Κυριακή , 1 Νοεμβρίου 2020
Τελευταία Νέα

Το «Διπλωματικό αριστούργημα»…

Το «Διπλωματικό αριστούργημα»...

του πολίτη Π.Λ. Παπαγαρυφάλλου,
Έτσι αποκάλεσε την εθνοπροδοτική «Συμφωνία των Πρεσπών», ο Μινχάουζεν που ακούει στο όνομα Τσίπρας, στον οποίο ένα άκριτο και ανεύθυνο τμήμα του Ελληνικού λαού εμπιστεύτηκε τις τύχες του και τις τύχες της πατρίδας.

Μιας συμφωνίας, η οποία έγινε στον ίδιο τόπο τον Γενάρη του 1949, με την διαβόητη 5η Ολομέλεια του ΚΚΕ, όταν ο Δημοκρατικός Στρατός της Ελλάδας, έχοντας απόλυτη ανάγκη από το έμψυχο στρατιωτικό δυναμικό των Σλαβομακεδόνων, αναγκάστηκε να τους ικανοποιήσει ένα παμπάλαιο όνειρο της πλήρους αυτοδιάθεσης έως τον πλήρη αποχωρισμό της Μακεδονίας και της Θράκης, για την δημιουργία του «Κράτους του Αιγαίου».

Ήταν μια «διεθνιστική» θέση του ΚΚΕ που η εφαρμογή της άρχισε από τα συνέδρια της Βαλκανικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας το 1920, έως το 1924, απ’ εκεί περνά στα δόκανα της Γ’ Κομμουνιστικής Διεθνούς, της οποίας το ΚΚΕ γίνεται οργανικό τμήμα της και φθάνει έως τα 1935, οπότε αλλάζει το σύνθημα της πλήρους αυτονομίας, μετατρεπόμενη σε ισοτιμίας.

Το εθνοζημιογόνο αυτό γεγονός αφηγείται ο τότε παντοδύναμος γραμματέας του ΚΚΕ, ο Ν. Ζαχαριάδης, ο οποίος λέει: «Στα τέλη του 1949, το κόμμα, με δικιά μου πρωτοβουλία άλλαξε προσωρινά την σωστή θέση της Ισοτιμίας με το σύνθημα της Αυτοδιάθεσης.

Ήταν μια περίοδος που στον χώρο αυτό, στις εστίες αυτού του λαού παιζόταν η τύχη της επανάστασης. Ο ΔΣΕ είχε ένα σεβαστό αριθμό Σλαβομακεδόνων ανταρτών… Από την άλλη μεριά τα Σκόπια, με τα όργανά τους, έριχναν τα συνθήματά τους… Έπρεπε να καταπολεμήσουμε τα απατηλά και διαλυτικά συνθήματα των Σκοπίων. Γι’ αυτό και προσωρινά ρίξαμε το σύνθημα της Αυτοδιάθεσης. Με προοπτική να επανέλθουμε στην σωστή θέση σύντομα, μετά την έκβαση της αποφασιστικής αναμέτρησης του 1949…
Αμέσως μετά την ήττα επανήλθαμε στην ισοτιμία».

Συνεχίζοντας ο Πρόεδρος του Πολεμικού Συμβουλίου του ΔΣΕ, ο οποίος τελικά, πήρε μόνος του την απόφαση τον Γενάρη του 1949, λέει: «Ποτέ δε θα έφτανε το ΚΚΕ να δώσει ούτε μια σπιθαμή της Ελληνικής Πατρίδας σε κανένα».

Τελικά, ο Ζαχαριάδης αναγνωρίζει ότι: «Στα Σκόπια υπήρχε μια ομάδα Σλαβομακεδόνων στελεχών με τάσεις αυτονομιστικές, σοβινιστικές… Ξέραμε όλη την διαλυτική δουλειά που μας κάνουν… Κάμναμε πώς δεν καταλαβαίνουμε τι γίνεται…», (βλ. «Η διαθήκη του Νίκου Ζαχαριάδη», όπως την εμπιστεύτηκε στον Αχιλλέα Παπαϊωάννου» Εκδόσεις «Γλάρος», Αθήνα 1986, σελ. 52-53. Σ.Τ.Σ. Όλες οι υπογραμμίσεις του γράφοντος. Αυτή η «Διαθήκη» κατατέθηκε στον συναγωνιστή του, από τον τόπο της εξορίας του στο «Σουργκούτ» της Σιβηρίας το 1962).

