Σαν σήμερα, 21 Μαρτίου 1957, σε ηλικία μόλις 17 ετών, πέφτει ηρωικά μαχόμενος ο αγωνιστής της ΕΟΚΑ Πετράκης Κυπριανού, αφήνοντας πίσω του παράδειγμα θυσίας και πατριωτισμού.
Γεννήθηκε στη Λάρνακα στις 29 Ιουνίου 1939 από τον Μιχάλη και την Άννα Κυπριανού, μεγάλωσε σε πολύτεκνη οικογένεια με πέντε ακόμα αδέλφια. Ολοκλήρωσε το δημοτικό σχολείο στη γενέτειρά του και φοιτούσε στην τρίτη τάξη της Αμερικανικής Ακαδημίας Λάρνακας, όταν αποβλήθηκε προσωρινά με την κατηγορία ότι διακινούσε φυλλάδια της ΕΟΚΑ, ύψωνε την ελληνική σημαία και κινητοποιούσε συμμαθητές του σε διαδηλώσεις.
Παράλληλα με τις αυτοδίδακτες σπουδές του, εντάχθηκε ενεργά στις ομάδες κρούσεως και εκτελεστικού της ΕΟΚΑ στη Λάρνακα. Στις 23 Σεπτεμβρίου 1956 συμμετείχε στην εκτέλεση Άγγλου λοχία, αναγνωρίστηκε, αλλά κατάφερε να διαφύγει και να ενωθεί με τους αντάρτες στην ορεινή Λάρνακα, όπου έλαβε μέρος σε πολλαπλές επιχειρήσεις κατά των βρετανικών δυνάμεων.
Τοποθετήθηκε υπεύθυνος για την περιοχή μεταξύ Χοιροκοιτίας, Βάβλας, Οράς και Βαβατσινιάς, με εντολή να κατασκευάσει δικό του κρησφύγετο και να δραστηριοποιηθεί με τις τοπικές ομάδες. Στάθμευσε για δύο ημέρες στη Βάβλα και στη συνέχεια κατευθύνθηκε στην Ορά. Εκεί, τη δεύτερη μέρα, το απόγευμα της 21ης Μαρτίου 1957, περικυκλώθηκε από περίπου τρεις χιλιάδες Βρετανούς στρατιώτες που είχαν επιβάλει κατ’ οίκον περιορισμό στο χωριό.
Ο Πετράκης επέλεξε συνειδητά να αντισταθεί, γνωρίζοντας ότι η μάχη θα κατέληγε στον θάνατό του. Προς τους ιδιοκτήτες του ακατοίκητου σπιτιού όπου κρυβόταν, είπε χαρακτηριστικά: «Πείτε στη μητέρα μου πως πεθαίνω για την Ελευθερία της Κύπρου μας, αλλά το κυριότερο για την Ελλάδα». Ταμπουρωμένος, πολέμησε για δυόμισι ώρες με ένα κυνηγετικό όπλο και μόλις 27 φυσίγγια. Όταν εξάντλησε τα πυρομαχικά του, επιχείρησε έξοδο, αλλά δέχθηκε πυρά από παντού και έπεσε νεκρός.
Ήταν ο πρώτος αντάρτης της ΕΟΚΑ που εφάρμοσε στην πράξη το πνεύμα της θυσίας του Γρηγόρη Αυξεντίου, λίγες μόλις εβδομάδες μετά τον ηρωικό θάνατό του. Στην κηδεία του, η μητέρα του δήλωσε περήφανα: «Έτσι σε ήθελα γιε μου νάρτεις, ήρωας».
Λίγες μέρες νωρίτερα, σε επιστολή του προς εκείνη, είχε γράψει: «Μην ανησυχείς μάνα, γιατί ποτέ δεν πρόκειται να συλληφθώ, θα πέσω πολεμώντας».
Η θυσία του Πετράκη Κυπριανού παραμένει φωτεινό παράδειγμα νεανικής αυταπάρνησης, σε μια εποχή που η πατριωτική συνείδηση βρισκόταν και ακόμα βρίσκεται υπό δοκιμασία.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
