Τα βιβλία που μιλάνε μόνα τους: Οι copy-right περιπέτειες του Άδωνι

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google
Ο κ. Γεωργιάδης είναι ένας εργατικός υπουργός. Όλοι απορούμε πότε βρίσκει χρόνο για να ασχοληθεί με το υπουργείο του . Όλο αυτό επειδή δεν ξέραμε ότι στον ελεύθερο χρόνο του συγγράφει και μάλιστα μανιωδώς.
Αυτό το γεγονός μας καθιστά ιδιαίτερα υπερήφανους, διότι έχουμε υπουργό, τηλεσελέμπριτυ και συγγραφέα, τρία σε ένα .
Την προηγούμενη εβδομάδα πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση του νέου βιβλίου του υπουργού με τίτλο:“Ρώμη : από την Άνοδο στην Πτώση”
Η ιστορία ξεκινά στις 29 Νοεμβρίου 2025, όταν ο Άδωνις Γεωργιάδης παρουσιάζει το νέο του βιβλίο «Ρώμη: Από την Άνοδο στην Πτώση» στο πολυτελές ξενοδοχείο Divani Caravel της Αθήνας.
Το έργο, έκτασης άνω των 500 σελίδων, έχει εκδοθεί από την «Ελληνική Αγωγή» και  ολοκληρώνει μια άτυπη τριλογία ιστορικών βιβλίων βασισμένων στα «Απλά Μαθήματα Αρχαίας Ιστορίας» που διδάσκει.
Με έμφαση σε πολιτικές, κοινωνικές και πολιτισμικές διεργασίες, το βιβλίο υπόσχεται μια «προσιτή» αφήγηση για το ευρύ κοινό, αποφεύγοντας την ακαδημαϊκή βαρεμάρα.
Η παρουσίαση ήταν θρίαμβος: η αίθουσα κατάμεστη με υπουργούς όπως ο Κώστας Χατζηδάκης και η Νίκη Κεραμέως, βουλευτές, διασημότητες και εκατοντάδες θαυμαστές. Εξαντλήθηκαν όλα τα διαθέσιμα αντίτυπα που ήταν  2.000, ενώ παράλληλα πουλήθηκαν και αποθέματα προηγούμενων τίτλων.
Ο Γεωργιάδης, με το χαρακτηριστικό του χιούμορ, ευχαρίστησε τον Αλέξη Τσίπρα για την «ανέλπιστη διαφήμιση»: ο πρώην πρωθυπουργός του είχε στείλει το δικό του βιβλίο «Ιθάκη» με αφιέρωση, και ο Γεωργιάδης ανταπέδωσε στέλνοντας ένα αντίτυπο της «Ρώμης», σχολιάζοντας ειρωνικά: «Η ιστορία σε μαθαίνει να διαλέγεις καλούς συνεργάτες».
Σε συνέντευξη στο YouTube, δήλωσε: «Το κοινό μου έλεγε ‘συνεχίστε’, δεν έμεινε ούτε ένα αντίτυπο ,πρέπει να το παραγγείλετε». Η εκδήλωση, που μεταδόθηκε ζωντανά, ενίσχυσε την εικόνα του ως «πολιτικού διανοούμενου», με πωλήσεις που ξεπέρασαν τις 5.000 μονάδες εντός 48 ωρών.
Ωστόσο, η εορταστική ατμόσφαιρα διαλύθηκε απότομα στις 1 Δεκεμβρίου 2025, όταν στο X (πρώην Twitter) ξέσπασε καταιγίδα κατηγοριών για πνευματική πλαγιοκλοπή.
Χρήστες, δημοσιογράφοι και ακαδημαϊκοί ισχυρίστηκαν ότι το βιβλίο του Γεωργιάδη βασίζεται εκτενώς στο διάσημο «SPQR: A History of Ancient Rome» (2015) της Βρετανίδας κλασικίστριας Mary Beard, χωρίς σωστή παραπομπή.
Το «SPQR» (όπου SPQR σημαίνει Senatus Populusque Romanus, «Η Γερουσία και ο Λαός της Ρώμης») είναι παγκόσμιο best-seller, με εκατομμύρια πωλήσεις, μεταφράσεις σε 30 γλώσσες (συμπεριλαμβανομένων Ελληνικών) και βραβεία όπως το National Book Critics Circle Award.
Η Beard, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και τακτική συνεργάτιδα του New York Review of Books, παρουσιάζει χίλια χρόνια ρωμαϊκής ιστορίας με προσιτή, μη ακαδημαϊκή γλώσσα, εστιάζοντας σε μύθους, καθημερινή ζωή, ταξικές συγκρούσεις και σύγχρονες ερμηνείες , ακριβώς όπως συνέβαινε στη «Ρώμη».
Οι κατηγορίες είναι συγκεκριμένες και τεκμηριωμένες μέσω εργαλείων όπως το Turnitin και απλές αναζητήσεις φράσεων στο Google Books.
Σε κεφάλαια για τη μυθολογική ίδρυση (Ρωμύλος-Ρέμος), τη Βασιλεία, τη Δημοκρατία και την Αυτοκρατορία, εντοπίστηκαν ομοιότητες έως 60%:
  • πανομοιότυπες φράσεις για την κοινωνική δομή (π.χ. «η Ρώμη ως μείγμα πολυτέλειας και βρωμιάς, ελευθερίας και εκμετάλλευσης»),
  • ερμηνείες πηγών (η Beard τονίζει ότι αρχαίοι συγγραφείς όπως ο Τακίτος αντανακλούν προκαταλήψεις, όχι αντικειμενικότητα – φράση που «αντιγράφεται» σχεδόν αυτούσια), και
  • θεματικές εστίασεις σε γυναίκες, σκλάβους και κατώτερες τάξεις.

