Τηλεόραση και εγκέφαλος: Τι βρήκε μελέτη 24 ετών – Και τι δεν απέδειξε
Η συχνή παρακολούθηση τηλεόρασης στη μέση ηλικία συνδέθηκε με μικρότερους όγκους σε ορισμένες περιοχές του εγκεφάλου και περισσότερες αλλοιώσεις στη λευκή ουσία χρόνια αργότερα, σύμφωνα με νέα μελέτη.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η τηλεόραση προκαλεί άνοια ή «συρρίκνωση» του εγκεφάλου. Η έρευνα διαπιστώνει συσχέτιση και όχι σχέση αιτίας και αποτελέσματος.
Τι εξέτασαν οι ερευνητές
Η μελέτη βασίστηκε σε 1.712 συμμετέχοντες της αμερικανικής έρευνας ARIC. Η μέση ηλικία τους κατά την αρχική καταγραφή, την περίοδο 1987–1989, ήταν περίπου 53 έτη.
Οι συμμετέχοντες ανέφεραν πόσο συχνά παρακολουθούσαν τηλεόραση και πόσο καθιστική ήταν η εργασία τους. Περισσότερα από 20 χρόνια αργότερα, την περίοδο 2011–2013, υποβλήθηκαν σε μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου.
Όσοι δήλωναν ότι παρακολουθούσαν τηλεόραση «πολύ συχνά» εμφάνισαν κατά μέσο όρο:
- μικρότερους όγκους σε μετωπιαίες και ινιακές περιοχές,
- μικρότερο όγκο σε περιοχές που συνδέονται με τη νόσο Αλτσχάιμερ,
- περισσότερες υπερεντάσεις στη λευκή ουσία, δηλαδή ευρήματα που μπορεί να σχετίζονται με την αγγειακή και γνωστική υγεία.
Τα αποτελέσματα παρέμειναν ακόμη και μετά τη στατιστική προσαρμογή για τη σωματική δραστηριότητα. Πρωτότυπη μελέτη στο Alzheimer’s & Dementia
Δεν είναι όλες οι καθιστικές δραστηριότητες ίδιες
Η καθιστική εργασία δεν συνδέθηκε με τα ίδια ευρήματα. Σε ορισμένες αναλύσεις συσχετίστηκε μάλιστα με μεγαλύτερους εγκεφαλικούς όγκους και λιγότερες αλλοιώσεις της λευκής ουσίας.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι μπορεί να παίζει ρόλο το είδος της δραστηριότητας. Μια εργασία γραφείου ενδέχεται να απαιτεί συγκέντρωση, επικοινωνία και επίλυση προβλημάτων, ενώ η τηλεθέαση είναι συνήθως περισσότερο παθητική.
Αυτό, όμως, παραμένει ερμηνεία και όχι αποδεδειγμένος μηχανισμός. Οι διαφορές θα μπορούσαν να επηρεάζονται και από την εκπαίδευση, το επάγγελμα, την οικονομική κατάσταση, τη διατροφή ή άλλες συνήθειες.
Προκαλεί η τηλεόραση άνοια;
Όχι, τουλάχιστον αυτό δεν αποδεικνύεται από τη συγκεκριμένη μελέτη.
Οι συνήθειες καταγράφηκαν με ερωτηματολόγια, χωρίς ακριβή μέτρηση των ωρών ή του περιεχομένου που παρακολουθούσαν οι συμμετέχοντες. Επίσης, η μελέτη δεν καθορίζει κάποιο συγκεκριμένο ημερήσιο «ασφαλές όριο» τηλεθέασης.
Το ασφαλέστερο συμπέρασμα είναι ότι η πολύ συχνή παθητική τηλεθέαση μπορεί να αποτελεί δείκτη ενός τρόπου ζωής λιγότερο ευνοϊκού για τη μακροχρόνια υγεία του εγκεφάλου.
Δεν χρειάζεται να εξαφανίσουμε την τηλεόραση από τη ζωή μας. Μπορούμε, όμως, να διακόπτουμε την πολύωρη θέαση και να αντικαθιστούμε μέρος της με περπάτημα, άσκηση, διάβασμα, δημιουργικές δραστηριότητες και κοινωνική επαφή.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
