Voice News — Όλα στο φως
18,9°Αθήνα 16,9°Θεσσαλονίκη
Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2026

VOICE NEWS · ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

Βρείτε την είδηση.

Οι ειδήσεις, οι άνθρωποι και τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.

ΔΟΚΙΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

    Voice News — Όλα στο φως
    ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑΚατάσκοπος
    Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2026 18,9° Αθήνα · 16,9° Θεσσαλονίκη

    ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΜΠΑΤΑΡΙΕΣ: 13 ΜΗΝΕΣ ΚΡΑΤΗΣΕ Ο ΤΣΑΦΟΣ ΣΤΑ ΣΥΡΤΑΡΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΜΠΑΤΑΡΙΕΣ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΟΣΤΙΖΑΝ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΕΥΡΩ

    ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ 18 Νοεμβρίου, 2026 12:07 ΜΜ
    ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

    Ο υφυπουργός Ενέργειας Νίκος Τσάφος δικαιολόγησε την καθυστέρηση στις μπαταρίες με τη «δημοσιονομική υπευθυνότητα». Το ΦΕΚ που υπέγραψε ο ίδιος τον διαψεύδει: οι νέες μπαταρίες δεν κόστιζαν τίποτα στον προϋπολογισμό. Κι όμως, το υπουργείο του τις κράτησε 13 μήνες στο συρτάρι. Το μόνο που παραμένει ακριβό, σε δυσθεώρητα ύψη, είναι το ρεύμα που πληρώνουν τα νοικοκυριά.

    Η «δημοσιονομική υπευθυνότητα» του υφυπουργού

    Στις 3 Ιουλίου 2026 ο Νίκος Τσάφος υπερασπίστηκε στη Βουλή την πολιτική του για την αποθήκευση. Τα λόγια του, όπως καταγράφονται στα επίσημα πρακτικά, είναι αποκαλυπτικά.

    «Οι μπαταρίες είναι μια τεχνολογία, που το κόστος τους έπεφτε κάθε χρόνο», είπε. «Σε σχέση με το 2021, έχει μειωθεί το κόστος περίπου 32%». Και συνέχισε: «Εμείς ως Κυβέρνηση πιστεύουμε στη δημοσιονομική υπευθυνότητα. Αν τρέχαμε να επιδοτήσουμε τις μπαταρίες, θα είχαμε το ίδιο φαινόμενο που είχαμε και στα φωτοβολταϊκά πριν από 15 χρόνια».

    Για να καταλήξει: «Το κάναμε συνετά, ώστε να μην το χρυσοπληρώσουμε».

    Στην ίδια ομιλία παραδέχτηκε και κάτι ακόμη: ότι η Βουλγαρία προχώρησε πιο γρήγορα και «έδωσε μεγαλύτερη έμφαση στην αποθήκευση».

    Η δικαιολογία ακούγεται λογική, αλλά τη διαψεύδουν τα ΦΕΚ του ίδιου του υπουργείου.

    «Τα πρακτικά της Βουλής, 3 Ιουλίου 2026: ο υφυπουργός Ενέργειας Νίκος Τσάφος παραδέχεται ότι το κόστος των μπαταριών «έπεφτε κάθε χρόνο», μιλά για «δημοσιονομική υπευθυνότητα» και προειδοποιεί ότι «θα τα είχαμε χρυσοπληρώσει».»

    Ο υφυπουργός διαψεύστηκε παταγωδώς

    Από το 2023 έως το 2025 το κράτος έκανε τρεις διαγωνισμούς, όπου πλήρωνε με δημόσιο χρήμα εταιρείες για να στήσουν μπαταρίες αποθήκευσης ενέργειας. Κέρδιζε όποιος ζητούσε τα λιγότερα χρήματα. Τα αποτελέσματα, που δημοσίευσε η ίδια η ΡΑΑΕΥ, γκρεμίζουν το επιχείρημα του «χρυσοπληρώματος».

    • Στον πρώτο διαγωνισμό, τον Αύγουστο του 2023, κατατέθηκαν 89 προτάσεις για 3,2 GW. Τα διαθέσιμα ήταν μόλις 400 MW.