Όμως, έως ότου το ΚΚΕ αναθεωρήσει την απόφασή του αυτή – είναι αλήθεια ότι σε λίγους μήνες αυτό έγινε με την πρωτοβουλία στελεχών Μακεδόνων του ΔΣΕ – τα στρατοδικεία στην Ελλάδα λειτουργούσαν μέρα – νύχτα και τα τιθέμενα ερωτήματα ήταν:
«Ποια η γνώμη σου για την 5η Ολομέλεια;»!
Οι δικαζόμενοι κομμουνιστές, χωρίς να την γνωρίζουν, αλλά για να είναι με την «γραμμή» του κόμματος απαντούσαν: «Συμφωνώ»!

Απόφαση: «Ομοφώνως σε θάνατο» και ακολουθούσαν οι εκτελέσεις! (Βλ. Π. Ανταίου: «Ν. Ζαχαριάδης: Θύτης και Θύμα», Εκδόσεις «Φυτράκη» 1991, σελ. 417-418 και Ν. Μιχιώτη: «Τα Έκτακτα Στρατοδικεία της περιόδου 1946-1960», Αθήνα 2007).

Ο παλαίμαχος κομμουνιστής Β. Νεφελούδης (Πέτρος Ανταίος), ερευνώντας τα αρχεία της Σοβιετικής Ένωσης, γράφει: «Όπως αποδεικνύεται από τα απόρρητα έγγραφα του Υπουργείου Εξωτερικών της ΕΣΣΔ, που δημοσιεύονται σ’ αυτό το βιβλίο, η Σοβιετική Ένωση, στην περίπτωση αυτή αντιτάχθηκε σ’ αυτό το τρελό παιχνίδι με την φωτιά στην ευαίσθητη περιοχή των Βαλκανίων», προσθέτοντας: «Αντιτάχθηκε και τότε και σταθερά σήμερα, όπως δηλώθηκε από τον Μιχαήλ Γκορμπατσώφ στην συνάντησή του με τον Έλληνα πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη, τον Ιούλιο του 1991. Ο Γκορμπατσώφ μάλιστα «πήρε στο ψιλό» τις ανιστόρητες, τυχοδιωκτικές διεκδικήσεις των Σκοπίων στην Ελληνική Μακεδονία…» (περισσότερα στο έργο μου: «Η Μακεδονία στην μέγγενη της Γ’ Διεθνούς και του ΚΚΕ», Εκδ. Β’ «Πελασγός» – Γιαννάκενας – 2013, σελ. 176 επ.).

Θεωρώ όμως χρήσιμο, από ιστορική και πολιτική άποψη, να μεταφέρω εδώ κάποιες αράδες από τον συνεξόριστο, την περίοδο 1968-1970, ταγματάρχη του ΔΣΕ μακαρίτη πλέον, Γιώργο Κουτρούκη, βετεράνο του ΚΚΕ και των ενόπλων αγώνων.

Γράφει ο φίλος Γιώργος – που τρέχαμε μαζί να ξαναπάρει την «αφαιρεθείσα ελληνική ιθαγένεια-: «Στις 5 Μαρτίου 1949 στον οικισμό Μάραθο συνάντησα τον (καπετάνιο) Διαμαντή… Λέει: «Είχαμε ανάλυση της 5ης Ολομέλειας (δεν θυμάμαι τώρα αν ήξερα ότι είχε συνέλθει η 5η Ολομέλεια)… Μου λέει: Θέλεις εσύ ν’ ακούσεις ανάλυση; Την έχω εδώ πολυγραφημένη. Θα την πάρεις. Και το ύφος του συλλογισμένο… Πήγαμε σ’ ένα ισόγειο σπιτάκι. Τον άκουγα αμίλητος… Άκεφος μου φαινόταν… Προφανώς δεν ενέκρινε την 5η Ολομέλεια γι’ αυτό ήταν άκεφος».

