Σαντορίνη: Ένας χρόνος μετά – Το Υπέδαφος εκπέμπει SOS, εμείς απλώς κλείνουμε τα αυτιά;

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Ένας χρόνος συμπληρώθηκε από τις τελευταίες έντονες σεισμικές δονήσεις που θύμισαν στη Σαντορίνη ότι η καρδιά της είναι ηφαιστειακή. Όμως, πίσω από τις λαμπερές φωτογραφίες του ηλιοβασιλέματος και τις πισίνες που “κρέμονται” στο κενό, εξελίσσεται ένα αθόρυβο δράμα: η εξάντληση των γεωλογικών ορίων του νησιού.

Η Γεωλογική «Προδοσία»

Το υπέδαφος της Σαντορίνης, ένα εύθραυστο οικοδόμημα από κίσσηρη, τέφρα και παλιές λάβες, δεν σχεδιάστηκε ποτέ για να αντέξει το βάρος των τελευταίων 40 ετών. Η ιστορία του είναι ιστορία εκρήξεων και καταρρεύσεων. Σήμερα, προσθέτουμε ένα νέο κεφάλαιο: την ανθρωπογενή επιβάρυνση.

Στα Φηρά και την Οία, η αφαίρεση υλικού για τη δημιουργία υπόσκαφων και η ταυτόχρονη προσθήκη τόνων μπετόν και νερού (πισίνες) έχουν μετατρέψει την Καλντέρα σε ένα «ελβετικό τυρί» που καλείται να σηκώσει ένα ασήκωτο φορτίο.

Το Τείχος της Σιωπής και το Πολιτικό Κόστος

Γιατί δεν μιλάμε ανοιχτά για τον κίνδυνο; Η απάντηση είναι οδυνηρά απλή: Ο τουρισμός είναι η μοναδική επιβίωση.

 Για τον κάτοικο, η αναφορά σε γεωλογική αστάθεια βαφτίζεται «δυσφήμηση».

Για τον πολιτικό, η επιβολή περιορισμών στη δόμηση μεταφράζεται σε «πολιτική αυτοκτονία».

Έτσι, γενιές που ανδρώθηκαν οικονομικά μέσα από την τουριστική έκρηξη, βρίσκονται τώρα εγκλωβισμένες σε ένα μοντέλο που τις αναγκάζει να αγνοούν το έδαφος πάνω στο οποίο πατούν.

Η «Ομερτά» της ανάπτυξης επιβάλλει να μην ταράζουμε τα νερά, ακόμα κι αν αυτά τα νερά (από διαρροές και υπερκατασκευές) διαβρώνουν αργά αλλά σταθερά τα θεμέλια της ζωής μας.

Το Δίλημμα: Σωτηρία ή Κατάρρευση;

Η Σαντορίνη δεν μπορεί πια να «αυτορυθμιστεί». Χρειάζεται μια γενναία, κεντρική παρέμβαση που θα αγνοήσει το πρόσκαιρο κόστος για να αποφύγει το οριστικό τέλος.

Μορατόριουμ στη δόμηση: Ούτε ένα γραμμάριο επιπλέον βάρους στα πρανή.

Αυστηρή διαχείριση νερού: Οι πισίνες στην άκρη του γκρεμού δεν είναι πλέον πολυτέλεια, είναι γεωλογική απειλή.

Ειλικρίνεια: Η παραδοχή ότι το νησί έχει «φέρουσα ικανότητα» δεν είναι δυσφήμηση, είναι πράξη αυτοσυντήρησης.

 Αν συνεχίσουμε να αντιμετωπίζουμε το ηφαίστειο ως ένα απλό «φόντο» για selfies και όχι ως μια ζωντανή δύναμη που απαιτεί σεβασμό, η φύση θα πάρει την απάντησή της πίσω. Και τότε, δεν θα υπάρχει τουρισμός για να σωθεί, γιατί δεν θα υπάρχει τοπίο για να τον φιλοξενήσει.