Ο πρόεδρος της Βουλής του Λιβάνου, Ναμπίχ Μπέρι, απέρριψε ξεκάθαρα το προσχέδιο εκεχειρίας με το Ισραήλ που προτάθηκε μέσω της διαμεσολάβησης των ΗΠΑ, χαρακτηρίζοντάς το γεμάτο «παγίδες». Η βασική του ένσταση εστιάζεται στο γεγονός ότι το κείμενο της συμφωνίας επέβαλλε μονομερείς και αυστηρούς όρους, όπως την πλήρη κατάπαυση του πυρός αποκλειστικά από την πλευρά της Χεζμπολάχ και την υποχρεωτική απομάκρυνση όλων των δυνάμεών της από τη νότια πλευρά του ποταμού Λιτάνι.
Αντί για το συγκεκριμένο πλαίσιο, ο Μπέρι αντιπροτείνει ένα τελείως διαφορετικό μοντέλο προσέγγισης, το οποίο βασίζεται σε δύο κεντρικούς άξονες:
Κατάπαυση του πυρός χωρίς όρους και περιορισμούς: Ζητά τον άμεσο τερματισμό των εχθροπραξιών σε όλα τα μέτωπα (ξηρά, θάλασσα και αέρα), με ταυτόχρονη διακοπή των καταστροφών και των κατεδαφίσεων υποδομών.
Παράλληλη και αμοιβαία αποχώρηση: Προτείνει η απομάκρυνση της Χεζμπολάχ από το νότιο τμήμα του ποταμού Λιτάνι να γίνει μόνο ως διμερές μέτρο, δηλαδή ταυτόχρονα με την πλήρη αποχώρηση του Ισραήλ από όλα τα εδάφη του Λιβάνου που έχει θέσει υπό την κατοχή του.
Σχολιασμός: Μια συμφωνία καταδικασμένη σε αδιέξοδο
Η στάση του Ναμπίχ Μπέρι αναδεικνύει τις βαθιές γεωπολιτικές ισορροπίες στην περιοχή και επιβεβαιώνει την εκτίμηση αναλυτών, όπως ο καθηγητής Αντρέα Ντέσι, ότι η συγκεκριμένη αμερικανική πρωτοβουλία γεννήθηκε ουσιαστικά νεκρή.
Το βασικότερο πρόβλημα της προτεινόμενης συμφωνίας είναι ότι αγνοεί την πραγματικότητα στο πεδίο. Η προσπάθεια να επιβληθεί μια λύση που αποκλείει ή παρακάμπτει τη Χεζμπολάχ και το Ιράν στερείται ρεαλισμού, καθώς πρόκειται για τους βασικούς ένοπλους και πολιτικούς παίκτες του Λιβάνου. Μια εκεχειρία δεν μπορεί να λειτουργήσει αν δεν δεσμεύει και τα δύο μέρη· όταν το κείμενο ζητά υποχωρήσεις μόνο από τη μία πλευρά, χωρίς να θέτει αυστηρούς περιορισμούς στις στρατιωτικές ενέργειες του Ισραήλ ή να βάζει τέλος στην κατοχή του λιβανικού εδάφους, μετατρέπεται σε απαίτηση παράδοσης και όχι σε διπλωματικό συμβιβασμό.
Η κατάσταση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο καθώς ο Λίβανος δεν αποτελεί πλέον ένα απομονωμένο μέτωπο, αλλά έχει μετατραπεί σε πεδίο ισχύος και διαπραγμάτευσης στην ευρύτερη σύγκρουση μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν. Παρά το τρέχον αδιέξοδο, η στρατιωτική επικράτηση δεν μπορεί να φέρει μόνιμη σταθερότητα. Η διπλωματία, όσο δύσκολη κι αν φαντάζει αυτή τη στιγμή, παραμένει η μόνη διέξοδος, αρκεί να βασιστεί σε ένα πλαίσιο αμοιβαιότητας που θα λαμβάνει υπόψη του όλους τους πραγματικούς παράγοντες της κρίσης.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
