Το πείραμα των αδελφών Ράιμερ – Από πού ξεκίνησε η Τρανς Ατζέντα; Μέρος 5

Πηγές

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15]

Στο προηγούμενο μέρος είδαμε το τι βίωνε η Μπρέντα στη κοινωνική της ζωή καθώς και στις ετήσιες συνεδρίες της με τον Δρ. Μόνι. Είδαμε πως παρά την αφαίρεση των όρχεων και του πέους της, παρά την αλλαγή του ονόματός της, παρά τις ορμονοθεραπείες και την πλύση εγκεφάλου από τον Μόνι και τους γονείς της, η Μπρέντα ποτέ δεν αισθάνθηκε πως είναι κορίτσι και ποτέ δεν αισθάνθηκε άνετα με το τεχνητό σώμα της.

Το πείραμα των αδελφών Ράιμερ – Από πού ξεκίνησε η Τρανς Ατζέντα; Μέρος 4

Παρόλα αυτά, ο φανατισμένος με τις θεωρίες του Δρ. Μόνι δεν μπορούσε να το δεχτεί αυτό, καθώς η αποτυχία του πειράματος με την Μπρέντα και τον Μπράιαν θα κατέρριπτε μια και καλή τις θεωρίες του περί φύλου. Τι έκανε λοιπόν για να αποφύγει αυτό το αποτέλεσμα; Ότι και κάθε αξιοπρεπής επιστήμονας που σέβεται τον εαυτό του και την επιστήμη του…είπε ψέματα.

Άντρας και Γυναίκα, Αγόρι και Κορίτσι

Εν αγνοία των Ράιμερ, ο Δρ. Μόνι είχε αρχίσει να συλλέγει και να εκδίδει τα δεδομένα που συγκέντρωνε από τη περίπτωση της Μπρέντα προκειμένου να στηρίξει τα θεωρήματα του, πως το φύλο είναι κάτι ρευστό και πως εξαρτάται από την ανατροφή και όχι από την φύση.

Ήδη από το 1970, οπότε και η Μπρέντα ήταν 5 ετών, ο Μόνι είχε αρχίσει να κάνει διαλέξεις και να εκδίδει τα τεκταινόμενα από τις συνεδρίες με την Μπρέντα (τροποιημένα φυσικά έτσι ώστε να συνάδουν με τις θεωρίες του) στην οποία για λόγους ανωνυμίας αναφερόταν ως Τζόαν/Τζον, κάτι που βρήκε τεράστια ακαδημαϊκή ανταπόκριση.

Λίγα χρόνια αργότερα, το 1972 ο Μόνι έγραψε το βιβλίο «Άντρας και Γυναίκα, Αγόρι και Κορίτσι» το οποίο ανέλυε τα ευρήματά του από την υπόθεση των αδελφών Ράιμερ. Στο βιβλίο αυτό ο Μόνι και η Δρ. Άνκε Έρχαρντ περιέγραφαν μια πολύ διαφορετική εικόνα από αυτή που αναλύουμε δύο άρθρα τώρα σχετικά με τη ζωή της Μπρέντα. Παρουσίαζαν μια Μπρέντα η οποία έχει ενστερνιστεί πλήρως τη θηλυκή ταυτότητα φύλου που ήθελαν να της επιβάλλουν, έπαιζε με κούκλες και δεν είχε καμία σχέση με τον ανδροπρεπή αδερφό της.

Εν συνόλω, κάνοντας χρήση ξεκάθαρης απάτης οι Μόνι και Έρχαρντ περιέγραφαν την περίπτωση της Μπρέντα ως ένα success story που αποδείκνυε πέρα από κάθε αμφιβολία πως η ταυτότητα φύλου είναι επίκτητη και πως η ανατροφή(/ο άνθρωπος) και όχι η φύση είναι αυτή που την αποφασίζει. Παρά τα κατάφωρα ψεύδη του Μόνι, ο οποίος ήξερε από πρώτο χέρι πως η Μπρέντα έπασχε από εντονότατη δυσφορία φύλου και είχε απορρίψει πλήρως την γυναικεία ταυτότητα που ήθελε να της επιβάλει, το βιβλίο του έγινε επιτυχία.

Βλέπετε, η δεκαετία του ‘60 και του ‘70 ήταν οι δεκαετίες των νέων κοινωνικών κινημάτων (φεμινισμός, οικολογία, φυλετική ισότητα, παγκόσμια ειρήνη, κλπ.). Μέσα σε αυτό το άκρως ιδεολογικά φανατισμένο ακαδημαϊκό περιβάλλον, οι φεμινιστές και οι φεμινίστριες ακαδημαϊκοί και φοιτητές βρήκαν στο βιβλίο του Μόνι έναν σύμμαχο που πιστοποιούσε «ακράδαντα» τις δικές τους ιδεολογίες και θεωρίες περί απόλυτης βιολογικής ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών και πως το φύλο είναι απλά ένα κοινωνικό κατασκεύασμα. Έτσι, για ξεκάθαρα ιδεολογικούς και πολιτικούς λόγους η ακαδημία, στο μεγαλύτερο μέρος της, ήταν πρόθυμη να καταπιεί αμάσητη τη θεωρία και το πείραμα του Μόνι καθώς αυτό εξυπηρετούσε συγκεκριμένα ακαδημαϊκά συμφέροντα και αφηγήματα (βρε τι μου θυμίζει).

Σύντομα το βιβλίο καταξιώθηκε από την ακαδημία αλλά και τον Τύπο ως ένα από τα σημαντικότερα βιβλία των κοινωνικών επιστημών καθώς απάντησε στο ερώτημα του εάν η φύση ή ο άνθρωπος καθορίζει το φύλο των παιδιών του. Ο Μόνι έγινε ένας ακαδημαϊκός θεός επί της γης ενώ το ακαδημαϊκό έργο του μετατράπηκε σε δόγμα, με τις θεωρίες του να μολύνουν ακαδημαϊκά συγγράμματα όλων των ειδών, από τον κλάδο της κοινωνιολογίας μέχρι και της ενδοκρινολογίας και της γενετικής. Συνάμα το «επιτυχές» πείραμα των αδελφών Ράιμερ αποτέλεσε τη βάση πάνω στην οποία άρχισαν να δικαιολογούνται οι επεμβάσεις αλλαγής φύλου σε intersex παιδιά με αμφιλεγόμενα γεννητικά όργανα καθώς ήταν πλέον «αποδεδειγμένο» πως αν ανατρέφονταν σωστά θα ήταν ευτυχισμένα στο σώμα που οι γονείς και οι γιατροί επέλεξαν για αυτά.

Έτι μια φορά, ένας ακαδημαϊκός κυνηγώντας τη δόξα και τις προσωπικές ιδεοληψίες του παραδίδει ψευδείς έρευνες με καταστροφικό αποτέλεσμα για τους συμμετέχοντες σε αυτές και την ανθρωπότητα εν συνόλω. Τι απέγινε όμως η Μπρέντα και ο Μπράιαν; Τι συνέβαινε στην οικογένεια Ράιμερ όσο ο Δρ. Μόνι πέταγε στα σύννεφα ψευδόμενος για τις ζωές τους; Ραντεβού στο άρθρο της Τετάρτης όπου η Μπρέντα μαθαίνει την αλήθεια και κηρύσσει ανένδοτο αγώνα κατά του Μόνι και της πρωτο-Woke ατζέντας που προσπαθεί να εισαγάγει.

Οι πιο ανυπόμονοι από εσάς μπορούν να ακούσουν όλη την ιστορία στη συνέντευξή μου στον Focus FM.