ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ Ή… «ΠΡΩΤΟΔΙΚΙΟ»; ΟΡΘΟΓΡΑΦΙΚΟ «ΕΓΚΛΗΜΑ» ΜΕ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΒΟΥΛΑ

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Ελπίζουμε οι αποφάσεις τους να είναι πιο σωστές από την ορθογραφία του δήμου τους!

Η ειρωνεία είναι προφανής: μια επίσημη πινακίδα που αφορά δικαστικές αρχές δηλαδή λειτουργούς της Δικαιοσύνης και θεματοφύλακες της νομιμότητας, φέρει ένα κραυγαλέο ορθογραφικό σφάλμα.

Η λέξη «Πρωτοδικείου» αποτυπώνεται ως «ΠΡΩΤΟΔΙΚΙΟΥ». Ένα απλό «ι» στη θέση του «ει» αρκεί για να μετατρέψει μια διοικητική πράξη σε σύμβολο προχειρότητας.

Το ζήτημα, ωστόσο, δεν εξαντλείται στη γλωσσική ορθότητα.

Μια δημόσια πινακίδα δεν είναι αυθόρμητη ανάρτηση ούτε πρόχειρο σημείωμα. Αποτελεί επίσημο τεκμήριο κρατικής επικοινωνίας.

Συντάσσεται, εγκρίνεται, ανατίθεται για κατασκευή, παραλαμβάνεται και τοποθετείται.

Σε κάθε στάδιο προβλέπεται υπηρεσιακός έλεγχος και ιεραρχική εποπτεία. Το γεγονός ότι το σφάλμα διήλθε αδιατάρακτα από όλα τα επίπεδα ελέγχου αναδεικνύει έλλειμμα βασικών μηχανισμών ποιοτικής διασφάλισης.

Η διοίκηση απαιτεί από τον πολίτη αυστηρή τυπική ακρίβεια: ένα λάθος σε αίτηση, μια εσφαλμένη συμπλήρωση στοιχείου, ακόμη και ένα τυπογραφικό σφάλμα μπορεί να επιφέρει καθυστέρηση, απόρριψη ή διοικητική κύρωση.

Όταν, όμως, η ίδια η κρατική μηχανή αποτυγχάνει να διασφαλίσει την ορθότητα μιας δημόσιας επιγραφής που αφορά δικαστικό θεσμό, δημιουργείται εμφανής δυσαναλογία μεταξύ απαιτήσεων και επιδόσεων.

Η ορθογραφία σε αυτή την περίπτωση δεν είναι απλώς θέμα φιλολογικής ευαισθησίας. Η Δικαιοσύνη, ως θεσμός, εδράζεται στην ακρίβεια: ακρίβεια στη διατύπωση, στην ερμηνεία, στη διαδικασία. Η γλωσσική πλημμέλεια σε επίσημη σήμανση που την αφορά λειτουργεί συμβολικά. Υπονομεύει την εικόνα επιμέλειας και θεσμικής σοβαρότητας που οφείλει να εκπέμπει.

Κάποιοι θα το θεωρήσουν μικροπράγμα. Όμως τα «μικρά» στην κρατική λειτουργία είναι συχνά ενδεικτικά της συνολικής διοικητικής κουλτούρας. Όταν δεν υπάρχει πρόβλεψη για στοιχειώδη έλεγχο σε ένα τόσο ορατό και εύκολα διορθώσιμο στοιχείο, τίθεται εύλογο ερώτημα για το επίπεδο εσωτερικών διαδικασιών σε πιο σύνθετες και λιγότερο ορατές λειτουργίες.

Η εμπιστοσύνη στους θεσμούς οικοδομείται σωρευτικά, μέσα από συνέπεια, ακρίβεια και υπευθυνότητα. Ένα γράμμα μπορεί να φαίνεται ασήμαντο. Όμως, όταν αυτό το γράμμα εκτίθεται σε μια πινακίδα που εκπροσωπεί τη Δικαιοσύνη, μετατρέπεται σε δείκτη διοικητικής ποιότητας.

Σε τελική ανάλυση, η θεσμική αξιοπιστία δεν δοκιμάζεται μόνο στις μεγάλες κρίσεις. Κρίνεται και στην προσοχή στη λεπτομέρεια. Και εκεί, το «ει» δεν είναι απλώς γραμματικό ζήτημα, είναι ζήτημα σεβασμού προς τον ίδιο τον θεσμό.