    • Το ανώτατο όριο ήταν 115.000 ευρώ ανά MW τον χρόνο. Η μέση τιμή που κέρδισε ήταν 49.748 ευρώ, δηλαδή 57% φθηνότερα.

    • Στον δεύτερο διαγωνισμό, τον Φεβρουάριο του 2024, η μέση τιμή έπεσε στα 47.680 ευρώ.

    • Στον τρίτο, τον Μάρτιο του 2025, για μπαταρίες με διπλάσια διάρκεια, η μέση τιμή ήταν 52.589 ευρώ.

    Οι εταιρείες ζήτησαν οκτώ φορές περισσότερες μπαταρίες από όσες χωρούσε ο διαγωνισμός. Για να κερδίσουν, έριξαν μόνες τους τις τιμές. Δεν χρειάστηκε καμία «σύνεση» από το υπουργείο.

    Και η σύγκριση με τα φωτοβολταϊκά δεν στέκει. Πριν από 15 χρόνια το κράτος πλήρωνε σε όλους μια σταθερή και πολύ υψηλή τιμή, χωρίς διαγωνισμό. Στις μπαταρίες έγινε διαγωνισμός και κέρδισε όποιος ζήτησε τα λιγότερα.

    Ο ίδιος ο υφυπουργός, άλλωστε, λέει ότι το κόστος των μπαταριών πέφτει κάθε χρόνο. Τι ακριβώς περιμένατε, κύριε Τσάφο; Να μηδενιστεί το κόστος ή να μας τις χαρίσουν;

    Στο μεταξύ, η αναμονή κόστισε. Τις μέρες με πολύ ήλιο, το μεσημέρι, το πράσινο ρεύμα περίσσευε και πετιόταν, γιατί δεν υπήρχαν μπαταρίες να το κρατήσουν. Μόνο το πρώτο εξάμηνο του 2026 χάθηκαν περίπου 1.600 GWh. Και τα νοικοκυριά έχασαν τη φθηνότερη τιμή που θα είχαν το βράδυ, αν αυτό το ρεύμα είχε αποθηκευτεί.

    Τώρα που το αφήγημά σας κατέρρευσε, τι απαντάτε, κύριε Τσάφο, για ένα κόστος που όχι μόνο δεν το χρυσοπληρώσαμε, αλλά βγήκε κάτω από το μισό;

    Για τις νέες μπαταρίες το κράτος δεν θα πλήρωνε ούτε ένα ευρώ

    Εδώ το επιχείρημα της «δημοσιονομικής υπευθυνότητας» καταρρέει ολοκληρωτικά.

    Τον Μάρτιο του 2025 το ΥΠΕΝ άνοιξε, με την υπουργική απόφαση ΦΕΚ Β΄ 1248, τις αιτήσεις για νέες αυτόνομες μπαταρίες. Αυτή τη φορά, χωρίς καμία επιδότηση. Ο επενδυτής βάζει τα δικά του χρήματα και ρισκάρει μόνος του στην αγορά. Το κράτος δίνει μόνο θέση στο δίκτυο.

    Ούτε επιδότηση, ούτε εγγυημένο έσοδο. Το γράφει ρητά το ΦΕΚ Β΄ 6819 της 13ης Νοεμβρίου 2026, που υπογράφουν ο υπουργός Σταύρος Παπασταύρου και ο υφυπουργός Νίκος Τσάφος: η Γενική Διεύθυνση Οικονομικών Υπηρεσιών του ΥΠΕΝ βεβαιώνει ότι από την απόφαση «δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού».

    Δεν υπήρχε δηλαδή τίποτα να «χρυσοπληρώσουμε». Και παρ’ όλα αυτά, το υπουργείο έβαλε ταβάνι. Η αγορά ζήτησε 12,3 GW με 831 αιτήσεις. Το υπουργείο επέτρεψε έως 4.700 MW: 3.800 MW στο σύστημα μεταφοράς και 900 MW στο δίκτυο διανομής. Επενδυτές που ήθελαν να βάλουν δικά τους χρήματα, χωρίς να ζητούν τίποτα από το κράτος, έμειναν έξω.

