ΣΟΚ: Το ραντάρ-φάντασμα του 1999 εξακολουθεί να «κυβερνά» τις πτήσεις σου – Η ζωή σου κρέμεται από μια τεχνολογία 26 ετών!

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google
Φανταστείτε τον ουρανό σαν έναν αόρατο λαβύρινθο, όπου δεκάδες αεροσκάφη πετούν με ταχύτητες εκατοντάδων χιλιομέτρων την ώρα, και η μοίρα τους κρέμεται από επικοινωνίες του πιλοτηρίου με ανθρώπους κλεισμένους σε ένα δωμάτιο στο έδαφος.
Στο “Ελευθέριος Βενιζέλος”, την  ψυχρή ακρίβεια που απαιτείται για την ασφάλεια των πτήσεων την εξασφαλίζει  ένας εξοπλισμός που ανήκει σε μουσείο:
Tο ραντάρ της Αθήνας λειτουργεί από το 1999 – 26 χρόνια χωρίς ουσιαστική αναβάθμιση, με λογισμικό που “κρεμάει” σε ώρες αιχμής και οθόνες που τρεμοπαίζουν σαν παλιές τηλεοράσεις.
«Είναι σαν να οδηγείς ένα σαράβαλο 25ετίας σε αυτοκινητόδρομο γεμάτο φορτηγά – χωρίς ABS, χωρίς αερόσακους, και με λάστιχα φαγωμένα», λένε αγανακτισμένοι οι συνδικαλιστές των Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας. 
Προσθέτοντας
«Και σου ζητάνε να μην πατήσεις φρένο ποτέ. Μια μέρα, το “σαράβαλο” θα σβήσει στη μέση της στροφής».
Τί βιώνουν όμως οι άνθρωποι πάνω  από τα ραντάρ του Πύργου Ελέγχου; 
Εφιάλτης 1: η κόπωση
 Βάρδιες 12 ωρών με ένα μόνο άτομο στον πύργο – σε νησιά, ο ελεγκτής δεν προλαβαίνει ούτε τουαλέτα ανάμεσα σε δύο προσγειώσεις.
Αιτία;
Η έλλειψη προσωπικού που φτάνει σε τραγικά επίπεδα: σε κρίσιμους τομείς, ένας άνθρωπος καλείται να παρακολουθεί 30+ πτήσεις ταυτόχρονα.
Το προσωπικό είναι κάτω  από το 50% των αναγκών.
Εφιάλτη 2: παλιός εξοπλισμός 
Το ίδιο σκηνικό που οδήγησε στα Τέμπη – μόνο που εδώ, η τραγωδία θα συμβεί στα 10.000 πόδια.
Ένα παραάδειγμα του πόσο θα βοηθήσει η ανανέωση του εξοπλισμού είναι η επικοινωνία με τους πιλότους
Ένα θρίλερ ακρίβειας.
Μια λέξη λάθος ακουσμένη – «νομίζεις ότι είπε 150, αλλά ήταν 15.0» – και η καταστροφή παραμονεύει.
«Δεν έχουμε ηχογράφηση φωνής, ούτε αυτόματο σύστημα ειδοποίησης για επικείμενη σύγκρουση.
Η Ελλάδα μπορεί να καμαρώνει για τουρισμό, για «ασφαλείς πτήσεις» και για σύγχρονες υποδομές.
Όμως πίσω από τα δελτία τύπου, ένα ραντάρ του 1999 εξακολουθεί να κρατά ζωντανό ένα σύστημα που πετάει στα τυφλά και “λειτουργεί” μόνο με την συνέπεια και τον επαγγελματισμό των ανθρώπων που το χειρίζονται.
Και κάποια στιγμή, αν δεν αλλάξει τίποτα, η τύχη θα σταματήσει να πετά.
ο Ανταποκριτής