Στην Ελλάδα του 2025 μια κουβέντα, μια ματιά, ένα φανάρι – αρκούν για να φας ξύλο!

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Μια σκιά πρωτοφανούς επιθετικότητας καλύπτει τα ελληνικά αστικά κέντρα, με τα περιστατικά βίας να πληθαίνουν και να αποκτούν ανησυχητικά χαρακτηριστικά καθημερινής «κανονικότητας». Η βία στους δρόμους εκδηλώνεται απροειδοποίητα, χωρίς εμφανή αφορμή: μια φωνή, ένα βλέμμα, μια κουβέντα είναι αρκετά για να ξεσπάσει ένας ξυλοδαρμός ή ακόμα και μια επίθεση με μαχαίρι.

Τα πρόσφατα επεισόδια στην Κυψέλη και την Πετρούπολη αποτελούν, όπως παρατηρούν ειδικοί, απλώς την κορυφή του παγόβουνου.

Ακραία περιστατικά βίας χωρίς προφανή λόγο

Ο άγριος ξυλοδαρμός υπαλλήλου καθαριότητας του Δήμου Αθηναίων στην Κυψέλη από τρία άτομα, επειδή τους ζήτησε να μετακινήσουν το αυτοκίνητό τους, προκαλεί σοκ. Οι δράστες επανήλθαν για δεύτερη φορά, χτυπώντας με γροθιές και τον οδηγό του απορριμματοφόρου.

Λίγες ημέρες νωρίτερα, μια 46χρονη οδηγός στην Πετρούπολη κατέληξε τραυματισμένη στο νοσοκομείο ΚΑΤ, μετά από επεισόδιο για την προτεραιότητα σε διασταύρωση. Ο λεκτικός καβγάς μετατράπηκε άμεσα σε σωματική επίθεση.

Βίαιες αντιδράσεις σε κάθε αφορμή

Στο ίδιο μοτίβο, τον Απρίλιο ένας 36χρονος πατέρας ξυλοκοπήθηκε μπροστά στο παιδί του, γιατί, σύμφωνα με τους δράστες, οδηγούσε αργά και τους «έπιασε» το κόκκινο φανάρι. Τον Μάρτιο, μια γυναίκα σε έξαλλη κατάσταση επιτέθηκε σε λεωφορείο επειδή ο οδηγός αρνήθηκε να της ανοίξει την πόρτα. Η μανία της ήταν τέτοια, που με μία κλοτσιά κατάφερε να καταστρέψει μέρος του εμπρόσθιου τμήματος του οχήματος.

Ανησυχητικά αυξάνονται και τα κρούσματα βίας μεταξύ ανηλίκων, με πρόσφατο το περιστατικό στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, όπου ανήλικα κορίτσια συνεπλάκησαν σε δημόσιο χώρο.

Πού οφείλεται αυτή η κοινωνική ένταση;

Η ψυχολόγος Βέρα Αθανασίου, μιλώντας για το φαινόμενο, αποδίδει αυτή τη συλλογική ροπή στην επιθετικότητα σε σωρευτικά τραύματα και πιέσεις των τελευταίων ετών:
«Περάσαμε οικονομική κρίση, κοινωνική κρίση, υγειονομική κρίση, ζούμε πολέμους. Όλα αυτά μάς επηρεάζουν ψυχοσυναισθηματικά, και ορισμένοι εκτονώνονται ανεξέλεγκτα στο περιβάλλον τους», υπογραμμίζει.

Το ερώτημα που πλέον τίθεται επιτακτικά είναι πώς μπορεί να ανακοπεί αυτό το κύμα τυφλής βίας, πριν μετατραπεί σε αποδεκτή συμπεριφορά. Ο φόβος ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα κοινωνική κανονικότητα της ωμής επιθετικότητας δεν είναι πλέον υπερβολικός.