Η σχολική μονάδα αποτελεί θεμέλιο της κοινωνικής συνοχής και της μελλοντικής πορείας κάθε παιδιού. Είναι ο χώρος όπου μεταδίδονται γνώσεις, καλλιεργούνται δεξιότητες, αναπτύσσονται αξίες και διαμορφώνονται χαρακτήρες. Για να εκπληρωθεί αυτή η αποστολή, απαιτείται ένας σαφής και αδιαμφισβήτητος σεβασμός στους παιδαγωγικούς ρόλους, καθώς και καθαρά όρια μέσα στη σχολική τάξη.
Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια ανησυχητική τάση: η παιδαγωγική παρατήρηση, η οριοθέτηση ή ακόμη και η καθοδήγηση πολλές φορές παρουσιάζονται ως κατασταλτικές ή προσβλητικές πράξεις. Οι εκπαιδευτικοί, αντί να στηρίζονται στο δύσκολο έργο τους, συχνά βρίσκονται στη θέση του απολογούμενου για το αυτονόητο· για την προσπάθειά τους να διαφυλάξουν την εύρυθμη και ασφαλή λειτουργία της σχολικής καθημερινότητας.
Η ποινικοποίηση της παιδαγωγικής πράξης δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποτελεί κοινωνική πρακτική. Δεν μπορεί η παιδαγωγική στάση να συγχέεται με αυταρχισμό, ούτε η οριοθέτηση να θεωρείται προσβολή. Η εκπαίδευση απαιτεί συνέπεια, συνεννόηση και από κοινού κατανόηση του ρόλου κάθε εμπλεκόμενου.
Ένα μήνυμα προς όλους
Προς τους γονείς:
Η συνεργασία με το σχολείο είναι θεμέλιο για την επιτυχία των παιδιών σας. Η υπονόμευση του κύρους του εκπαιδευτικού –είτε μέσα από υπερβολικές αντιδράσεις είτε μέσω απαξιωτικής στάσης– όχι μόνο δεν προστατεύει τα παιδιά, αλλά τα απομακρύνει από την έννοια της ευθύνης και της προσωπικής ανάπτυξης. Τα παιδιά χρειάζονται όρια, καθοδήγηση και συνεκτικούς ενήλικες γύρω τους.
Προς την κοινωνία:
Δεν μπορούμε να απαιτούμε από το σχολείο να δημιουργήσει ολοκληρωμένους και υπεύθυνους πολίτες, όταν ταυτόχρονα εμποδίζουμε τα απαραίτητα εργαλεία αγωγής. Η υπεράσπιση της παιδαγωγικής πράξης δεν είναι υπόθεση μόνο των εκπαιδευτικών· είναι συλλογική στάση σε έναν κόσμο που γίνεται ολοένα πιο απαιτητικός.
Προς την Πολιτεία:
Είναι επιτακτική ανάγκη η θεσμική θωράκιση του εκπαιδευτικού έργου. Οι εκπαιδευτικοί πρέπει να μπορούν να ασκούν τα καθήκοντά τους χωρίς τον φόβο παρεξηγήσεων, καταγγελιών ή αβάσιμων διώξεων. Η παιδεία απαιτεί σταθερότητα, σαφές πλαίσιο και σεβασμό στους θεσμούς.
Παιδαγωγική ευθύνη σημαίνει καθοδήγηση, όχι αυταρχισμός
Οι εκπαιδευτικοί δεν θα σταματήσουν να συμβουλεύουν, να καθοδηγούν, να επισημαίνουν, να στηρίζουν και –όταν χρειάζεται– να κάνουν παρατήρηση. Αυτές οι πράξεις δεν αποτελούν επίδειξη εξουσίας, αλλά έκφραση πραγματικής φροντίδας και επαγγελματισμού. Είναι ο μόνος τρόπος να λειτουργήσει υγιώς ένα σχολείο, να αναπτυχθούν σωστές στάσεις ζωής και να διατηρηθεί ένα ασφαλές περιβάλλον για όλους τους μαθητές.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, χρειάζεται να υπερασπιστούμε το σχολείο ως χώρο μάθησης, καλλιέργειας και ισορροπίας.
Να υπερασπιστούμε τον μαθητή, ο οποίος έχει ανάγκη από καθοδήγηση και όχι από σύγχυση.
Να υπερασπιστούμε την αξιοπρέπεια του εκπαιδευτικού, που καθημερινά σηκώνει ένα μεγάλο βάρος με ευθύνη, γνώση και αφοσίωση.
Η παιδεία είναι κοινή υπόθεση. Και για να προχωρήσουμε μπροστά, ο σεβασμός στους παιδαγωγικούς ρόλους πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτος.
Ακολουθεί η ανάρτηση του Τηλέμαχου Κουντούρη στο facebook
Η παιδαγωγική μας ευθύνη δεν μπορεί να ποινικοποιείται
- Προς τους γονείς: Η συνεργασία με το σχολείο αποτελεί βασική προϋπόθεση για την επιτυχία των παιδιών σας. Η υπονόμευση του εκπαιδευτικού δεν τα προστατεύει — τα αποθαρρύνει από το να αναλάβουν ευθύνη.
- Προς την κοινωνία: Μην ζητάτε από το σχολείο να διαμορφώσει ολοκληρωμένους πολίτες, όταν την ίδια στιγμή εμποδίζετε τα εργαλεία της αγωγής.
- Προς την Πολιτεία: Χρειαζόμαστε σαφή θεσμική θωράκιση για να μπορούμε να επιτελούμε το καθήκον μας χωρίς φόβο και ανασφάλεια.
Οι εκπαιδευτικοί δεν θα πάψουν να καθοδηγούν, να συμβουλεύουν και —όταν χρειάζεται— να κάνουν παρατήρηση. Αυτό δεν είναι αυταρχισμός. Είναι παιδαγωγική ευθύνη.
Υπερασπιζόμαστε τον μαθητή.
Υπερασπιζόμαστε την αξιοπρέπεια του εκπαιδευτικού.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
