Όλα άρχισαν ένα πρωί σε ένα τηλεοπτικό πάνελ όταν ο ελαιοπαραγωγός Σάκης από την Πελοπόννησε είπε τα ακόλουθα:
- «Κύριε Υπουργέ, τι ταλέντα μας τσαμπουνάτε; Εγώ πήγα στο χωράφι και βρήκα έναν που μου είπε ότι είναι “Data Analyst”. Του λέω “μάζεψε την ελιά” και μου απάντησε ότι περιμένει να κατέβει το… update από το σύννεφο! Με δουλεύετε;»
- «Φέρατε τους επιστήμονες να μαζέψουν το κορόμηλο; Σε λίγο θα μας πείτε ότι ο Ινδός στο θερμοκήπιο κάνει Deep Learning πάνω στην ντομάτα!»
Αν και προσπάθησε να τον αντικρούσει με ένα ελαφρό μειδίαμα, λέγοντας
«Αγαπητέ μου, η εμπειρική σας προσέγγιση στερείται επιστημονικής τεκμηρίωσης. Ο εργάτης γης είναι ο Front-end Developer της υπαίθρου!»
αγνοώντας και το δεικτικό σχόλιο του δημοσιογράφου που εξέφρασε την απορία
«μήπως θα βάζουν μικροτσίπ στις ελιές για να παρακολουθούν ποιος τις μαζεύει! Είναι όλα προσχεδιασμένα!»
ένιωσε βαθύτατα θιγμένος και εκνευρισμένος.
Γύρισε στο γραφείο του μονολογώντας “αυτός ο κόσμος δεν θα μάθει ποτέ τί σημαίνει ανάπτυξη” ..
Ευτυχώς είχε ραντεβού με τον παλιό του φίλο και συμμαθητή ποιητή Τιμολέοντα Φανφάρα..θα ξέφευγαν κάπως από τις πληκτικές πολιτικές συζητήσεις και στο τέλος βρε αδερφέ, μπορεί να έβλεπαν τα ίδιαμε άλλη οπτική.. ποτέ δεν ξέρεις
Στο γραφείο αφού έπιασαν ψιλή κουβέντα για τα δρώμενα και φλέγοντα της κοσμικής Αθήνας, ο Υπουργός άρχισε να δείχνει χάρτες και διαγράμματα στον Τιμολέοντα Φανφάρα εξηγώντας του το πολιτικό του όραμα. Ο ποιητής Φανφάρας που ποτέ δεν συμφώνησε με τον Υπουργό κοιτάζει με απόγνωση ένα καλάθι με ελιές, πεσκέσι από φίλο του κόμματος .
Ο διάλογος που ακολουθεί είναι αποκαλυπτικός:
Καιρίδης: «Αγαπητέ μου Τιμολέοντα, πρέπει να αντιληφθείτε το όραμά μου. Η Ελλάδα δεν είναι πλέον ένας απλός υποδοχέας ροών. Μετατρέπεται σε ένα “Talent Hub”, έναν μαγνήτη για προγραμματιστές από την Μπανγκαλόρ και αναλυτές από το Βιετνάμ. Επενδύουμε στο EU Talent Pool. Είναι η μετανάστευση με “λευκό κολάρο”!»
Φανφάρας: (Χτυπάει το χέρι στο τραπέζι) «Τι ταλέντα μού λέτε, Υπουργέ μου; Εγώ βλέπω μόνο το σκότος της γης! Η “λαίλαπα” που υποσχεθήκατε είναι τελικά… η λαίλαπα της ελιάς! Πού είναι οι πυρηνικοί φυσικοί; Πού είναι οι τσελίστες; Γιατί ακούω μόνο για εργάτες γης και τροπολογίες της τελευταίας στιγμής;»
Καιρίδης: «Μα, κύριε Φανφάρα, υπάρχει μια παρεξήγηση στην πρόσληψη της πραγματικότητας. Η συγκομιδή της ελιάς είναι μια… “χειρωνακτική αριστεία”. Αν δεν μαζευτούν οι ελιές, θα χάσουμε 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ. Αυτό είναι το αληθινό ταλέντο: η ικανότητα να ενσωματώνεις τον ανειδίκευτο εργάτη στο ΑΕΠ με ταχύτητα οπτικής ίνας!»
Φανφάρας: «Πω πω πω πω πω! Τι ποιητική απάτη! Ονομάζετε το μάζεμα του καρπού “talent attraction”; Εγώ περίμενα τον Αϊνστάιν και μου φέρατε τον εργάτη από την Αίγυπτο για να μη σαπίσουν τα λεμόνια! Είναι ο θάνατος του πνεύματος! “Σκοτάδι πίνω για πιοτό, το μεροκάματο κρατώ”…»
Καιρίδης: «Μην είστε ισοπεδωτικός. Η τροπολογία μας δίνει πρόσβαση στη νόμιμη εργασία σε όσους είναι ήδη εδώ. Είναι μια διαρθρωτική προσαρμογή. Στο κάτω-κάτω, η ποίησή σας δεν χρειάζεται έμπνευση; Τι πιο εμπνευσμένο από έναν Ινδό που ανακαλύπτει τη μεταρρυθμιστική ορμή της ελληνικής υπαίθρου;»
Φανφάρας: «Έμπνευση; Σπαραγμός είναι! Θα γράψω νέο ποίημα! “Ο Ψηφιακός Νομάς της Μανωλάδας”! Θα ξεκινάει έτσι: “Ω, ταλέντο μου χαμένο, με το δίκρανο σπασμένο…”. Πω πω πω πω!»
Καιρίδης: (Χαμογελώντας αυτάρεσκα) «Βλέπετε; Παράγουμε πολιτισμό. Έστω και μέσω της… αγροτικής οικονομίας. Η Ελλάδα εκσυγχρονίζεται, κύριε Φανφάρα. Απλώς ο εκσυγχρονισμός φοράει ενίοτε γαλότσες.»
Φανφάρας: (Σηκώνεται όρθιος και απαγγέλλει)
«Ω, ψηφιακέ μου μετανάστη, με το ποντίκι στο σακί,
στης Μανωλάδας το λιοστάσι, θα βρεις τη νέα σου αρχή!
Πω πω πω πω! Υπουργέ, μου δώσατε τίτλο για το επόμενο βιβλίο: “Το Cloud της Ελιάς”!»
σ.σ. το παρόν άρθρο αποτελεί πολιτική σάτιρα.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