    «ΦΕΚ Β΄ 6819/13.11.2026: το ταβάνι του υπουργείου. Έως 3.800 MW στο σύστημα μεταφοράς και έως 900 MW στο δίκτυο διανομής, όταν η αγορά ζητούσε 12,3 GW χωρίς επιδότηση.»

    Οι 13 μήνες καθυστερήσεων, βήμα βήμα

    Όλες οι ημερομηνίες που ακολουθούν προέρχονται από το προοίμιο του ίδιου του ΦΕΚ Β΄ 6819.

    • 31 Οκτωβρίου 2025: Κλείνουν οι αιτήσεις.

    • 6 και 16 Ιανουαρίου 2026: Ο ΔΕΔΔΗΕ και ο ΑΔΜΗΕ δημοσιεύουν τις λίστες με τις αιτήσεις. Οι διαχειριστές του δικτύου έκαναν τη δουλειά τους σε δυόμισι μήνες.

    • 18 Μαρτίου 2026: Το υπουργείο συγκροτεί την επιτροπή που θα αξιολογήσει τις αιτήσεις, με απόφαση του υπουργού και του υφυπουργού. Δύο μήνες μετά τις λίστες, τεσσεράμισι μήνες μετά το κλείσιμο των αιτήσεων. Όταν οι αιτήσεις ήταν έτοιμες, η επιτροπή δεν υπήρχε καν.

    • 18 Μαρτίου έως 5 Νοεμβρίου 2026: Επτάμισι μήνες για να βγει μια σειρά κατάταξης. Τον Ιούλιο, όταν ο υφυπουργός μιλούσε στη Βουλή για «σύνεση», η επιτροπή του υπουργείου του δεν είχε τελειώσει.

    • 6 Νοεμβρίου 2026: Η οικονομική υπηρεσία του ΥΠΕΝ δίνει τη βεβαίωση για τη μηδενική δαπάνη.

    • 12 Νοεμβρίου 2026: Υπογράφουν ο Σταύρος Παπασταύρου και ο Νίκος Τσάφος. Την επόμενη μέρα η απόφαση δημοσιεύεται στο ΦΕΚ.

    Από τους 13 μήνες, λοιπόν, οι δυόμισι ήταν των διαχειριστών. Οι υπόλοιποι, περίπου δέκα, ήταν του υπουργείου. Δύο μήνες για να ορίσει μια επιτροπή. Επτάμισι για να βγάλει έναν πίνακα.

    «ΦΕΚ Β΄ 6819/13.11.2026: τα χρονοδιαγράμματα όπως τα καταγράφει η ίδια η απόφαση. Λίστες των διαχειριστών τον Ιανουάριο, επιτροπή τον Μάρτιο, πρακτικό τον Νοέμβριο. Και η βεβαίωση ότι δεν προκαλείται δαπάνη για τον κρατικό προϋπολογισμό.»
    «ΦΕΚ Β΄ 6819/13.11.2026: η απόφαση για τις νέες μπαταρίες, 13 μήνες μετά το κλείσιμο των αιτήσεων, με τις υπογραφές των Σταύρου Παπασταύρου και Νίκου Τσάφου.»

    Καθυστέρηση σε κάθε βήμα

    Και οι 13 μήνες δεν είναι η μόνη καθυστέρηση στις μπαταρίες.

    • Οι μπαταρίες που πληρώσαμε: Τα 900 MW των τριών διαγωνισμών έπρεπε να λειτουργούν στο μεγαλύτερο μέρος τους έως το τέλος του 2025. Τον Σεπτέμβριο του 2026, σύμφωνα με τη ΡΑΑΕΥ, σε δοκιμαστική λειτουργία βρίσκονταν μόλις 293,5 MW, λιγότερο από το ένα τρίτο.

    • Ο στόχος: Η Ελλάδα έχει δεσμευτεί για 3 GW μπαταρίες έως το 2028. Τον Ιούλιο του 2026, με τα στοιχεία του ίδιου του υφυπουργού, λειτουργούσαν περίπου 630 MW, ούτε το ένα πέμπτο του στόχου.

    • Οι νέες μπαταρίες: 13 μήνες για έναν πίνακα κατάταξης. Και μετά ακολουθούν οι όροι σύνδεσης και η κατασκευή.

