Τα θύματα του Τζέφρι Έπσταϊν αποκαλύπτουν: Η εκπαίδευση ως δόλωμα σε ένα δίκτυο κακοποίησης

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Τα θύματα της σεξουαλικής κακοποίησης που συνδέεται με τον Τζέφρι Έπσταϊν περιγράφουν πώς ο χρηματοδότης χρησιμοποιούσε την υπόσχεση πανεπιστημιακών σπουδών και υποτροφιών για να προσελκύει και να ελέγχει νεαρές γυναίκες, παγιδεύοντάς τες σε ένα πολυετές δίκτυο εκμετάλλευσης.

Μία από τις μαρτυρίες προέρχεται από καλλιτέχνιδα της Νέας Υόρκης, η οποία αναφέρει ότι γνώρισε τον Έπσταϊν σε νεαρή ηλικία και πείστηκε πως εκείνος θα τη βοηθούσε να σπουδάσει σε κορυφαίο ίδρυμα.

Αρχικά παρουσιάστηκε ως φιλάνθρωπος με ισχυρές διασυνδέσεις στον ακαδημαϊκό χώρο, που δήθεν στήριζε ταλαντούχους νέους. Στην πράξη, όμως, οι υποσχέσεις συνοδεύονταν από απαιτήσεις και πιέσεις, ενώ η οικονομική βοήθεια μπορούσε να αποσυρθεί αν δεν συμμορφώνονταν με τις επιθυμίες του.

Ανάλογες εμπειρίες περιγράφουν και άλλες γυναίκες, οι οποίες υποστηρίζουν ότι ο Έπσταϊν τους καλλιεργούσε την αίσθηση ότι του «χρωστούσαν», παρουσιάζοντας την εισαγωγή τους σε πανεπιστήμια όπως το New York University ή το Columbia ως αποτέλεσμα των δικών του παρεμβάσεων.

Με αυτόν τον τρόπο, δημιουργούσε δεσμούς εξάρτησης που δυσκόλευαν τα θύματα να απομακρυνθούν ή να καταγγείλουν την κακοποίηση.

Οι καταγγελίες αυτές έχουν πλέον φτάσει και στο Κογκρέσο των ΗΠΑ. Μέλη της Επιτροπής Δικαστικών Υποθέσεων της Βουλής ζητούν εξηγήσεις από πανεπιστήμια σχετικά με το αν και πώς ο Έπσταϊν εμπλεκόταν σε διαδικασίες εγγραφής ή χρηματοδότησης φοιτητών.

Παράλληλα, αναμένεται η δημοσιοποίηση νέων εγγράφων από το υπουργείο Δικαιοσύνης, τα οποία ενδέχεται να ρίξουν περισσότερο φως στον τρόπο λειτουργίας του δικτύου του.

Τα πανεπιστήμια που αναφέρονται στις καταγγελίες δηλώνουν ότι εξετάζουν τα στοιχεία και δεσμεύονται να συνεργαστούν με τις έρευνες. Ωστόσο, οι αποκαλύψεις επαναφέρουν στο προσκήνιο τις στενές σχέσεις που διατηρούσε ο Έπσταϊν με τον ακαδημαϊκό κόσμο, ακόμη και μετά την καταδίκη του το 2008 για σεξουαλικό αδίκημα.

Σύμφωνα με τις επιζήσασες, η εκπαίδευση δεν ήταν απλώς μια μορφή «γενναιοδωρίας», αλλά ένα εργαλείο ελέγχου. Η οικονομική στήριξη, οι υποτροφίες και οι υποσχέσεις για ένα καλύτερο μέλλον λειτουργούσαν ως μηχανισμός χειραγώγησης, ο οποίος επέτρεπε στον Έπσταϊν να διατηρεί εξουσία πάνω σε νεαρές γυναίκες και να διευρύνει την επιρροή του σε εκπαιδευτικά ιδρύματα υψηλού κύρους.