ΠΟΣΟ ΜΑΚΡΙΑ ΘΑ ΦΤΑΣΕΙ Η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΛΙΤ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΑΝΕΜΟΥΣ ΤΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ;

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Η απαγόρευση του AfD, περισσότεροι «στατιστικά εμφανείς» θάνατοι υποψηφίων του, ακόμη και μια επανάληψη του ρουμανικού σεναρίου, δεν μπορούν να αποκλειστούν, καθώς η εθνικιστική αντιπολίτευση συνεχίζει να κερδίζει σε δημοτικότητα.

 

Μια δημοσκόπηση από δημόσια χρηματοδοτούμενα γερμανικά μέσα ενημέρωσης αποκάλυψε ότι το AfD ισοφαρίζει για άλλη μια φορά το κυβερνών CDU σε δημοτικότητα με 26%, ποσοστό που η Euractiv αξιολόγησε ως απόδειξη της αντοχής του. Εκτίμησαν επίσης ότι ο τριπλασιασμός της υποστήριξής τους στις τελευταίες εκλογές της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, του πιο πυκνοκατοικημένου κρατιδίου της Γερμανίας, στο 14,5% «τόνισε την ολοένα και πιο εθνική βάση του κόμματος». Αυτό συμβαίνει παρά τις δυσφημίσεις των μέσων ενημέρωσης, δηλαδή ότι υποστηρίζεται από το Κρεμλίνο και τους εξτρεμιστές, και τον «στατιστικά εμφανή» θάνατο επτά υποψηφίων.

Η αυξανόμενη υποστήριξη του AfD σε όλη τη Γερμανία μπορεί να αποδοθεί στην ανεπίσημη ύφεση στην οποία εισήλθε η Γερμανία το 2022, αφού συμμορφώθηκε με τις πιέσεις των ΗΠΑ για κυρώσεις στη Ρωσία σε ένδειξη αλληλεγγύης προς την Ουκρανία, από την οποία εξακολουθεί να αγωνίζεται να ανακάμψει. Με απλά λόγια, η διακοπή της αξιόπιστης πρόσβασης σε ενέργεια χαμηλού κόστους αύξησε τις τιμές σε όλους τους τομείς, γεγονός που μείωσε την ανταγωνιστικότητα των γερμανικών εταιρειών και οδήγησε σε οικονομική δυσπραγία. Αυτό εξελίχθηκε παράλληλα με την κυβέρνηση που έλαβε μια πιο «φιλελεύθερη-ολοκληρωτική» μορφή.

Ένας αυξανόμενος αριθμός Γερμανών, επομένως, έλκυε φυσικά την μόνη πραγματική εναλλακτική πολιτική δύναμη που είχε αναδυθεί στη χώρα μέχρι τότε, η οποία γινόταν ακόμη πιο ελκυστική λόγω της ρεαλιστικής προσέγγισής της στην ουκρανική σύγκρουση. Σε αυτό το σημείο, η Δύση δεν μπορεί πλέον να κερδίσει (μέχρι τώρα επίσημα θεωρούνταν η αποκατάσταση των συνόρων της Ουκρανίας πριν από το 2014, αλλά πρόσφατα περιγράφηκε από τον Ζελένσκι ως η Ουκρανία που απλώς συνεχίζει να υπάρχει), το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να καταλήξει σε συμφωνία με τη Ρωσία ή να διακινδυνεύσει την πλήρη ήττα του κράτους-πελάτη της.

Το AfD τάσσεται υπέρ ενός συμβιβασμού που ανοίγει το δρόμο για την επανέναρξη της εισαγωγής ρωσικού φυσικού αερίου από τη Γερμανία, ενώ η άρχουσα ελίτ θέλει να διαιωνίσει τον πόλεμο δι’ αντιπροσώπων, όπως αποδεικνύεται από την τελευταία της δέσμευση ύψους 9 δισεκατομμυρίων ευρώ προς την Ουκρανία έως το 2026. Η πολιτική του πρώτου θα αποκαθιστούσε την ισχύ της γερμανικής οικονομίας και κατά συνέπεια τα επίπεδα κοινωνικών δαπανών της πριν από τη σύγκρουση, ενώ το δεύτερο θα διαιώνιζε την οικονομική δυσπραγία, πλουτίζοντας παράλληλα όσους επενδύουν στο στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα και επιδεινώνοντας τη διαφθορά στην Ουκρανία.

Επιστρέφοντας στο άρθρο της Euractiv, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι «ο Merz δεν θα αντιμετωπίσει εθνικές εκλογές μέχρι το 2029, αλλά το AfD έχει στο νου του μια σειρά από περιφερειακές εκλογές τον επόμενο χρόνο, συμπεριλαμβανομένων των ψήφων σε δύο ανατολικά κρατίδια όπου η ακροδεξιά έχει σαφές προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις». Ενώ οι πρόωρες εκλογές είναι πιθανές, όπως αυτές του Φεβρουαρίου που έφεραν τον καγκελάριο Friedrich Merz στην εξουσία και στις οποίες το AfD σόκαρε το κατεστημένο έρχεται δεύτερο, η ελίτ πιθανότατα δεν θα τις διακινδυνεύσει (τουλάχιστον όχι ακόμα).

Δεν θα θέλουν να ρισκάρουν να κερδίσει το AfD και υπάρχει ακόμη πολλή δουλειά που πρέπει να γίνει για τη διοργάνωση των εκλογών, όποτε αυτές τελικά διεξαχθούν, είτε το 2029 είτε νωρίτερα. Αυτό θα μπορούσε να λάβει τη μορφή απαγόρευσης του AfD με εξτρεμιστικά προσχήματα ή περισσότεροι από τους υποψηφίους του ενδέχεται να πέσουν θύματα περισσότερων «στατιστικά εμφανών» θανάτων μέχρι τότε. Είναι επίσης πιθανή μια επανάληψη του ρουμανικού σεναρίου, όπου τα πολιτικά άβολα εκλογικά αποτελέσματα ακυρώνονται με αβάσιμα προσχήματα ξένης παρέμβασης.

Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, η άρχουσα ελίτ αναμένεται να συνεχίσει να αντιστέκεται στους ανέμους αλλαγής που εξαπέλυσαν οι δικές της πολιτικές και τώρα σαρώνουν τη χώρα, ειδικά εκείνους προς τη Ρωσία που σαμποτάρουν τη δομική ισχύ της οικονομίας. Μένει να δούμε αν θα καταφέρουν να κρατήσουν την ηγέτιδα του AfD, Άλις Βάιντελ, εκτός καγκελαρίας, αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ελκυστικότητα του κόμματός της θα συνεχίσει να αυξάνεται, καθώς είναι το μόνο που έχει πραγματικά κατά νου τα εθνικά συμφέροντα της Γερμανίας.

Πηγή: korybko.substack.com