Υπόθεση Τεμπών: Παράνομο φορτίο, αντιφάσεις και μια ομερτά που σπάει
Στην εκπομπή του Γρηγόρη Σερέτη «Κόντρα στο Σύστημα» στον Focus FM 103,6 και ΜΑΧΗ FM 99,8– τα μόνα πατριωτικά ραδιόφωνα – βρέθηκε σήμερα καλεσμένος ο δικηγόρος Γιώργος Ηλιόπουλος, εκπρόσωπος συγγενών των θυμάτων της τραγωδίας των Τεμπών, και μίλησε για το παράνομο φορτίο, τη συγκάλυψη και τις ευθύνες που βαραίνουν πολιτική και θεσμούς.
Ο Γιώργος Ηλιόπουλος δεν μάσησε τα λόγια του. Με ψυχραιμία αλλά και αποφασιστικότητα περιέγραψε μια υπόθεση που – όπως τόνισε – κάποιοι βιάστηκαν να κλείσουν «για να σωθεί το αφήγημα». Κατά τον ίδιο, ο ανακριτής έσπευσε να τερματίσει την έρευνα δίχως να συνεκτιμήσει, όπως όφειλε, τις πρόσφατες εκθέσεις του Γενικού Χημείου του Κράτους και της ΒΑΕΕ, οι οποίες κατατέθηκαν με διαφορά μόλις μίας ημέρας. Αυτός ο χρονικός «συντονισμός» και η βιασύνη για κλείσιμο, είπε, δεν είναι τυχαία, είναι πολιτική επιλογή.
Κομβικό σημείο των καταγγελιών του: η ύπαρξη παράνομου φορτίου. Ο Ηλιόπουλος υποστήριξε ότι τα ευρήματα σε πολλά σημεία του χώρου, ουσίες όπως βενζόλιο, ξυλόλιο, σε μορφή που δεν παραπέμπει σε υποπροϊόντα καύσης, δείχνουν μεταφορά χημικών που δεν δηλώθηκαν ποτέ. Αν αυτό ισχύει, τότε όλα αλλάζουν. Δεν μιλάμε μόνο για τραγικά ανθρώπινα λάθη και διαλυμένες υποδομές· μιλάμε για αλυσίδα παρανομιών που πολλαπλασίασαν τη φονική ισχύ της σύγκρουσης.
ΑΚΟΥΣΤΕ ΟΛΗ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΕΔΩ:
Στο ίδιο πνεύμα, ο δικηγόρος επεσήμανε ότι η τελευταία έκθεση της ΒΑΕΕ αναιρεί κρίσιμα σημεία προηγούμενης αυτοψίας, ιδίως ως προς τον μηχανισμό της σύγκρουσης και το ποιο βαγόνι χτύπησε τι. Ειδικότερα, ανέφερε ότι το πρώτο βαγόνι του εμπορικού «κατακερματίστηκε με τρόπο που δεν εξηγείται» αν μετέφερε απλώς πλάκες σιδήρου, ενώ υπάρχουν ενδείξεις ότι η πλατφόρμα μπροστά δεν μετέφερε σίδηρο αλλά «αυτό που ψάχνουμε». Παράλληλα, για τις πυρκαγιές στα βαγόνια μίλησε για εξωτερικές εστίες, όχι για ανάφλεξη από «έλαια σιλικόνης», υπαινισσόμενος ότι η επίμαχη θεωρία είναι αδύναμη, αντιεπιστημονική και βολική.
Η συνέντευξη ανέδειξε και ένα δεύτερο μέτωπο: το θεσμικό και νομικό. Ο Ηλιόπουλος υπογράμμισε ότι η σύμβαση του 2022 – σε σχέση με το μνημόνιο συνεργασίας του 2019 – εμπεριέχει διαφορά εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ εις βάρος του Δημοσίου. Αυτό, είπε, συνιστά κεντρικό πυρήνα οικονομικού εγκλήματος (απιστία), αρμόδιο για διερεύνηση από την Οικονομική Εισαγγελία αλλά και από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, χωρίς «ασπίδα» το άρθρο 86. Κατηγόρησε δε την κυβέρνηση ότι επιχείρησε να «κουμπώσει» πολιτικά τις διαδικασίες, με το γνωστό σύστημα κοινοβουλευτικών πλειοψηφιών και απορρίψεων άρσεων ασυλίας, ώστε κάθε απόπειρα λογοδοσίας να σκοντάφτει σε τείχος.
Στο σημείο αυτό, ο καλεσμένος άσκησε δριμεία κριτική σε μέρος της Δικαιοσύνης και των ελεγκτικών μηχανισμών, μιλώντας για «μίσθαρνους» που αναπαράγουν αντιφάσεις και παραβλέπουν στοιχειώδεις νόμους της φυσικής. Έφερε ως παράδειγμα την υιοθέτηση μαρτυρίας «ενός περαστικού», όπως είπε, για την οποία υποστήριξε ότι δεν στέκει επιστημονικά. «Δεν γίνεται σε μια τόσο σοβαρή υπόθεση να στηριζόμαστε σε απιθανότητες», τόνισε, σημειώνοντας ότι η πραγματική διερεύνηση απαιτεί να μιλήσουν τα δεδομένα: η κίνηση των βαγονιών, η διάταξη των συγκρούσεων, οι χημικές αναλύσεις, τα σημεία ανάφλεξης, οι ιατροδικαστικές παρατηρήσεις.
