ΠΡΟΒΑ ΤΖΕΝΕΡΑΛΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΜΑΣ «ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΣΜΟ» – ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΝΕΙ ΝΟΜΟ ΤΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΙΣ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ΤΗΣ

 Η ΑΓΚΥΡΑ ΚΑΝΕΙ ΝΟΜΟ ΤΗ «ΓΑΛΑΖΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ». ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ

Ενώ η Αθήνα κοιμάται τον ύπνο του δικαίου, η Άγκυρα ετοιμάζεται να μετατρέψει σε νόμο του κράτους τα τουρκικά αναθεωρητικά οράματα. Το νομοσχέδιο που προετοιμάζεται πυρετωδώς στους διαδρόμους της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης δεν είναι απλώς μια ακόμα προβοκάτσια. Είναι η νομική θωράκιση της «Γαλάζιας Πατρίδας», η μετατροπή ενός χάρτη φαντασίας σε εργαλείο επιβολής τετελεσμένων.

Τα παχιά λόγια δεν αρκούν! Πέρασαν 30 ολόκληρα χρόνια από το casus belli του 1995 και η Ελλάδα παραμένει η μοναδική παράκτια χώρα στη Μεσόγειο που δεν τολμά να ασκήσει τα δικαιώματά της των 12 ναυτικών μιλίων που της παρέχει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. Πέρασαν 18 μήνες «ήρεμων νερών» και 8 μήνες από τη πολυδιαφημισμένη Διακήρυξη των Αθηνών (Δεκέμβριος 2023), για να φτάσουμε στο σημείο η Άγκυρα να ετοιμάζει το πιο επιθετικό νομοθέτημα στην ιστορία των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Η μεθοδικότητα των Τούρκων είναι παροιμιώδης, η ελληνική στρατηγική παραμένει ανύπαρκτη. Το 2019 η Άγκυρα κατέθεσε στον ΟΗΕ τις διεκδικήσεις της μέχρι τον 28ο μεσημβρινό, νοτίως της μέσης της Ρόδου. Ακολούθησε το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Το 2020 ήρθαν τα τουρκικά «οικόπεδα» έρευνας. Τον Απρίλιο του 2025 το Πανεπιστήμιο της Άγκυρας (DEHUKAM) δημοσίευσε τη «βεντάλια» των διεκδικήσεων που καταργεί κάθε επήρεια στα ελληνικά νησιά πέραν των 6 ναυτικών μιλίων χωρικών υδάτων. Και τώρα, το 2026, έρχεται το νομοθετικό αποκορύφωμα.

Και η Ελλάδα; Τι κάνει η Ελλάδα όλα αυτά τα χρόνια; Παρακολουθεί. Εκπλήσσεται. Αντιδρά μέσω «διπλωματικών πηγών» και ανώνυμων εκτιμήσεων. Ποτέ δεν επεξέτεινε τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια στο Αιγαίο. Ποτέ δεν ανακήρυξε επίσημα ΑΟΖ. Ποτέ δεν άσκησε τα δικαιώματα υφαλοκρηπίδας που δικαιούνται η Κρήτη, η Ρόδος, το Καστελλόριζο, τα Κύθηρα και η Γαύδος βάσει του Άρθρου 121 της UNCLOS. Όταν ο Φιντάν δηλώνει με κυνισμό «εγώ δεν αποδέχομαι τα 12 μίλια, εσύ δεν αποδέχεσαι τα 6 μίλια, μπορούν να συζητηθούν», στην ουσία παραδέχεται ότι οι διερευνητικές επαφές προχώρησαν σε σημεία που η ελληνική κοινή γνώμη αγνοεί παντελώς.

Το πραγματικά τραγικό είναι το επιχείρημα της κυβέρνησης ότι το τουρκικό νομοσχέδιο αποτελεί ως «απάντηση» σε ελληνικές πρωτοβουλίες, στον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό και στις συμφωνίες με την ExxonMobil νοτίως της Κρήτης. Δηλαδή ομολογείται ότι κάθε φορά που η Ελλάδα ασκεί ένα στοιχειώδες κυριαρχικό δικαίωμα, η Τουρκία απαντά με κλιμάκωση και η Αθήνα μένει να κοιτάζει τους χάρτες. Αυτή είναι η περιβόητη «αποτρεπτική στρατηγική»;

Η παρακώλυση του ολλανδικού ερευνητικού πλοίου πριν από δύο εβδομάδες σε διεθνή ύδατα ανατολικά της Κρήτης, νοτίως Κάσου και Καρπάθου, δεν ήταν μεμονωμένο επεισόδιο. Ήταν πρόβα τζενεράλε. Ήταν το μήνυμα ότι η Άγκυρα έχει ήδη το «πάνω χέρι» στην Ανατολική Μεσόγειο, όπως ομολογούν και οι ίδιες οι ελληνικές πηγές. Και ενώ συμβαίνουν αυτά, ο σύμμαχος του Ερντογάν, Ντεβλέτ Μπαχτσελί, απειλεί ευθέως Αθήνα και Λευκωσία ότι «η Τουρκία δεν θα παραμείνει σιωπηλή».

Οι επιπτώσεις για την Ελλάδα είναι σεισμικές και τις αγνοεί όποιος θέλει να τις αγνοεί. Πρώτον, η νομιμοποίηση των τουρκικών διεκδικήσεων εντός του εσωτερικού δικαίου δίνει στην Άγκυρα ένα εργαλείο επιβολής που προηγουμένως δεν διέθετε. Δεύτερον, κάθε ελληνική ή κυπριακή ενέργεια έρευνας υδρογονανθράκων θα χαρακτηρίζεται πλέον επισήμως ως «παραβίαση τουρκικού νόμου», με ό,τι συνεπάγεται αυτό για τις εμπλεκόμενες εταιρείες (ExxonMobil, Chevron). Τρίτον, διαμορφώνεται έδαφος για στρατιωτικοποίηση κάθε επιχείρησης απαγόρευσης στις περιοχές που η Άγκυρα θα χαρακτηρίζει «εθνική θαλάσσια δικαιοδοσία».

Πού είναι ο κ. Γεραπετρίτης; Πού είναι η περιβόητη «εθνική στρατηγική»; Γιατί η Ελλάδα δεν έχει καταθέσει τα δικά της απώτατα όρια στον ΟΗΕ; Γιατί δεν έχει επεκτείνει τα χωρικά ύδατα τουλάχιστον σε επιλεγμένες περιοχές, όπως το Ιόνιο, ως αντίβαρο διαπραγμάτευσης; Γιατί δεν έχει υπογράψει συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ με την Κύπρο έπειτα από 22 χρόνια συζητήσεων;

Το νομοσχέδιο της Άγκυρας θα έρθει. Είτε με τη μορφή της «βεντάλιας» DEHUKAM είτε με ηπιότερη διατύπωση, το βέλος θα έχει ριχτεί. Και η Ελλάδα θα βρεθεί ξανά μπροστά στη γνωστή επιλογή που χρόνια αρνείται να κάνει, ή θα ασκήσει επιτέλους τα δικαιώματά της βάσει UNCLOS, ή θα αποδεχθεί σιωπηρά τη συν-διαχείριση του Αιγαίου με την Άγκυρα. Τα δύο μαζί δεν γίνονται.