς για αυτό το σενάριο, αντοχή απέναντι σε εκτεταμένη αεροπορική εκστρατεία.
Οι αποκαλύψεις αυτές, εκτιμούμε, έχουν βαθιές γεωπολιτικές συνέπειες.
Πρώτον, αποδεικνύεται ότι η ρητορική περί «τελικής νίκης» ή «αποκατάστασης της ασφάλειας» στην περιοχή ήταν πρόωρη, αν όχι παραπλανητική. Ένα Ιράν με τη μισή στρατιωτική του δύναμη ακέραιη παραμένει μια δύναμη ικανή να αλλάξει τις ισορροπίες σε μια σύγκρουση, να πλήξει κρίσιμες υποδομές και να προκαλέσει ασύμμετρες ζημιές.
Δεύτερον, η αποτυχία πλήρους αποστρατιωτικοποίησης θέτει τεράστια ερωτηματικά σχετικά με τη στρατηγική εξόδου. Πώς τελειώνει ένας πόλεμος που δεν πέτυχε τους δηλωμένους στόχους του; Ποιος ορίζει τη «νίκη» όταν ο αντίπαλος διατηρεί το μισό οπλοστάσιό του;
Τρίτον, η διαπίστωση ότι οι παράκτιοι πύραυλοι κρουζ παραμένουν λειτουργικοί σημαίνει ότι η ιρανική ικανότητα αποκλεισμού του Στενού του Ορμούζ δεν έχει εξαλειφθεί. Κάθε τάνκερ που περνά από αυτό το πέρασμα κινδυνεύει και μαζί του, η σταθερότητα της παγκόσμιας αγοράς ενέργειας.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