    Ο Νίκος Τσάφος ανέλαβε τις αρμοδιότητες της ενέργειας τον Απρίλιο του 2025. Από τότε, στην αποθήκευση ενέργειας, η καθυστέρηση έγινε τρόπος λειτουργίας. Οι μπαταρίες των διαγωνισμών του 2023 και του 2024 έχασαν την προθεσμία τους επί των ημερών του. Οι νέες μπαταρίες περίμεναν 13 μήνες για έναν πίνακα. Θα έλεγε κανείς ότι το υπουργείο έκανε ό,τι μπορούσε για να μην προχωρήσει το έργο.

    Και όταν βρέθηκε στη Βουλή, ο υφυπουργός το ονόμασε «σύνεση». Δεκατρείς μήνες για έναν πίνακα, κύριε Τσάφο, και οι δέκα μέσα στο δικό σας υπουργείο. Αυτό είναι η «σύνεση»;

    Γιατί πλαφόν στις μπαταρίες, κύριε Τσάφο;

    Το υπουργείο έβαλε πλαφόν στις μπαταρίες. Δηλαδή όριο στο πόσες νέες μπαταρίες επιτρέπεται να συνδεθούν στο δίκτυο, ακόμη κι όταν δεν παίρνουν ούτε ένα ευρώ από το κράτος. Το όριο το έβαλε το ίδιο το υπουργείο με υπουργική απόφαση. Όποιος δεν χώρεσε στο όριο, έμεινε απέξω, όσο κι αν ήθελε να επενδύσει με δικά του χρήματα.

    Και αυτό το πλαφόν δεν χρειαζόταν καν. Η ίδια η αγορά ζητά εδώ και καιρό να επιτραπεί σε κάθε επενδυτή να στήσει όσες μπαταρίες θέλει, χωρίς επιδότηση, με δικά του χρήματα και με δικό του ρίσκο. Το κράτος δεν θα πλήρωνε τίποτα, αρκεί να μην εμπόδιζε.

    Ακριβώς το είδος της πολιτικής που θα περίμενε κανείς από μια κυβέρνηση που «πιστεύει στη δημοσιονομική υπευθυνότητα». Το υπουργείο έκανε το αντίθετο και έβαλε όριο. Γιατί άραγε;

    Ακριβό βγήκε μόνο το ρεύμα

    Όσο οι μπαταρίες περίμεναν, ο λογαριασμός πήγε αλλού. Το μεσημέρι ο ήλιος δίνει τόσο ρεύμα που η τιμή πέφτει στο μηδέν και το περίσσευμα πετιέται. Το βράδυ ανάβει το αέριο και η τιμή εκτοξεύεται. Οι μπαταρίες κάνουν ακριβώς αυτή τη δουλειά: κρατούν το φθηνό ρεύμα του μεσημεριού και το δίνουν το βράδυ.

    • Το πρώτο εξάμηνο του 2026 πετάχτηκαν 1.601 GWh πράσινου ρεύματος. Το πρώτο εξάμηνο του 2024 ήταν 513,5 GWh. Τριπλασιασμός σε δύο χρόνια.

    • Οι ώρες με σχεδόν μηδενικές ή αρνητικές τιμές ανέβηκαν από 168 το πρώτο εξάμηνο του 2025 σε 788 το πρώτο εξάμηνο του 2026.

    • Στις 20 Οκτωβρίου 2026 η τιμή της χονδρικής χτύπησε τα 406 ευρώ τη μεγαβατώρα το πρωί. Το μεσημέρι έπεσε στο μηδέν. Το βράδυ ξανανέβηκε κοντά στα 400.

    Το ρεύμα που πετιέται το μεσημέρι και το αέριο που πληρώνουμε το βράδυ είναι το πραγματικό κόστος της «σύνεσης». Και αυτό δεν το πληρώνει το υπουργείο, αλλά τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις.

    «Οι τιμές της χονδρικής στην Ελλάδα στις 20 Οκτωβρίου 2026, σύμφωνα με την ευρωπαϊκή πλατφόρμα διαφάνειας ENTSO-E: 406,48 ευρώ τη μεγαβατώρα το πρωί, μηδέν το μεσημέρι, κοντά στα 400 το βράδυ. Αυτή την απόσταση κλείνουν οι μπαταρίες.»