Ο Ηλιόπουλος έθεσε και το ηθικό ζήτημα: «Δύο χρόνια και πλέον μετά, οι οικογένειες δεν έχουν απαντήσεις για το τι έκαψε τα παιδιά τους ζωντανά, γιατί υπήρξαν χημικά εγκαύματα στους πυροσβέστες, τι ακριβώς εισέπνευσαν αυτόπτες μάρτυρες». Η σιωπή και οι αντιφάσεις, είπε, δεν είναι απλώς οδύνη· είναι προσβολή στη μνήμη των νεκρών και στον αυτοσεβασμό μιας κοινωνίας που απαιτεί αλήθεια. Και εδώ το μήνυμά του ήταν πολιτειακό: «Ο πολίτης είναι ο κυρίαρχος του πολιτεύματος». Αν το σύστημα κωφεύει, τότε οι θεσμικοί φορείς, Δικαστές και Εισαγγελείς, Πανεπιστήμια, Συνταγματικοί οργανισμοί – οφείλουν να πράξουν το χρέος τους. Διαφορετικά, προειδοποίησε, «το άρθρο 120 δεν είναι διακοσμητικό».
Στο πολιτικό σκέλος, ο δικηγόρος απέφυγε να εγκλωβιστεί σε μικροκομματικές αντιπαραθέσεις. Χρέωσε διαχρονικές ευθύνες σε όσους νομοθέτησαν, υπέγραψαν ή ανέχθηκαν συμβάσεις που υποβάθμιζαν την ασφάλεια και αποδεκάτιζαν την ευθύνη. Υπενθύμισε ότι η χώρα βυθίστηκε στην ψευδαίσθηση της «κανονικότητας», ενώ στην πράξη οι ράγες γέμιζαν παγίδες: ανολοκλήρωτα συστήματα, μπαλώματα, πρόχειρες λύσεις, αδιανόητες εκπτώσεις. Το αποτέλεσμα το ζήσαμε όλοι τη νύχτα των Τεμπών.
Η συζήτηση ξαναέφερε στο προσκήνιο και τον ρόλο ορισμένων ΜΜΕ. Ο Ηλιόπουλος έκανε λόγο για κανάλια «επιρροής» που έσπευσαν να περάσουν το μήνυμα ότι «η υπόθεση έκλεισε». Μα δεν έκλεισε, υποστήριξε. «Και όποιος βιάζεται να ράψει κουστούμι αθωότητας σε πολιτικά πρόσωπα, ας δει τι γράφουν οι εκθέσεις όταν τις διαβάζεις ολόκληρες». Στο ίδιο πνεύμα, προειδοποίησε όσους, ακόμη και από τον κύκλο των θυμάτων, αναπαράγουν επιπόλαιες ερμηνείες χημικών ευρημάτων: «Η επιστήμη θέλει γνώση και σοβαρότητα, όχι συνθήματα».
Πέρα από την τεχνική και νομική ανάλυση, η συνέντευξη είχε και έναν συμβολικό πυρήνα: τη ρήξη με την παραίτηση. «Δεν είμαστε εγκλωβισμένοι πουθενά, μόνο στη σκέψη μας», είπε, δανειζόμενος την αλληγορία του Πλάτωνα για το σπήλαιο. Αν ο πολίτης πιστέψει ότι τίποτα δεν αλλάζει, τίποτα πράγματι δεν θα αλλάξει. Αν όμως απαιτήσει διαφάνεια, αν οργανωθεί, αν πιέσει θεσμικά και νομικά, τότε η ομερτά σπάει. Και όταν σπάει, οι ευθύνες δεν μπορούν να κρυφτούν κάτω από χαλί «αυτοψιών» και ευφημισμών.
Το κάλεσμα ήταν καθαρό: να μιλήσουν τα χαρτιά, οι αριθμοί, τα ίχνη, όχι τα δελτία τύπου. Να δοθούν στη δημοσιότητα πλήρεις οι εκθέσεις, να καταγραφεί βήμα-βήμα η αλυσίδα των αποφάσεων, να ερευνηθεί μέχρι τέλους η προέλευση και η νομιμότητα του φορτίου, να παρουσιαστεί το πλήρες οικονομικό αποτύπωμα των συμβάσεων με τις εταιρείες που δραστηριοποιούνται στις σιδηροδρομικές μεταφορές. Και, κυρίως, να λογοδοτήσουν όσοι υπέγραψαν ή παρέλειψαν – όπου κι αν βρίσκονται στην ιεραρχία.
Ο Γρηγόρης Σερέτης συνόψισε την αίσθηση της κοινωνίας: ελπίδα. Ελπίδα ότι, παρά τα εμπόδια, η αλήθεια θα προχωρήσει. Ελπίδα ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και οι ελληνικές εισαγγελικές αρχές θα ερμηνεύσουν σωστά τον νόμο και θα ξετυλίξουν το κουβάρι «του χρήματος» και των ευθυνών. Ελπίδα ότι οι «βιασύνες» δεν θα σταθούν πάνω από τη Δικαιοσύνη.
Το άρθρο δεν απονέμει ετυμηγορία. Μεταφέρει όμως πιστά το περιεχόμενο και το πνεύμα της συνέντευξης: σκληρά ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις, τεχνικές αντιφάσεις που χρειάζονται επιστημονική αποτίμηση, νομικές οδοί που οφείλουν να ενεργοποιηθούν χωρίς εκπτώσεις. Τα Τέμπη δεν είναι υπόθεση για να θαφτεί με επικοινωνιακά τρίκ. Είναι πληγή που θα κλείσει μόνο με φως, ολόκληρο, εκτυφλωτικό.
Και μέχρι να έρθει αυτό το φως, η κοινωνία δεν ξεχνά. Οι οικογένειες δεν εγκαταλείπουν. Οι πολίτες δεν παραιτούνται. Η αλήθεια θα ακουστεί, κι όταν ακουστεί, θα ζητήσει λογαριασμό.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
