Το «διόδιο συμφόρησης» της Νέας Υόρκης είναι μια δοκιμή για τη φορολόγηση του άνθρακα και τις πόλεις των 15 λεπτών

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Η πρόσφατη ανακοίνωση του Τραμπ ότι θα ανακαλέσει την έγκριση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης για το πρόγραμμα διοδίων συμφόρησης της Νέας Υόρκης έχει ξεσηκώσει τους Δημοκρατικούς. Η κυβερνήτης της Νέας Υόρκης Kathy Hochul έχει ορκιστεί να πολεμήσει τον Trump στα δικαστήρια προκειμένου να διατηρήσει το πρόγραμμα σε ισχύ. Ισχυρίζεται ότι ο ομοσπονδιακός νόμος εμποδίζει τον Λευκό Οίκο να σταματήσει μονομερώς το πρόγραμμα και ότι τα διόδια είναι απαραίτητα για τη διατήρηση των υποδομών στο Μανχάταν, ενώ παράλληλα καθιστούν τους κατοίκους πιο ασφαλείς.

Η τιμολόγηση της συμφόρησης τέθηκε σε ισχύ τον Ιανουάριο και χρεώνει τους οδηγούς 9 δολάρια κάθε φορά που εισέρχονται στην κεντρική επιχειρηματική περιοχή κάτω από την 60η οδό στο Μανχάταν. Έχει τρεις δηλωμένους στόχους: τη μείωση της κυκλοφορίας, τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και την αύξηση των εσόδων για τις μαζικές μεταφορές.

Ωστόσο, η τιμολόγηση της κυκλοφοριακής συμφόρησης έχει στην πραγματικότητα τις ρίζες της σε ένα ζήτημα το οποίο η κυβερνήτης Hochul τείνει να αποσιωπά: τη φορολόγηση του άνθρακα. Η οδική τιμολόγηση αποτελεί βασικό στοιχείο της περιβόητης έννοιας της πόλης των 15 λεπτών που προωθεί συχνά το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (του οποίου η Kathy Hochul είναι οπαδός), και δικαιολογείται συγκεκριμένα από τους υποστηρικτές της ως μέθοδος μείωσης των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Με άλλα λόγια, η οδική τιμολόγηση ή τα «διόδια κυκλοφοριακής συμφόρησης» είναι ένας τρόπος εφαρμογής άμεσης φορολόγησης του άνθρακα στο ευρύ κοινό.

Η ιδέα της πόλης των 15 λεπτών βασίζεται στην πλάνη ότι η μείωση των μετακινήσεων είναι απαραίτητη για να «σωθεί ο πλανήτης» από την υπερθέρμανση του πλανήτη. Η ιδέα είναι σχετικά απλή – Δημιουργήστε τεχνητά εμπόδια μέσω του νόμου για τη μείωση ή την κατάργηση των ατομικών μετακινήσεων. Το WEF αναφέρεται σε αυτό ως «βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς κινητικότητα». Το πλήθος του Νταβός παρουσιάζει τη βιώσιμη κινητικότητα ως αναζήτηση της «ευκολίας» για να ενθαρρύνει τους ανθρώπους να σταματήσουν να χρησιμοποιούν τα ιδιωτικά μέσα μεταφοράς, αλλά τίποτα δεν είναι τόσο βολικό όσο το να έχεις το δικό σου όχημα.

Οι παγκοσμιοποιητές το γνωρίζουν αυτό, οπότε, προκειμένου να δημιουργήσουν ευκολία για το κοινό, πρέπει να κάνουν τις ιδιωτικές μεταφορές πολύ άβολες. Εξ ου και η χρέωση πολλαπλών διοδίων ανά ημέρα για την πρόσβαση σε ορισμένους δρόμους, ή σε όλους τους δρόμους, με το δικό σας αυτοκίνητο. Όσο περισσότερους φόρους διοξειδίου του άνθρακα πληρώνετε απλώς για την οδήγηση, τόσο λιγότερο θα θέλετε να οδηγείτε και τόσο πιο βολικές θα φαίνονται οι επιλογές «πράσινης μεταφοράς».

