Το «χρυσάφι» που η κυβέρνηση αφήνει να γίνει βάρος – Καταστροφή στην παραγωγή, κίνδυνος από τις Βρυξέλλες

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Η φετινή χρονιά για το ελληνικό ελαιόλαδο προδιαγράφεται ζοφερή.

Οι πρώτες πράξεις στην αγορά δείχνουν τιμές εκκίνησης 4,5 έως 5 ευρώ το κιλό, όμως η παραγωγή καταρρέει, μόλις στο 60%-70% μιας κανονικής χρονιάς, με πανελλαδική εκτίμηση 250.000–270.000 τόνους. Η κυβέρνηση, που υποτίθεται ότι προστατεύει τους αγρότες και τα προϊόντα-πυλώνες της ελληνικής οικονομίας, παρακολουθεί αδρανής.

Ακραίες θερμοκρασίες, λειψυδρία και ανύπαρκτη πρόληψη από τα αρμόδια υπουργεία έφεραν φέτος μια καταστροφική εικόνα στα ελαιόδεντρα.

Στην Μεσσηνία, οι παραγωγοί μιλούν για μείωση έως και 60%, ενώ το κόστος έχει εκτοξευθεί με τα μεροκάματα στα 70 ευρώ, τα καύσιμα στα ύψη και καμία αλλη ουσιαστική στήριξη. «Με 4,5 ευρώ το κιλό δεν βγαίνουμε», λένε οι αγρότες.

Η κατάσταση στην Κρήτη είναι ακόμη χειρότερη διότι η παραγωγή θα φτάσει μόλις τους 40.000–45.000 τόνους, δηλαδή την μισή της περσινής.

Οι αγρότες κατηγορούν το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης για διακοπή της δακοκτονίας και καθυστερήσεις που άφησαν τα ελαιόδεντρα απροστάτευτα. «Τα δέντρα απορροφούν το υγρό από τους καρπούς για να επιβιώσουν», δηλώνουν εκπρόσωποι των συνεταιρισμών, περιγράφοντας το φαινόμενο που υποβαθμίζει την ποιότητα του λαδιού.

Και ενώ οι Έλληνες παραγωγοί αγωνίζονται να κρατηθούν όρθιοι, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ετοιμάζει νέο κανονισμό για τα MOAH, τις αρωματικές ενώσεις που προέρχονται από ορυκτέλαια. Παρά τα ελλιπή επιστημονικά δεδομένα, οι Βρυξέλλες επιμένουν να μειώσουν τα όρια στα 2 mg/kg ως το 2027.

Αν περάσει η ρύθμιση, πολλά ελληνικά ελαιόλαδα, ακόμη και εξαιρετικής ποιότητας, μπορεί να χαρακτηριστούν «εκτός προδιαγραφών».

Η Επιστημονική Εταιρεία Εγκυκλοπαιδιστών Ελαιοκομίας (4Ε) προειδοποιεί ότι τα σημερινά εργαστηριακά μέσα δεν μπορούν καν να διακρίνουν τις τοξικές από τις ακίνδυνες ενώσεις, ανοίγοντας δρόμο για αυθαίρετους αποκλεισμούς.

Αντί η κυβέρνηση να κινηθεί άμεσα για να προστατεύσει τους παραγωγούς και να πιέσει την Κομισιόν, περιορίζεται σε ευχολόγια. Ούτε σχέδιο για αναδιάρθρωση της καλλιέργειας υπάρχει, ούτε στήριξη των ελαιοτριβείων που θα χρειαστούν νέο εξοπλισμό. Έτσι, το ελληνικό ελαιόλαδο κινδυνεύει διπλά, πρωτίστως, από τη φυσική καταστροφή στα χωράφια και δευτερευόντως, από την γραφειοκρατική καταστροφή στις Βρυξέλλες.

Κι όμως, την ίδια ώρα, στην Ιταλία και την Ισπανία οι κυβερνήσεις διαπραγματεύονται σκληρά για τα δικά τους συμφέροντα, προστατεύουν τις τιμές και στηρίζουν την εξαγωγική τους φήμη.

Η Ελλάδα, αντιθέτως, παρακολουθεί το «χρυσάφι της γης της» να μαραζώνει, αφήνοντας τους παραγωγούς απροστάτευτους και τις αγορές να ρυθμίζουν την τύχη ενός εθνικού προϊόντος.

Αν το ελαιόλαδο είναι πράγματι το σύμβολο της μεσογειακής ψυχής και της ελληνικής ταυτότητας, τότε μιλάμε ξεκάθαρα για εθνική αμέλεια!