Στις 6 Οκτωβρίου, οι ισραηλινές στρατιωτικές δυνάμεις φέρεται να στόχευσαν και να σκότωσαν τον Χασάν Χαμάντ, έναν 19χρονο Παλαιστίνιο δημοσιογράφο στη Γάζα, στο σπίτι του στον προσφυγικό καταυλισμό Τζαμπάλια.
Η Μάχα Χουσεϊνί, δημοσιογράφος του Middle East Eye στο Ντέιρ αλ Μπαλάχ στα κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη, ανέφερε ότι ο Χαμάντ είχε λάβει απειλητικά τηλεφωνήματα και μηνύματα πριν από μήνες.
Ο Χαμάντ είχε καλύψει μια επίθεση ισραηλινών στρατευμάτων σε κατοικία όταν επέστρεψε στην κρεβατοκάμαρά του γύρω στα ξημερώματα. «Είναι σαφές ότι [ένα] βλήμα εκτοξεύθηκε απευθείας και συγκεκριμένα στο υπνοδωμάτιο του Χασάν για να τον στοχεύσει σκόπιμα», δήλωσε ο Άσραφ Μασχαράουι, ο οποίος διευθύνει την εταιρεία παραγωγής Media Town, όπου εργαζόταν ο Χαμάντ.
Διαβάστε επίσης
Το αληθινό πρόσωπο του Ισραήλ στη Γάζα – Βιασμοί, σεξουαλικά βασανιστήρια και γενοκτονία
Όπως δήλωσε ο Μασχαράουι στο Middle East Eye, ο συνάδελφός του είχε τραβήξει πολλές φωτογραφίες και βίντεο που είχαν γίνει πρωτοσέλιδα. «Προφανώς, αυτό ενοχλούσε [τους Ισραηλινούς] -το γεγονός ότι η κάλυψή του κέρδισε την προσοχή».
Ο Μπάρι Μαλόουν, αναπληρωτής αρχισυντάκτης του Thomson Reuters Foundation, απάντησε: «Μόλις είδα τη σορό του [19χρονου] Παλαιστίνιου δημοσιογράφου Χασάν Χαμάντ να μετατρέπεται σε μια πλαστική σακούλα και ένα κουτί παπουτσιών. Σύμφωνα με ένα νέο απολογισμό από την CPJ [Επιτροπή για την Προστασία των Δημοσιογράφων], 123 δημοσιογράφοι έχουν πλέον σκοτωθεί σε ισραηλινά πλήγματα.
Κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους, ο ισραηλινός στρατός πραγματοποίησε μια εκστρατεία γενοκτονικής βίας με την πλήρη υποστήριξη της κυβέρνησης του προέδρου Τζο Μπάιντεν, συμπεριλαμβανομένης μιας φαινομενικά απεριόριστης ροής όπλων. Αξιωματούχοι των κυβερνήσεων των ΗΠΑ και του Ισραήλ ζητούν από τον κόσμο να συγχωρήσει τη σφαγή επειδή οι Παλαιστίνιοι μαχητές υπό την ηγεσία της Χαμάς εξαπέλυσαν επίθεση στις 7 Οκτωβρίου και γι’ αυτούς η Χαμάς πρέπει να εξαλειφθεί πλήρως.
Ωστόσο, ένας συνασπισμός Αμερικανών ιατρών που έχουν εργαστεί εθελοντικά στη Γάζα εκτιμά ότι «ο αριθμός των νεκρών από αυτή τη σύγκρουση είναι ήδη μεγαλύτερος από 118.908, ένα ποσοστό που αποτελεί το 5,4% του πληθυσμού της Γάζας». Αυτή η εκτίμηση περιλαμβάνει έναν αριθμό ρεκόρ νεκρών δημοσιογράφων, καθιστώντας τη σύγκρουση την πιο θανατηφόρα για τα μέλη του Τύπου.
«Συγκριτικά, 56 δημοσιογράφοι σκοτώθηκαν στο Ιράκ το 2006 – την επόμενη πιο θανατηφόρα χρονιά», υπενθύμισε η CPJ.
Διαβάστε επίσης
Ο πιο πρόσφατος απολογισμός της CPJ είναι 128 δημοσιογράφοι που σκοτώθηκαν. Οι Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα (RSF) αναφέρουν ότι περισσότεροι από 130 δημοσιογράφοι έχουν σκοτωθεί. «Τουλάχιστον 138 δημοσιογράφοι« σκοτώθηκαν στην Παλαιστίνη, το Ισραήλ, τον Λίβανο και τη Συρία κατά τη διάρκεια 12 μηνών συγκρούσεων», σύμφωνα με τη Διεθνή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων (IFJ).
Μετά το θάνατο του Χαμάντ στις 6 Οκτωβρίου, το γραφείο Τύπου της κυβέρνησης της Γάζας ανέφερε ότι 175 δημοσιογράφοι έχουν σκοτωθεί.
