Η πλειοψηφία των επίσημων ερευνών που παρακολουθούν την αμερικανική και ευρωπαϊκή υποστήριξη προς την Ουκρανία είναι πλέον πολλών μηνών. Η τελευταία φορά που είδαμε μια έξαρση δημοσκοπήσεων για το θέμα ήταν αυτό το καλοκαίρι και έκτοτε τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ήταν μάλλον ήσυχα για το θέμα. Γιατί; Επειδή η δημόσια υποστήριξη για τον πόλεμο δι’ αντιπροσώπων βρίσκεται σε απότομη πτώση.
Οι τελευταίοι αριθμοί δείχνουν ότι το 52% των Αμερικανών δεν επιθυμεί πλέον πρόσθετη χρηματοδότηση για την Ουκρανία. Με τον Ντόναλντ Τραμπ να είναι όλο και πιο πιθανό να επιστρέψει στον Λευκό Οίκο το 2025, οι Ουκρανοί προετοιμάζονται ήδη για απότομες περικοπές στη στρατιωτική βοήθεια (οι ΗΠΑ παρέχουν τη συντριπτική πλειοψηφία των όπλων στην Ουκρανία). Αυτό αφήνει την ΕΕ να καλύψει το κενό.
Ωστόσο, η Ευρώπη απλώς δεν έχει τη δυνατότητα να παράσχει αρκετή στρατιωτική βοήθεια για να κάνει τη διαφορά στον πόλεμο και επί του παρόντος συζητά σχέδια για τη μεταφορά δεσμευμένων ρωσικών περιουσιακών στοιχείων στην Ουκρανία, μειώνοντας ταυτόχρονα τη δική της χρηματοδότηση. Κεντρικές χώρες της ΕΕ, όπως η Γερμανία, έχουν ήδη μειώσει τις συνεισφορές τους στο μισό για το επόμενο έτος.
Η μείωση της βοήθειας ακολουθεί δύο σημαντικούς παράγοντες: Η δημόσια υποστήριξη για τον πόλεμο στην Αμερική και την Ευρώπη μειώνεται. Και, η Ουκρανία χάνει ξεκάθαρα τη σύγκρουση με τις αμυντικές γραμμές της στα ανατολικά να καταρρέουν.
Η Ουκρανία έχει λάβει πάνω από 200 δισεκατομμύρια δολάρια τα τελευταία δύο χρόνια από τις χώρες του ΝΑΤΟ, ποσό που ξεπερνά το ετήσιο ΑΕΠ της Ουκρανίας, το οποίο ανέρχεται σε περίπου 160 δισεκατομμύρια δολάρια. Με άλλα λόγια, ο πόλεμος δεν μπορεί να συνεχιστεί χωρίς το ΝΑΤΟ. Η αποσύνδεση μεταξύ των κυβερνήσεων των ΗΠΑ και της Ευρώπης σε σχέση με τις επιθυμίες του κοινού δεν θα μπορούσε να είναι πιο προφανής. Ακόμα και η Washington Post παραδέχεται:
«Καθώς σηματοδοτούσαν διαρκή υποστήριξη για την Ουκρανία την περασμένη εβδομάδα, οι Ευρωπαίοι ηγέτες ανησυχούσαν για το πόσο καιρό μπορούν να τη διατηρήσουν…».
«Οι Ευρωπαίοι ηγέτες υπόσχονται να στηρίξουν την Ουκρανία «όσο χρειαστεί», αλλά απειλούνται όλο και περισσότερο από την κόπωση του κοινού, την αποδυνάμωση του πολιτικού κέντρου και την προοπτική της επιστροφής του Τραμπ…»
«Περισσότερα από 2,5 χρόνια μετά τον πόλεμο της Ρωσίας, η κόπωση του κοινού κινδυνεύει να επικρατήσει σε ορισμένες χώρες. Ορισμένοι Ευρωπαίοι ηγέτες βρίσκονται πλέον σε πολιτικά επισφαλή θέση και περιορίζονται περισσότερο σε ό,τι μπορούν να κάνουν. Και σε όλη την ήπειρο, κόμματα από τη σκληρή δεξιά έως τη σκληρή αριστερά προωθούν αφηγήσεις κατά της αποστολής μετρητών ή όπλων…»
Στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ευρώπη, έχουν ξεσπάσει διαμαρτυρίες για μια σειρά από προβλήματα, με σημαντικότερα την απειλή της μαζικής μετανάστευσης από χώρες του τρίτου κόσμου και τη σκόπιμη ατζέντα για τη διαγραφή του παραδοσιακού ευρωπαϊκού πολιτισμού. Ορισμένες από τις αναταραχές έχουν επίσης σχέση με τον πόλεμο στην Ουκρανία και τις συνεχιζόμενες συζητήσεις για την «επιστράτευση» μεταξύ κυβερνητικών αξιωματούχων.
Ο υπουργός Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου, Ντέιβιντ Λάμι, είναι ένας από τους πολλούς γραφειοκράτες που προσπαθούν να βάλουν όλες τις δράσεις των πολιτών στο ίδιο τσουβάλι, χαρακτηρίζοντάς τες ως “απειλή για τη δημοκρατία”. Η αφήγηση προσπαθεί επίσης να συνδέσει αυτά τα γεγονότα με τη «ρωσική παραπληροφόρηση». Με άλλα λόγια, σύμφωνα με τον Λάμι το κοινό υφίσταται πλύση εγκεφάλου από τον Βλαντιμίρ Πούτιν για να διαμαρτυρηθεί και αυτό αποτελεί στρατηγική του Κρεμλίνου για να σπείρει τη διχόνοια στην Ευρώπη.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
