Φανταστείτε να ανακαλύπτετε ότι οι πιο προσωπικές σας στιγμές, αυτές που στείλατε με εμπιστοσύνη σε κάποιον, έχουν γίνει εμπόρευμα. Ότι χιλιάδες γυναίκες ζουν με τον εφιάλτη ότι οι γυμνές φωτογραφίες και τα βίντεό τους κυκλοφορούν, μοιράζονται και πουλιούνται σαν φθηνά προϊόντα.
Στον ψηφιακό κόσμο που μας πουλάνε σαν ελευθερία και σύνδεση, κρύβεται ένα βρόμικο εμπόριο που καταστρέφει ζωές καθημερινά. Χιλιάδες γυναίκες βλέπουν τις πιο προσωπικές τους στιγμές να κλέβονται, να μοιράζονται και να πουλιούνται σαν φθηνό προϊόν. Και το πιο αποτρόπαιο; Ανάμεσα σε όλο αυτό το υλικό υπάρχουν και εικόνες ανήλικων κοριτσιών. Παιδιά που δεν φταίνε σε τίποτα και η ζωή τους κινδυνεύει να γίνει εφιάλτης πριν καν ξεκινήσει.
Δεν πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά όπως δείχνουν τα ρεπορτάζ. Είναι οργανωμένη αλυσίδα που χρησιμοποιεί τις ίδιες πλατφόρμες που έχουμε όλοι στο κινητό μας. Facebook, Telegram και Discord λειτουργούν σαν διαδοχικοί σταθμοί. Από μεγάλες ομάδες στο Facebook όπου χιλιάδες μέλη ανεβάζουν και ζητάνε συνέχεια νέο υλικό, το πράγμα περνάει σε κανάλια του Telegram όπου η ανταλλαγή γίνεται πιο εύκολη και μαζική. Εκεί δεν μένει μόνο στη μοιρασιά. Γίνονται ακόμα και παραγγελίες για συγκεκριμένες γυναίκες, ακόμα και επώνυμες.
Το χειρότερο είναι ότι μέσα σε αυτά τα δίκτυα κυκλοφορεί και υλικό ανήλικων. Αυτό αλλάζει τα πάντα. Δεν μιλάμε πια μόνο για ενήλικες που μετάνιωσαν που έστειλαν κάτι προσωπικό. Μιλάμε για παιδιά. Για ένα έγκλημα που χτυπάει κατευθείαν τα πιο αδύναμα και πρέπει να αντιμετωπίζεται με μηδενική ανοχή.
Από εκεί η δραστηριότητα φτάνει και στο Discord. Εκεί το πράγμα γίνεται καθαρά επιχειρηματικό. Δεν μοιράζουν δωρεάν. Πουλάνε. Δημιουργούν servers και πακέτα με συλλογές υλικού, με διαφορετικές κατηγορίες ανάλογα με το τι ζητάει ο καθένας. Προσφέρουν πλήρη πρόσβαση σε τεράστιους όγκους αρχείων έναντι χρημάτων. Το πλήρες πακέτο φτάνει γύρω στα 30 ευρώ και δίνει μόνιμη πρόσβαση. Αυτό δεν είναι χόμπι κάποιων ανθρώπων. Είναι οργανωμένο εμπόριο που βγάζει λεφτά από τον πόνο, τον εξευτελισμό και την καταστροφή άλλων.
Και όταν μέσα σε αυτές τις κοινότητες κάποιοι τολμούν να πουν «αυτό είναι λάθος», «καταστρέφετε ζωές», τι εισπράττουν; Ύβρεις, ειρωνείες και το κλασικό βρόμικο επιχείρημα, «φταίτε εσείς που στέλνετε φωτογραφίες», «αν δεν θέλατε να κυκλοφορήσει δεν θα το κάνατε». Αυτό είναι το victim blaming στην πιο άθλια μορφή του. Ρίχνουν την ευθύνη στα θύματα για να αθωώσουν τους θύτες που κλέβουν και πουλάνε το υλικό. Λες και το να εμπιστευτείς κάποιον δίνει το δικαίωμα σε οποιονδήποτε να το εκμεταλλευτεί.
Η Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος έχει μπει στο κόλπο και ψάχνει να βρει ποιοι κρύβονται πίσω από αυτά τα δίκτυα. Θέλουν να περάσουν από τα ψηφιακά ίχνη σε πραγματικά ονόματα και να χτυπήσουν όλη την αλυσίδα. Το ερώτημα όμως παραμένει όσον αφορά το γιατί αυτά τα πράγματα συνεχίζουν να υπάρχουν και να μεγαλώνουν;
Οι μεγάλες πλατφόρμες έχουν τα εργαλεία. Έχουν αλγόριθμους, έχουν ομάδες ελέγχου, έχουν τη δυνατότητα να κλείνουν τέτοια πράγματα γρήγορα. Αλλά πολλές φορές αργούν ή αφήνουν τα πράγματα να κυλήσουν. Μήπως τα κέρδη από την κίνηση και την ενασχόληση των χρηστών είναι πιο σημαντικά από την προστασία των ανθρώπων; Μήπως η ανωνυμία και η κρυπτογράφηση χρησιμοποιούνται σαν βολική δικαιολογία για να μην κάνουν αυτό που πρέπει;
Αυτό δεν είναι μόνο τεχνολογικό πρόβλημα. Είναι πολιτικό και κοινωνικό. Είναι ντροπή να αφήνουμε τέτοια δίκτυα να ανθίζουν ενώ μιλάμε για ψηφιακή ασφάλεια και προστασία των παιδιών. Ιδιαίτερα όταν εμπλέκονται ανήλικα, δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για καθυστερήσεις ή μισόλογα. Οι αρχές πρέπει να δράσουν γρήγορα και αποφασιστικά. Οι πλατφόρμες να αναλάβουν πλήρως τις ευθύνες τους και να καθαρίσουν τα σπίτια τους. Και εμείς ως κοινωνία να σταματήσουμε να ανεχόμαστε το victim blaming και να απαιτήσουμε αυστηρότερους ελέγχους και νόμους που να μην αφήνουν περιθώρια.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
