Το Τέλος της Pax Judaica ή η Αρχή του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου;

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Το φαινομενικό τέλος του πολέμου στο Ιράν, που χαρακτηρίστηκε ως μια ταπεινωτική ήττα για τους σύντομα πλήρως ενοποιημένους στρατούς των ΗΠΑ και του Ισραήλ, είναι κάτι περισσότερο από μια ακόμη από τις αποτυχημένες περιπέτειες της Ουάσιγκτον στη Μέση Ανατολή (η έκτη σε 25 χρόνια).

Αυτή τη φορά, άτομα από το εσωτερικό του καθεστώτος προειδοποιούν ότι το τέλος της Pax Judaica, της παγκόσμιας τάξης που καθιερώθηκε με τη νίκη των Συμμάχων το 1945 και ενισχύθηκε με την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης το 1989, είναι επιτέλους εδώ. Από τη μία πλευρά της παγκόσμιας σύγκρουσης που πρέπει να αποφασίσει για την τύχη του κόσμου βρίσκεται η συναίνεση της Ουάσιγκτον, που εκπροσωπείται από τα κράτη-πελάτες της G7, καθώς και από το Ισραήλ και την Ουκρανία, η οποία ντύνεται ως κανονιστικός φιλελευθερισμός, ενώ παράλληλα παραχωρεί κυρίαρχη εξουσία σε ένα δίκτυο Εβραίων υπερασπιστών δισεκατομμυριούχων και τους λακέδες τους.

Παραδείγματα για το πώς λειτουργεί αυτό είναι η απαγόρευση από την βρετανική κυβέρνηση των Εργατικών στον ιδεολογικό συνοδοιπόρο Χασάν Πάικερ για την κριτική του στο Ισραήλ ή στους αρχιερείς των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην κυβέρνηση Μπάιντεν που υπηρετούν ως συνεργοί στη γενοκτονία της Γάζας. Από την άλλη πλευρά βρίσκονται οι αναθεωρητικές δυνάμεις του CRINK — Κίνα, Ρωσία, Ιράν και Βόρεια Κορέα — οι οποίες διεκδικούν την πρωτοκαθεδρία του κράτους έναντι του χρήματος και ασκούν ανοιχτά την εξουσία. Ως πολιτισμικές δυνάμεις, τα έθνη του CRINK υποστηρίζουν μια πλουραλιστική παγκόσμια τάξη που διέπεται από ρεαλπολιτική, σε αντίθεση με τις φιλελεύθερες δημοκρατίες που δηλώνουν όλα τα έθνη εκτός των θεσμών της (ΝΑΤΟ, ΔΝΤ κ.λπ.) ως παράνομους και επομένως δίκαιους στόχους οικονομικής και στρατιωτικής βίας.

Για το λόγο αυτό, ο σκληρός πυρήνας του CRINK συχνά βρίσκει φίλους σε περίπτωση καλού καιρού ανάμεσα στις πολυάριθμες μεσαίες και μικρές δυνάμεις που θα προτιμούσαν να επιδιώξουν τα δικά τους εθνικά συμφέροντα έναντι των Ουάσινγκτον, όπως η Τουρκία. Πολυπολικότητα στην πράξη.