Μια ακόμα απόφαση-φωτογραφία, κρυμμένη στις σελίδες του ΦΕΚ 2555/7-5-2026 (Τεύχος Β’), που με κυνικό τρόπο θεσμοθετεί αυτό που όλοι ξέρουμε εδώ και χρόνια: στην Ελλάδα του 2026, η στρατιωτική θητεία είναι για τους «άλλους». Όχι για τα δικά τους παιδιά.
Με την υπ. αρ. Φ.411/179/346494/Σ.3888, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και το Υπουργείο Εξωτερικών ανοίγουν διάπλατα την πόρτα των Γραφείων Ακολούθων Άμυνας (ΑΚΑΜ) σε επιλεγμένους οπλίτες. Ποιους; Εκείνους που έχουν μόνιμη κατοικία στο εξωτερικό, πτυχίο ή μεταπτυχιακό σε Πληροφορική, Κυβερνοασφάλεια, Τεχνητή Νοημοσύνη, Ρομποτική ή Ηλεκτρολόγους Μηχανικούς. Μέχρι τέσσερις ανά πρεσβεία, ανά ΕΣΣΟ. Χωρίς στολή, με ειδική απόλυση, διοικητικά υπαγόμενοι σε γραφειοκρατικό μηχανισμό και με την άνεση του «σπίτι μου» στο Λονδίνο, το Βερολίνο ή τη Νέα Υόρκη.
Διαβάστε προσεκτικά τις προϋποθέσεις. Δεν είναι για τον μέσο Έλληνα φαντάρο που θα κάνει τη θητεία του σε μονάδα με λάσπες και βάρδιες. Είναι για τα παιδιά των μεταναστών-επαγγελματιών, των διπλωματικών οικογενειών, των golden visa, των στελεχών πολυεθνικών και των «δικών μας» που σπουδάζουν στο εξωτερικό με χρήματα που συχνά προέρχονται από δημόσιο χρήμα ή οικογενειακά δίκτυα. Τα «δικά τους παιδιά».
Ενώ ο γιος του αγρότη από τη Θεσσαλία ή ο γιος του υπαλλήλου από την Πάτρα θα ιδρώνει σε φυλάκιο ή θα κάνει ασκήσεις, ο «δικός μας» θα κάθεται σε κλιματιζόμενο γραφείο πρεσβείας, θα γράφει reports για τεχνολογίες και θα επιστρέφει σπίτι του το βράδυ. Χωρίς πραγματική στρατιωτική εμπειρία, χωρίς έκθεση σε συνθήκες που διαμορφώνουν χαρακτήρα και συλλογική συνείδηση. Αλλά με «υπηρεσία» που θα φαίνεται ωραία στο βιογραφικό.
Αυτό δεν είναι «εκσυγχρονισμός» των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά είναι η συνέχεια της ίδιας παλιάς ελληνικής αρρώστιας: δύο μέτρα και δύο σταθμά. Η θητεία είναι ιερή όταν αφορά τον λαό, αλλά είναι ελαστική όταν αφορά τα παιδιά της ελίτ.
Θυμίζουμε ότι ο Ν. 5265/2026, στο πλαίσιο του οποίου εκδόθηκε η απόφαση, παρουσιάστηκε ως «Χάρτης Μετάβασης στη Νέα Εποχή». Ποια νέα εποχή όμως; Εκείνη όπου οι τεχνολογικά καταρτισμένοι «εγκεφάλοι» απαλλάσσονται από τις δυσάρεστες πλευρές της πατρίδας, ενώ οι υπόλοιποι συνεχίζουν να πληρώνουν το τίμημα;
Είναι η ίδια λογική που έστελνε παλαιότερα τα παιδιά των βουλευτών και των γενικών σε ειδικές θέσεις. Σήμερα απλώς ντύθηκε με τεχνολογικό μανδύα και ευρωπαϊκό λουστράρισμα. «Κυβερνοασφάλεια», «AI», «αναδυόμενες τεχνολογίες». Ωραίες λέξεις για να κρύψουν την παλιά καραμέλα: **προνομιακή μεταχείριση**.
Το χειρότερο; Δεν είναι μόνο άδικο. Είναι και επικίνδυνο. Οι Ένοπλες Δυνάμεις χρειάζονται πραγματικά ταλέντα στην τεχνολογία, αλλά όχι με αυτόν τον τρόπο. Όχι μετατρέποντας τη θητεία σε τουριστική εμπειρία για λίγους. Αν θέλουν εξειδικευμένους, ας δημιουργήσουν σοβαρά προγράμματα εθελοντικής στράτευσης ή συμβάσεις για επαγγελματίες. Όχι αυτή την υποκριτική «λύση» που μυρίζει οικογενειακό καναπέ από μακριά.
Φτιάχνουν τα δικά τους παιδιά και ταυτόχρονα διαλύουν ό,τι έχει απομείνει από την έννοια της ισονομίας και της συλλογικής θυσίας σε αυτή τη χώρα.
Και μετά αναρωτιούνται γιατί ο κόσμος βράζει. Γιατί η εμπιστοσύνη στο κράτος είναι στον πάτο και πολλοί νέοι λένε «να πάρει ο διάολος την πατρίδα» και φεύγουν.
Δεν είναι μόνο μια απόφαση στο ΦΕΚ, αλλά είναι η επιβεβαίωση ότι για κάποιους, η Ελλάδα είναι ακόμα «χώρα για τους άλλους».
Και αυτό, αργά ή γρήγορα, θα τους στοιχίσει ακριβά.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