Μια ανάρτηση στο X ανέφερε: «Η Beard ενημερώθηκε και ετοιμάζεται να ελέγξει με τον εκδότη της αν το βιβλίο του Γεωργιάδη είναι ‘εξ ολοκλήρου’ βασισμένο στο δικό της».

 

Άλλοι χρήστες ανέβασαν side-by-side συγκρίσεις σελίδων, αποκαλύπτοντας ότι περίπου το 40-50% του περιεχομένου είναι «παραφρασμένο» χωρίς απόδοση.

Η Beard, γνωστή για την υπεράσπιση της πνευματικής ιδιοκτησίας  , δήλωσε σε tweet: «Θα διερευνήσω τις κατηγορίες, η ιστορία ανήκει σε όλους, αλλά η δουλειά μου όχι».

 

Εκδότες όπως η Profile Books (ΗΒ) και η Liveright (ΗΠΑ) ετοιμάζονται για νομικά βήματα, επικαλούμενοι τον Νόμο 2121/1993 για πνευματικά δικαιώματα.

Στην Ελλάδα, μεγάλα βιβλιοπωλεία τηρούν στάση αναμονής , ενώ ακαδημαϊκοί από το Πανεπιστήμιο Αθηνών χαρακτήρισαν το περιστατικό «εμπορευματοποίηση ξένης έρευνας».

Ο Γεωργιάδης, μέχρι τις 2 Δεκεμβρίου 2025, δεν έχει εκδώσει επίσημη απάντηση, αλλά σε γενικές δηλώσεις κατά την παρουσίαση τόνισε: «Το βιβλίο είναι πρωτότυπο, βασισμένο σε πρωτογενείς πηγές και τις διαλέξεις μου και ευχαριστώ τη σύζυγό μου Ευγενία Μανωλίδου ως κινητήρια δύναμη».

Αν επιβεβαιωθεί, η υπόθεση θα οδηγήσει σε απόσυρση, πρόστιμα (έως 20.000€) και ηθική βλάβη, ενισχύοντας την εικόνα του ως «επαγγελματία συγγραφέα» που θυσιάζει την ακεραιότητα για πωλήσεις. Το «SPQR» δεν είναι απλώς βιβλίο , είναι πολιτιστικό φαινόμενο, με κριτικές από The Guardian («θαυμάσια διαύγεια») και The New York Times («νέα προσέγγιση στους μύθους»).

Εάν έχει υπάρξει  πλαγιοκλοπή τότε αυτή υπονομεύει την ιστορική κληρονομιά, κάνοντας την υπόθεση διεθνές σκάνδαλο.

Αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που ο  Γεωργιάδης ανακατεύεται σε θέματα πνευματικής ιδιοκτησίας.

 

Το 2014 η «Ελληνική Αγωγή ΕΠΕ» βρέθηκε στο επίκεντρο μιας βαριάς δικαστικής υπόθεσης, η οποία κατέληξε σε καταδίκη των δύο αδελφών και της διευθύντριας σπουδών Άννας Ευσταθίου Τζιροπούλου για παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων.

Ο Θεόφιλος Σημαιοφορίδης προσέφυγε στη Δικαιοσύνη καταγγέλλοντας ότι το έργο του και το σήμα «Ελλήνων Λόγος» χρησιμοποιήθηκαν αυθαίρετα, ενώ καταλήγει πως οι ιδέες του ενσωματώθηκαν σε δύο βιβλία της κ. Τζιροπούλου χωρίς καμία άδεια. Πρόκειται για τα συγγράμματα «Πώς η Ελληνική Γονιμοποίησε τον Παγκόσμιο Λόγο» και «Ο Εν τη Λέξει Λόγος».

Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών έκρινε συνυπεύθυνους τους Γεωργιάδη και επέβαλε 20.000 ευρώ σε καθέναν από τους τρεις, διατάζοντας παράλληλα την καταστροφή όλων των εντύπων που έφεραν τον όρο «Έλλην Λόγος».

Κλείνοντας θα πούμε κάτι χαρακτηριστικό για τη λογοκλοπή:  δεν είναι απλώς κλοπή λέξεων είναι κλοπή φωνής, ιδέας, ταυτότητας. Γίνεται για να χτιστεί εικόνα. Πολλές φορές η εικόνα είναι και το μόνο όπλο, ειδικά στις μέρες μας .

 

Πηγή:  Ναυτεμπορική & Newsbomb