Συνεχίζοντας ο Κουτρούκης τις θύμησες του Γράμμου στα 1949, γράφει το 1996: «Δεν ξέρω αν ακούγοντας την θέση αυτή (της 5ης Ολομέλειας), έφτασε ο νους μου το ότι θα γινόταν στα Έκτακτα Στρατοδικεία… Σε μερικές ημέρες μάς πέταξαν προκηρύξεις με το αεροπλάνο. Ένας από αυτούς που άκουσαν την ανάλυση της 5ης Ολομέλειας έλεγε: «Μας έλεγαν οι καθοδηγητές για την 5η Ολομέλεια και δεν μας έλεγαν οι άθλιοι ότι ήθελαν να δώσουν την Μακεδονία στους Βούλγαρους… (αργότερα εκτελέστηκε)» (βλ. Γ. Κουτρούκη: «Εν ψυχρώ – Κατοχή – Βάρκιζα – Εμφύλιος» Εκδόσεις «Καπόπουλος» 1996, σελ. 226, 230-231).

Ο Γιώργος, ο εξ απαλών ονύχων κομμουνιστής και πολεμιστής δεν τα άκουσε. Τα βίωσε στο πετσί του με φωτιά και σίδερο και δεν ήταν κομμουνιστής τύπου Κατρούγκαλου, Κοτζιά και Τσίπρα, που για την καρέκλα πούλησαν όχι μόνο την Μακεδονία και ολόκληρη την Ελλάδα αλλά και την ψυχή τους στον διάβολο!

Αυτοί φιλοτέχνησαν το προδοτικό κείμενο, που ονομάζουν, χωρίς ντροπή, «διπλωματικό αριστούργημα», για να εξαπατήσουν τις άκριτες και τυχοδιωκτικές μάζες των ψηφοφόρων, επιβεβαιώνοντας απόλυτα και τον Θουκυδίδη και τον Μαρξ.

Έγραφε ο πρώτος: «Οι άνθρωποι για να δικαιολογούν τις αίσχιστες πράξεις τους αλλάζουν την σημασία των λέξεων» («Ιστορία Γ’ 82).

Ο δεύτερος, κατέληξε στο εξής συμπέρασμα στα 1859: «Το τι είναι οι άνθρωποι δεν καθορίζεται από την συνείδησή τους, αλλά αντίθετα, το κοινωνικό ΕΙΝΑΙ καθορίζει την συνείδησή τους» (Ανάλυση αυτού του «φυσικού» νόμου βλ. στα έργα μου: «Η Κομμουνιστική Ουτοπία» Εκδ. Β’ «Πελασγός» – Γιαννάκενας – 2013, σελ. 45 επ. όπου το κεφάλαιο: «Πώς διαμορφώνεται η συνείδηση»).

Καρέκλα: Η μεγάλη Κίρκη που αλλάζει τους πάντες και τα πάντα, αλλά όχι πάντοτε και όλους. Υπήρχαν και ελάχιστες εξαιρέσεις. Καταλήγοντας θα έλεγα: Οι «Πρέσπες» δεν είναι «αριστούργημα», αλλά Εθνικό Κακούργημα, το οποίο όσο περνά ο καιρός, τόσο περισσότερο βαραίνει στην εθνική μας ζωή από τις ωμές παραβιάσεις των Σκοπιανών, στους οποίους πρώτη η Γερμανία έσπευσε ν’ ανοίξει την αγκαλιά της για να γίνουν μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Δυστυχέστατα παρά τις πρόσφατες παραβιάσεις της Συμφωνίας, η Νέα Δημοκρατία και η κυβέρνησή της δεν δείχνουν διάθεση ν’ αλλάξουν ρότα.

Όχι μόνο εφαρμόζουν την Συμφωνία αλλά και την… τιμούν!!!

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου...
Shares