Δεν είναι απολύτως σαφές γιατί ο αριθμός που μοιράζονται η CPJ, η RSF και η IFJ είναι σημαντικά χαμηλότερος, αλλά πιθανότατα έχει να κάνει με τον τρόπο με τον οποίο επαληθεύουν αν κάποιος ήταν εργαζόμενος δημοσιογράφος ή παραγωγός μέσων ενημέρωσης.
Τριάντα δύο δημοσιογράφοι, σύμφωνα με τις πληροφορίες που συγκέντρωσε η RSF, αποτέλεσαν ξεκάθαρα στόχο εκτέλεσης από τον ισραηλινό στρατό.
Ένα γνωστό παράδειγμα από την RSF:
Ο δημοσιογράφος Ισμαήλ αλ-Γκουλ και ο εικονολήπτης Ράμι αλ-Ρίφι έκαναν ρεπορτάζ για το Αλ Τζαζίρα στον προσφυγικό καταυλισμό Αλ-Σάτι, δυτικά της πόλης της Γάζας, όταν ένα ισραηλινό χτύπημα στόχευσε το αυτοκίνητό τους, σκοτώνοντας και τους δύο, στις 31 Ιουλίου. Οι εικόνες που έδωσε στη δημοσιότητα ο συνάδελφός τους Άνας αλ-Σαρίφ λίγο μετά το χτύπημα, γύρω στις 4 το απόγευμα, δείχνουν τους δύο δημοσιογράφους να έχουν σκοτωθεί μέσα σε ένα λευκό αυτοκίνητο απομονωμένο στη μέση ενός άδειου δρόμου, εμφανώς κατεστραμμένο από το άμεσο χτύπημα. Ο Άνας Αλ-Σαρίφ δήλωσε ότι οι δύο δημοσιογράφοι βρέθηκαν αποκεφαλισμένοι. Φορούσαν τα δημοσιογραφικά τους γιλέκα, σύμφωνα με πληροφορίες που συγκέντρωσε η RSF. Την επόμενη κιόλας ημέρα, ο ισραηλινός στρατός ισχυρίστηκε ότι έβαλε στο στόχαστρο τον Ισμαήλ αλ-Γκουλ, κατηγορώντας τον ότι συνδέεται με τη Χαμάς. Μια έρευνα της RSF σχετικά με τον ισχυρισμό αυτό έδειξε ότι τα στοιχεία ήταν ανεπαρκή και ακατάλληλα.
Διαβάστε επίσης
Ντοκιμαντέρ Al Jazeera για τη Γάζα – «Η πρώτη livestream γενοκτονία» (βίντεο)
Η ισραηλινή κυβέρνηση έχει επίσης θέσει υπό κράτηση τουλάχιστον 69 Παλαιστίνιους δημοσιογράφους, ενώ 43 εξακολουθούν να κρατούνται, σύμφωνα με την CPJ. Οι περισσότεροι από τους κρατούμενους δημοσιογράφους προέρχονται από τη Δυτική Όχθη, ενώ δέκα δημοσιογράφοι έχουν περιοριστεί βάσει ενός «νόμου περί διοικητικής κράτησης» που επιτρέπει την «επ’ αόριστον ανανέωση των διαταγμάτων κράτησης». Τουλάχιστον πέντε δημοσιογράφοι φέρονται να έχουν υποστεί βασανιστήρια και κακοποίηση.
Η CPJ ανέφερε: «Σε κατά κεφαλήν βάση, οι ισραηλινές αρχές κρατούν πλέον τον υψηλότερο αριθμό κρατουμένων δημοσιογράφων στον κόσμο σε ένα δεδομένο έτος τις τελευταίες δύο δεκαετίες, ακολουθούμενες από την Τουρκία, το Ιράν και την Κίνα».
Ένα καθεστώς λογοκρισίας που έχει επιβληθεί από την ισραηλινή κυβέρνηση έχει απαγορεύσει σε σχεδόν 4.000 δημοσιογράφους να εισέλθουν στη Γάζα για να κάνουν ρεπορτάζ για τον πόλεμο, και όπως προέτρεψε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου, το νομοθετικό σώμα της χώρας ψήφισε νόμο για την απαγόρευση ξένων οργανισμών μέσων ενημέρωσης που θεωρούνται απειλή για την «εθνική ασφάλεια».
Ο σημαντικότερος οργανισμός μέσων ενημέρωσης που απαγορεύτηκε ήταν ο αραβικός ειδησεογραφικός οργανισμός Al Jazeera. Τον Σεπτέμβριο, ισραηλινοί στρατιώτες εισέβαλαν παράνομα στο γραφείο του Al Jazeera στη Δυτική Όχθη και το έκλεισαν. Αλλά και ο λιβανέζικος ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός Al Mayadeen TV, το Radio Dream, ένας τοπικός ραδιοφωνικός σταθμός στη Χεβρώνα, και το J-Media με έδρα τη Δυτική Όχθη διατάχθηκαν να σταματήσουν τη λειτουργία τους.