    Οι άλλοι δεν περίμεναν

    Τον Ιούλιο του 2026, με τα στοιχεία του ίδιου του υφυπουργού, η Ελλάδα είχε σε λειτουργία περίπου 630 MW μπαταριών. Η Βουλγαρία, σύμφωνα με τον διαχειριστή του δικτύου της, έφτασε τον Νοέμβριο του 2026 τα 6,23 GW, σχεδόν δέκα φορές περισσότερα. Η Ιταλία, μαζί με τις μπαταρίες στα σπίτια, έφτασε στα μέσα του 2026 σχεδόν τα 8 GW.

    Και δεν περίμεναν να πέσει το κόστος. Η Ιταλία δίνει σε μπαταρίες συμβόλαια σταθερού εσόδου για 15 χρόνια. Η Ρουμανία επιδοτεί αυτόνομες μπαταρίες με 150 εκατ. ευρώ από το ευρωπαϊκό Ταμείο Εκσυγχρονισμού. Και για τη Βουλγαρία, το παραδέχτηκε ο ίδιος ο υφυπουργός στη Βουλή: προχώρησε πιο γρήγορα.

    «Τα πρακτικά της Βουλής, 3 Ιουλίου 2026: απαντώντας σε βουλευτή που έφερε τη Βουλγαρία ως «παράδειγμα προς μίμηση», ο υφυπουργός Ενέργειας Νίκος Τσάφος παραδέχεται ότι η Βουλγαρία «έδωσε μεγαλύτερη έμφαση στην αποθήκευση».»

    Η Ελλάδα όχι μόνο δεν ήθελε να πληρώσει, αλλά δεν άφηνε ούτε αυτούς που ήθελαν να πληρώσουν μόνοι τους. Σε μια χώρα που βγάζει περίπου το μισό ρεύμα της από ανανεώσιμες πηγές, το υπουργείο κράτησε μακριά τις μπαταρίες και άφησε το περίσσευμα να πετιέται στα σκουπίδια. Ποιον εξυπηρετεί αυτή η στάση του υπουργείου;

    Τα παραμύθια της Χαλιμάς

    Ο κ. Τσάφος «φοβήθηκε» μήπως πληρώσουμε ακριβά τις μπαταρίες. Οι διαγωνισμοί έβγαλαν τιμές κάτω από το μισό του ορίου. Το κόστος έπεφτε κάθε χρόνο, όπως είπε ο ίδιος. Και για τις νέες μπαταρίες, το δικό του ΦΕΚ γράφει ότι το κράτος δεν βάζει ούτε ένα ευρώ.

    Οι επενδυτές δεν ζητούσαν ούτε ένα ευρώ από το κράτος. Ζητούσαν μόνο την άδεια να συνδέσουν στο δίκτυο του ρεύματος μπαταρίες που θα έστηναν με δικά τους χρήματα. Για να πάρουν αυτή την άδεια, έπρεπε πρώτα το υπουργείο να βγάλει μια λίστα κατάταξης με τη σειρά τους. Το υπουργείο του κ. Τσάφου χρειάστηκε 13 μήνες για να τη βγάλει. Και άφησε χώρο μόνο για το ένα τρίτο περίπου από όσα ζητήθηκαν: η αγορά ζήτησε 12,3 GW και το υπουργείο έβαλε ταβάνι στα 4,7 GW, δηλαδή στο 38%.

    Αυτό που ο υφυπουργός ονομάζει σύνεση είναι μια ανεξήγητη καθυστέρηση, με ακέραια ευθύνη του υπουργείου. Τις μπαταρίες δεν τις χρυσοπληρώσαμε. Το ρεύμα όμως το χρυσοπληρώνουμε, μαζί με την αδράνειά σας.

    Τα παραμύθια της Χαλιμάς για τη «δημοσιονομική υπευθυνότητα» δεν πείθουν κανέναν, κύριε Τσάφο. Είστε ο καθ’ ύλην αρμόδιος για την ενέργεια. Έχετε τεράστια ευθύνη και οφείλετε εξηγήσεις, γιατί οι «σκιές» των καθυστερήσεων πέφτουν πάνω σας.

    Σχετικά Άρθρα