ΘΕΜΑ ΧΡΟΝΟΥ Η ΒΕΝΖΙΝΗ ΣΤΑ 2,5€/ΛΙΤΡΟ – ΕΡΧΕΤΑΙ ΝΕΟ «ΣΟΚ» ΣΤΑ ΠΡΑΤΗΡΙΑ

Η φωτιά στη Μέση Ανατολή ξεπερνά τα σύνορα του Ιράν! Μετατρέπεται σε βάρος που αντίκτυπο έχει στον λογαριασμό για τον οδηγό, τον εργαζόμενο, την μικρή επιχείρηση, την οικογένεια που μετράει ευρώ. Και ενώ η αγορά στέλνει προειδοποιητικά σήματα ότι η ανιούσα στα καύσιμα καταγράφεται ήδη, η Κυβέρνηση Μητσοτάκη εμφανίζεται θεατής των εξελίξεων. Όπως καταγράφει το VoiceNews, βλέπουμε μια καθημερινότητα που κινείται γρηγορότερα.

Τα δεδομένα, όπως τα μεταφέρουν οι άνθρωποι της αγοράς, είναι ήδη πιεστικά. Οι πρατηριούχοι προειδοποιούν πως το φράγμα των 1,80 ευρώ το λίτρο δεν είναι μακριά, ενώ μόνο την Τρίτη 3 Μαρτίου η αμόλυβδη ανέβηκε σχεδόν 0,02 ευρώ σε μια ημέρα. Ο πρόεδρος του Συνδέσμου Πρατηριούχων Εμπόρων Καυσίμων Αττικής, Νίκος Παπαγεωργίου αναφέρει ότι μέσα στις επόμενες τρεις με τέσσερις ημέρες αναμένονται αυξήσεις από τα διυλιστήρια και πολύ σύντομα τιμές πάνω από 1,80.

Κι αυτό σημαίνει ένα απλό νούμερο για το νοικοκυριό με τις σημερινές τιμές, ένα γέμισμα κοστίζει περίπου 105 ευρώ, με μέση τιμή 1,80 το ίδιο γέμισμα πάει περίπου 108 ευρώ, και αυτή η διαφορά δεν είναι λεπτομέρεια όταν ο κόσμος ήδη στενάζει από ενοίκια, ρεύμα και ακρίβεια στο ράφι των σούπερ μάρκετ.

Στη Θεσσαλονίκη η μέση τιμή έχει ήδη φτάσει τα 1,73 ευρώ το λίτρο και, σύμφωνα με τους πρατηριούχους, 9 στους 10 οδηγούς ζητούν «φουλαρισμα» από τον φόβο νέων ανατιμήσεων. Η κοινωνία νιώθει απροστάτευτη και προετοιμάζεται μόνη της, όπως μπορεί, για το επόμενο χτύπημα. Την ίδια στιγμή, η Ανεξάρτητη Αρχή Προστασίας Καταναλωτή και Ελέγχου Αγοράς, μέσω της διοικήτριας Δέσποινας Τσαγγάρη, μιλά για πάνω από 500 ελέγχους σε λίγες ημέρες και διαβεβαιώνει ότι συνεχίζονται. Καλώς να γίνονται έλεγχοι.

Όμως οι έλεγχοι αντιμετωπίζουν το σύμπτωμα, όχι την αιτία. Ο πολίτης δεν ζητά μόνο να περιοριστεί η αισχροκέρδεια, ζητά να μη γίνεται όμηρος μιας  ενεργειακής κρίσης κάθε φορά που στον Περσικό Κόλπο σκάνε βόμβες.

Η Κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από τη διεθνή αστάθεια, γιατί η διεθνής αστάθεια είναι ο κανόνας, όχι η εξαίρεση.

Το πρόβλημα είναι ότι η Ελλάδα, με κυβερνητική επιλογή, έμεινε χωρίς σοβαρό σχέδιο ενεργειακής αυτοπροστασίας, χωρίς σταθερό δίχτυ απέναντι στις κρίσεις, χωρίς πραγματική στρατηγική για να μειώνει την έκθεση της χώρας στις εξωτερικές ανατιμήσεις. Αντί για αποφασιστικές κινήσεις ώστε να αποκτήσει η χώρα βάθος σε προμήθειες και διαπραγματευτικό αποτύπωμα, προωθήθηκε ένα αφήγημα μονοδιάστατης «πράσινης ανάπτυξης», με τον πολίτη να πληρώνει το κόστος της μετάβασης και ταυτόχρονα να μένει απροστάτευτος όταν ξεσπά κρίση.

Από το 2019, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, Κυριάκος Βελόπουλος, προειδοποιούσε ότι χωρίς τολμηρές επιλογές, όπως η επιτάχυνση των γεωτρήσεων και η αξιοποίηση των δυνατοτήτων της χώρας, η Ελλάδα θα συνεχίσει να αγοράζει πανάκριβα, να πληρώνει φόρους πάνω στον φόρο και να εισάγει την ακρίβεια μαζί με το βαρέλι. Σήμερα, με την αγορά να «φλερτάρει» με το 1,80 και με το σενάριο των 2,5 ευρώ το λίτρο να συζητιέται πόσο χρόνο χάθηκε, πόσες ευκαιρίες χάθηκαν, πόσα βήματα δεν έγιναν; Αν υπήρχε εγκαίρως εθνικό σχέδιο αξιοποίησης πόρων, αν υπήρχε πραγματική στρατηγική ασφάλειας και όχι επικοινωνιακή διαχείριση, η χώρα θα είχε τουλάχιστον μπει σε τροχιά μεγαλύτερης αυτάρκειας, ισχυρότερης διαπραγμάτευσης και μικρότερης έκθεσης. Και τότε, ναι, η Ελλάδα θα μπορούσε να μιλά αλλιώς στην αγορά, στην Ευρώπη, ακόμη και στις διεθνείς αναταράξεις.

Το ζήτημα συζητείται και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με συμμετοχή θεσμών όπως η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Ωστόσο, μέχρι στιγμής, οι κεντρικές αποφάσεις δεν έχουν μεταφραστεί σε άμεση ανακούφιση. Άρα, η ευθύνη επιστρέφει εκεί που πρέπει να επιστρέφει σε μια Δημοκρατία, στην κυβέρνηση και στη λογοδοσία στη Βουλή. Θα υπάρξουν συγκεκριμένα μέτρα ή θα αρκεστούμε σε ευχές και παρακολούθηση της αγοράς;