Ο ισραηλινός υπουργός Επικοινωνιών Σλόμο Κάρχι, ο οποίος βρισκόταν πίσω από τον νόμο για τη λογοκρισία των μέσων ενημέρωσης που στοχοποίησε το Al Jazeera, απείλησε να επιβάλει κυρώσεις στην ισραηλινή εφημερίδα Haaretz για «ψευδή προπαγάνδα» Οι Times of Israel ανέφεραν ότι ο Κάρχι πρότεινε ένα κυβερνητικό ψήφισμα για να μπλοκαριστούν «οποιεσδήποτε νέες εμπορικές συμφωνίες με την εφημερίδα, να σταματήσει κάθε διαφήμιση σε αυτήν, ακόμη και αν έχει πληρωθεί, και να σταματήσει κάθε πληρωμή που εκκρεμεί». Αλλά ο Κάρχι υπαναχώρησε από την πρότασή του αφού καταγγέλθηκε.
«Από τις 7 Οκτωβρίου 2023», σύμφωνα με το Παλαιστινιακό Συνδικάτο Δημοσιογράφων (PJS), «οι ισραηλινές δυνάμεις έχουν καταστρέψει όλα τα ιδρύματα μέσων ενημέρωσης στη Λωρίδα της Γάζας. Οι αεροπορικές επιδρομές έχουν κατεδαφίσει 73 εγκαταστάσεις μέσων ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένων 21 τοπικών ραδιοφωνικών σταθμών, 15 τοπικών και διεθνών πρακτορείων ειδήσεων, 15 τηλεοπτικών σταθμών, 6 τοπικών εφημερίδων, 3 πύργων εκπομπής, 8 τυπογραφείων και 13 ιδρυμάτων παροχής δημοσιογραφικών υπηρεσιών».
Η PJS υπενθύμισε επιπλέον: «Τις πρώτες ημέρες του γενοκτονικού πολέμου στη Γάζα, ο ισραηλινός στρατός στόχευσε τα περισσότερα από τα πολυώροφα κτίρια στη Γάζα που στέγαζαν γραφεία τοπικών και διεθνών μέσων ενημέρωσης. Για παράδειγμα, οι πύργοι Αλ-Σάουα και Αλ-Χασερί στην πόλη της Γάζας, που περιείχαν 15 ορόφους με γραφεία μέσων ενημέρωσης, καταστράφηκαν ολοσχερώς από ισραηλινή αεροπορική επιδρομή στις 18 Δεκεμβρίου 2023, προκαλώντας εκτεταμένες ζημιές στη γύρω περιοχή».
Για την καταπολέμηση των συστηματικών επιθέσεων κατά των δημοσιογράφων, η IFJ βοήθησε την PJS να δημιουργήσει ένα κέντρο αλληλεγγύης στα μέσα ενημέρωσης στο Καν Γιουνίς στη νότια Γάζα. Προσέφερε σε εκατοντάδες δημοσιογράφους της Γάζας έναν τρόπο να αντιμετωπίσουν την έλλειψη του διαδικτύου και άλλα εμπόδια στο ρεπορτάζ.
«[Οι ενώσεις θα πρέπει να] το βλέπουν ως πράξη αλληλεγγύης και όχι φιλανθρωπίας», δήλωσε η Εύα Στάμπελ της Νορβηγικής Ένωσης Δημοσιογράφων, η οποία υποστήριξε το κέντρο αλληλεγγύης στα μέσα ενημέρωσης. «Η ελευθερία του Τύπου είναι ένα παγκόσμιο ζήτημα που αφορά όλους τους δημοσιογράφους και τα μέσα ενημέρωσης. Η ασφάλεια των δημοσιογράφων αποτελεί θεμελιώδες μέρος αυτής της ελευθερίας».
Ο Γενικός Γραμματέας της IFJ Άντονι Μπελανζέ κατέληξε: «Η συντριπτική πλειονότητα των μέσων ενημέρωσης στον κόσμο είναι ουσιαστικά αποκομμένη από μια τεράστια ειδησεογραφία, της οποίας η καθημερινή φρίκη τους προσπερνά. Οι μόνες διαθέσιμες πηγές τους είναι οι δημοσιογράφοι που είναι μέλη της PJS και της IFJ, οι οποίοι αναλαμβάνουν όλους τους κινδύνους για να κινηματογραφούν και να φωτογραφίζουν με τα τηλέφωνά τους».
«Οι δημοσιογράφοι της Γάζας είναι αποφασισμένοι να διηγηθούν την ιστορία τους και για όσο διάστημα αυτό συμβαίνει, είναι καθήκον της ΔΟΔ να τους υποστηρίξει να το κάνουν αυτό με όποιον τρόπο μπορούμε».
Πηγή thedissenter.org
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