Τα διόδια κυκλοφοριακής συμφόρησης αποτελούν αρνητικό κίνητρο για να κρατήσουν τους ανθρώπους της κατώτερης και μεσαίας τάξης από το να χρησιμοποιούν τα προσωπικά μέσα μεταφοράς, κρατώντας τους παγιδευμένους σε μικρές περιοχές όπου μπορούν να περπατήσουν (σε 15 λεπτά) ή να πάρουν τα μέσα μαζικής μεταφοράς, αλλά σπάνια να φύγουν.

Ο απώτερος σκοπός των πόλεων των 15 λεπτών είναι να συγκεντρωθούν οι πληθυσμοί σε μικροσκοπικές περιοχές, να εξαλειφθεί πλήρως η ιδιωτική μεταφορά και να ελεγχθεί όλη η κινητικότητα των πολιτών. Η ιδέα έλαβε αυξημένη προσοχή από το WEF και τα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης κατά τη διάρκεια του αποκλεισμού των κοβιδίων, όταν προτάθηκε ότι οι εντολές μετακίνησης των κοβιδίων θα πρέπει να διατηρηθούν σε ισχύ προκειμένου να μετριαστεί η κλιματική αλλαγή.

Όπως έχουν σημειώσει πολλοί επικριτές στο παρελθόν, δεν υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία για την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και των υψηλότερων θερμοκρασιών. Η Γη είχε πολλές περιόδους θέρμανσης κατά τη διάρκεια της μακράς ιστορίας της, οι περισσότερες από τις οποίες συνέβησαν πολύ πριν από την ύπαρξη της ανθρώπινης βιομηχανίας.

Και όχι μόνο αυτό, αλλά οι ιστορικές τάσεις του άνθρακα δεν δείχνουν καμία αντιστοιχία μεταξύ των αυξανόμενων επιπέδων άνθρακα και των υψηλότερων θερμοκρασιών. Δηλαδή, ολόκληρη η βιομηχανία της επιστήμης του κλίματος βασίζεται σε μια απάτη που συνδέει ψευδώς την ανθρώπινη δραστηριότητα με την κλιματική αλλαγή.

Η τιμολόγηση των δρόμων φαίνεται να είναι μια προσπάθεια να επιβληθεί η φορολόγηση του διοξειδίου του άνθρακα με άλλο όνομα και να δρομολογηθούν τα αρχικά στάδια των πόλεων των 15 λεπτών μέσω της «βιώσιμης κινητικότητας».

Πέρα από την υστερία και την απάτη γύρω από την κλιματική αλλαγή, ένας άλλος παράγοντας που πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι η μαζική επιτήρηση. Η εξάπλωση χιλιάδων καμερών κυκλοφορίας που χρησιμοποιούν τεχνητή νοημοσύνη για να αναγνωρίζουν και να παρακολουθούν τους οδηγούς σε πραγματικό χρόνο δεν αποτελεί πρόβλημα μόνο από την άποψη της πίεσης των φορολογουμένων για περισσότερα χρήματα για δρόμους που έχουν ήδη πληρώσει. Υπάρχει επίσης το ερώτημα αν αυτές οι κάμερες θα χρησιμοποιούνται μόνο για τη συλλογή αριθμών πινακίδων κυκλοφορίας.

Οι κάμερες χρησιμοποιούνται επίσης για τον εντοπισμό ληγμένων αδειών κυκλοφορίας, ληγμένων πινακίδων, έλλειψης ασφάλισης κ.λπ. και τα πρόστιμα μπορούν να συγκεντρωθούν και να σταλούν στον οδηγό ταχυδρομικά χωρίς να συναντήσει ποτέ την αστυνομία. Αν και κάποιοι μπορεί να υποστηρίξουν ότι αν «δεν παραβαίνετε το νόμο, τότε δεν έχετε να ανησυχείτε για τίποτα», υπάρχει ο κίνδυνος των ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων, καθώς και η κανονικοποίηση της αυτοματοποιημένης επιβολής του νόμου με τεχνητή νοημοσύνη. Μια κοινωνία που παρακολουθείται συνεχώς από την κυβέρνηση και την ΤΝ δεν είναι μια ελεύθερη κοινωνία.

Η αντίθεση της κυβέρνησης Trump στο πρόγραμμα συμφόρησης της Νέας Υόρκης είναι σωστή σε πολλά επίπεδα.

Πηγή zerohedge.com