Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, οχυρωμένο πίσω από άκαμπτους ευρωπαϊκούς κανονισμούς, προχωρά σε τυφλές θανατώσεις κοπαδιών στη Λέσβο, αρνούμενο κάθε διαφανή επανέλεγχο που ζητά ο Παλλεσβιακός Φορέας Πρωτογενούς Τομέα. Η κυνική απόρριψη των τεκμηριωμένων αιτημάτων για αναστολή των σφαγών και ανεξάρτητη εξέταση των δειγμάτων δεν αποτελεί απλώς μια γραφειοκρατική διεκπεραίωση, αλλά ξεσκεπάζει μια μεθοδευμένη, συστημική εξόντωση της κτηνοτροφίας και του πρωτογενούς τομέα του νησιού. Υπό το πρόσχημα της υγειονομικής ασφάλειας, σφάζουν χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν, καταδικάζοντας τους παραγωγούς σε οικονομικό αφανισμό και τη Λέσβο σε παραγωγική ερημοποίηση.
Το Δόγμα της Τυφλής Σφαγής
Με ένα έγγραφο που επιχειρεί να αποδομήσει κάθε δικαίωμα άμυνας των κτηνοτρόφων, η Γενική Διεύθυνση Κτηνιατρικής του ΥΠΑΑΤ επικαλείται το άρθρο 12 του Κανονισμού 2020/687 για τον αφθώδη πυρετό, διατάσσοντας την άμεση θανάτωση των ζώων στις καταγεγραμμένες εστίες. Η ηγεσία του Υπουργείου κλείνει ερμητικά την πόρτα στο αυτονόητο δικαίωμα της επαναληπτικής δειγματοληψίας ή της νέας κλινικής εξέτασης, αποφαινόμενη πως δεν υφίσταται κανένα απολύτως νομικό έρεισμα για την αναστολή των μέτρων.
Ακόμη και το δίκαιο αίτημα για επανέλεγχο των επίμαχων εκτροφών από στρατιωτικούς κτηνιάτρους απορρίφθηκε κατηγορηματικά. Το κράτος θεωρεί πως η συμμετοχή τους δεν τους καθιστά ανεξάρτητο όργανο, στερώντας έτσι από τους κτηνοτρόφους το δικαίωμα σε μια δεύτερη, αξιόπιστη επιστημονική γνώμη και επιβάλλοντας ένα μονοπώλιο στην απόφαση της οικονομικής τους εκτέλεσης.
Συσκότιση, Επικαλύψεις και «Σχέδια» Απαντήσεων
Η αδιαφάνεια αγγίζει τα όρια της θεσμικής πρόκλησης όταν το Υπουργείο καλείται να απαντήσει για τη διατήρηση του αρχικού εργαστηριακού υλικού και την πρόσβαση στους διοικητικούς φακέλους. Αντί για καθαρές εξηγήσεις και φως στα πραγματικά δεδομένα που οδηγούν τα κοπάδια στη σφαγή, οι παραγωγοί εισπράττουν αρνήσεις βασισμένες στον Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας, την προστασία προσωπικών δεδομένων και το απόρρητο.
Το ΥΠΑΑΤ ξεκαθαρίζει κυνικά πως νέα εργαστηριακή εξέταση γίνεται μόνο αν το κρίνει η ίδια η αρμόδια αρχή, απορρίπτοντας μάλιστα την υποχρεωτική επιβεβαίωση των θετικών δειγμάτων από το Εργαστήριο Αναφοράς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θεωρώντας την προαιρετική. Το απόλυτο μνημείο διοικητικής προχειρότητας και απαξίωσης απέναντι σε ένα ζήτημα εθνικής παραγωγικής επιβίωσης, καταγράφηκε στο ίδιο το επίσημο, ψηφιακά υπογεγραμμένο έγγραφο που κοινοποιήθηκε στον Φορέα, το οποίο έφερε σε κοινή θέα την ένδειξη «ΣΧΕΔΙΟ ΑΠΑΝΤΗΣΗΣ». Έτσι ακριβώς αντιμετωπίζει η κρατική μηχανή την καταστροφή των πολιτών της: ως ένα πρόχειρο προσχέδιο.
Η Αντεπίθεση των Παραγωγών και η Ασπίδα του Άρθρου 13
Ο Παλλεσβιακός Φορέας, διαμηνύοντας πως σέβεται απόλυτα τα μέτρα βιοασφάλειας, δεν παραδίδει τα όπλα απέναντι στον συστημικό οδοστρωτήρα. Απαντώντας στη γενικευμένη λογική της σφαγής, στηλιτεύει την πλήρη απουσία εξατομικευμένης και ελέγξιμης επιστημονικής αιτιολογίας για τα κλινικά και επιδημιολογικά στοιχεία της κάθε εκτροφής ξεχωριστά.
Η αντεπίθεση πλέον περνάει μέσα από το άρθρο 13 του Κανονισμού 2020/687. Με τη ρητή στήριξη του Ευρωπαϊκού Περιφερειακού Σημείου Επαφής για τους Ζωικούς Γενετικούς Πόρους, οι κτηνοτρόφοι ανοίγουν τον δρόμο για την ενεργοποίηση της παρέκκλισης από τη θανάτωση για ζώα σπάνιων φυλών ή υψηλής γενετικής και πολιτιστικής αξίας. Απαιτώντας αυστηρά μέτρα απομόνωσης και κλινικής επιτήρησης αντί για τυφλές εκτελέσεις, οι παραγωγοί της Λέσβου διεκδικούν τη διάσωση του μοναδικού ζωικού κεφαλαίου του νησιού. Ο αγώνας τους είναι η τελευταία γραμμή άμυνας απέναντι σε ένα σύστημα που επιχειρεί να ξεριζώσει τον πρωτογενή τομέα με συνοπτικές, αδιαφανείς διαδικασίες.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
