Θέλουν τους συγγενείς των Τεμπών με χειροπέδες;

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Δικαστική ασυλία ή θεσμική εκτροπή; Η πρόταση Φλωρίδη προκαλεί θύελλα Ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητά αυτεπάγγελτες διώξεις για όσους καταμηνύουν δικαστικούς, την ώρα που οι συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών βάλλουν ευθέως κατά της Δικαιοσύνης

 

Με άρθρο του στην «Καθημερινή της Κυριακής», ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Βασίλης Φλωρίδης, εισηγείται τη νομοθετική καθιέρωση αυτεπάγγελτης δίωξης εναντίον όσων υποβάλλουν ψευδείς μηνύσεις κατά δικαστικών λειτουργών. Η παρέμβαση αυτή έρχεται σε μια εξαιρετικά φορτισμένη συγκυρία, με φόντο τις μηνύσεις που έχουν καταθέσει συγγενείς των θυμάτων του σιδηροδρομικού δυστυχήματος στα Τέμπη κατά του ανακριτή και εισαγγελέων που χειρίστηκαν την υπόθεση.

Ο κ. Φλωρίδης, αδελφός του Υπουργού Δικαιοσύνης, προτείνει μάλιστα να κινείται αυτεπαγγέλτως η ποινική διαδικασία μόλις μια μήνυση μπαίνει στο αρχείο ή όταν δημοσιεύεται κείμενο που θεωρείται συκοφαντικό για δικαστικούς. «Η θεσμική θωράκιση των δικαστών», όπως υποστηρίζει, είναι το ζητούμενο.

 

Το πρόβλημα της θεσμικής διαπλοκής

Η ιδιότητα του κ. Φλωρίδη ως αδελφού του υπουργού που έχει την πολιτική εποπτεία της Δικαιοσύνης καθιστά την παρέμβασή του εξαιρετικά προβληματική. Η σύμπτωση αυτή γεννά εύλογα ερωτήματα για σύγκρουση συμφερόντων και για το αν η Δικαιοσύνη επιχειρεί να προστατεύσει τον εαυτό της απέναντι σε κριτική και σε μηνύσεις που προέρχονται από πολίτες οι οποίοι έχουν υποστεί ανείπωτη τραγωδία.

Τη στιγμή που οι οικογένειες των θυμάτων των Τεμπών καταγγέλλουν συγκάλυψη και ζητούν λογοδοσία, η πρόταση ενός κορυφαίου δικαστικού λειτουργού να διώκονται όσοι τολμούν να προσφύγουν κατά εισαγγελέων και ανακριτών μοιάζει περισσότερο με προσπάθεια φίμωσης παρά με θεσμική προστασία.

Η ουσία είναι πως η πρόταση Φλωρίδη, πέρα από το αν θα υλοποιηθεί νομοθετικά, αποτυπώνει μια αντίληψη αυτοπροστασίας και εσωστρέφειας της Δικαιοσύνης. Αντί η Δικαιοσύνη να δείχνει έμπρακτα ότι ακούει την κοινωνία και στέκεται στο πλευρό των πολιτών, εμφανίζεται να υψώνει τείχη γύρω από το σώμα της, με κίνδυνο να αποξενωθεί ακόμη περισσότερο από την κοινωνία.

Σε μια δημοκρατία, ο δικαστής κρίνει και κρίνεται. Η πρόταση για αυτεπάγγελτες διώξεις όσων μηνύουν δικαστικούς ενέχει τον κίνδυνο να εγκαθιδρύσει μια άτυπη ασυλία, που δεν συνάδει με το κράτος δικαίου ούτε με την ισονομία. Αντί για θεσμική θωράκιση, η εικόνα που δημιουργείται είναι αυτή μιας κλειστής κάστας που δεν ανέχεται κριτική.