ΠΟΛΙΤΙΚΟ «ALTER EGO» ΤΟΥ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗ, Ο ΣΑΝΤΣΕΘ… ΜΑΖΙ ΠΑΡΕΑ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ Α. ΣΟΡΟΣ!

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Υπάρχουν πολιτικές αποστολές που αποκαλύπτουν περισσότερα από χίλιες ανακοινώσεις. Η παρουσία του Νίκου Ανδρουλάκη στην «Global Progressive Mobilization» το συνέδριο που διοργανώθηκε στις 17–18 Απριλίου 2026 στη Βαρκελώνη από τον Ισπανό πρωθυπουργό Pedro Sánchez, στηρίχθηκε από τον Βραζιλιάνο πρόεδρο Lula da Silva και φιλοξενήθηκε με ορατό ενθουσιασμό από τον Alex Soros, πρόεδρο του Open Society Foundations, είναι ακριβώς μια τέτοια περίπτωση.

Ο από… καραμπόλα αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, έτρεξε άρον άρον

Ο Ανδρουλάκης σε μια πρώτη του αντίδραση, μόλις ανοίχτηκε μια διεθνής βιτρίνα, ήταν να τρέξει άρον άρον στη Βαρκελώνη για να φωτογραφηθεί δίπλα στον Sánchez και τη Iratxe García, επικεφαλής της ευρωομάδας των Σοσιαλιστών.

Πρόεδρε are you in pain?» Το Tik Tok βίντεο του Ανδρουλάκη από την Παγκόσμια Προοδευτική Κινητοποίηση - FORMediaΣε ένα φόρουμ που ελάχιστη σχέση έχει με τις πραγματικές προτεραιότητες της ελληνικής κοινωνίας, την ελληνική παράδοση, τις αγωνίες του μέσου Έλληνα νοικοκύρη ή της μάνας που παλεύει να βγάλει τον μήνα. Ένα φόρουμ με ατζέντα που κατά κύριο λόγο έρχεται απ’ έξω και σερβίρεται ως «πρόοδος».

Κάτω από τον κομψό μανδύα της «υπεράσπισης της δημοκρατίας», το συνέδριο της Βαρκελώνης ήταν κάτι πολύ συγκεκριμένο, η συγκέντρωση μιας παγκόσμιας διεθνούς που έχει κηρύξει ιδεολογικό πόλεμο στον πατριωτισμό της Δύσης, με πρόσχημα τον «λαϊκισμό της δεξιάς». Εκεί συναθροίστηκαν οι υποστηρικτές του κινήματος WOKE, οι θεωρητικοί της «αποδόμησης» θεσμών που για αιώνες συγκρατούν τις κοινωνίες μας, με πρώτο και κύριο τον ιερό θεσμό της οικογένειας.

Εκεί επιβεβαιώθηκαν οι γνωστές «ιερές αγελάδες» της σύγχρονης προοδευτικής αριστεράς, δηλαδή

Η αντικατάσταση του βιολογικού φύλου από το «ιδεολογικό φύλο».

Η επιβολή του «γονέας 1 – γονέας 2 – γονέας 3» ως υποκατάστατου της Μάνας και του Πατέρα.

Η διδασκαλία σε παιδιά νηπιαγωγείου θεωριών που έρχονται σε ευθεία αντίθεση με όσα η φύση  ή, αν προτιμάτε, ο Θεός, έχει ορίσει ως θεμελιώδη.

Η αφαίρεση από την οικογένεια του φυσικού της περιεχομένου, άνδρας και γυναίκα, και η αντικατάστασή του από «μοντέλα» που αντιφάσκουν με τη βιολογία.

Και σε αυτό το φόρουμ, την ώρα που ο Alex Soros ανάρτηζε φωτογραφίες με τον Edi Rama υπό τη λεζάντα «progressives in Barcelona», βρέθηκε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης της Ελλάδος, να μιλάει περί «δικαιοσύνης, αλληλεγγύης και προοπτικής». Ωραίες λέξεις, αλλά η ουσία βρίσκεται στο ποια ατζέντα υπογράφει κανείς όταν επιλέγει να σταθεί σε αυτή τη σκηνή.

Το Voicenews, σας υπενθυμίζει, ότι ο Pedro Sánchez σήμερα δεν είναι απλώς ένας πρωθυπουργός μειοψηφικής κυβέρνησης που επιβιώνει δια της μαγείας. Είναι ένας πολιτικός του οποίου ο στενότερος κύκλος βρίσκεται κυριολεκτικά στα δικαστήρια ο ένας μετά τον άλλον:

Η σύζυγός του, Begoña Gómez, παραπέμφθηκε στις 13 Απριλίου 2026 σε δίκη με βαρύτατες κατηγορίες: αθέμιτη επιρροή, διαφθορά στις επιχειρηματικές συναλλαγές, υπεξαίρεση δημόσιου χρήματος και παράνομη οικειοποίηση. Η υπόθεση, που άνοιξε ο δικαστής Juan Carlos Peinado τον Απρίλιο του 2024, αφορά τα πεπραγμένα της στο Πανεπιστήμιο Complutense της Μαδρίτης και τις σχέσεις της με επιχειρηματίες οι εταιρείες των οποίων κατέληγαν,  τι σύμπτωση, να λαμβάνουν δημόσιες συμβάσεις.Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων - Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων: home

Ο αδελφός του, David Sánchez, θα δικαστεί τον Φεβρουάριο του 2026 στην Badajoz για αθέμιτη επιρροή και παράβαση καθήκοντος. Κατηγορείται ότι τοποθετήθηκε κατόπιν ραντεβού σε μια «πλασματική» θέση συντονιστή δημόσιων μουσικών σχολείων, με μισθό 55.000 ευρώ τον χρόνο, θέση που σπανίως εκτελούσε στην πράξη, την ίδια στιγμή που ο αδελφός του ήταν επικεφαλής του PSOE.

Ο πρώην δεξί του χέρι και υπουργός Μεταφορών, José Luis Ábalos, ο άνθρωπος που ο ίδιος ο Σάντσεθ ανέβασε στα ύπατα αξιώματα το 2018, δικάζεται μαζί με τον πρώην σύμβουλό του Koldo García για δωροδοκία, αθέμιτη επιρροή, υπεξαίρεση και συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση. Η υπόθεση αφορά μίζες σε συμβάσεις υγειονομικού υλικού κατά την περίοδο της πανδημίας, με την εισαγγελία να ζητά 24 χρόνια κάθειρξης. Η ίδια υπόθεση έχει αγγίξει και τον Santos Cerdán, πρώην οργανωτικό γραμματέα του PSOE.

Το πιο ενδιαφέρον, όμως, δεν είναι ποιος πήγε. Είναι ποιος δεν πήγε.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, που για χρόνια παρουσιάζεται ως ο πιο «ευρωπαϊκός» πρωθυπουργός της χώρας, απουσίαζε επιδεικτικά. Από τη ΝΔ στάλθηκαν παρουσίες δεύτερης και τρίτης γραμμής, αλλά ο ίδιος ο πρωθυπουργός απείχε. Γιατί;

Απορίας άξιον, εάν δεν εντάξουμε την απουσία στο σωστό πλαίσιο. Διότι η πραγματικότητα είναι αμήχανη για την κυβέρνηση, ο Μητσοτάκης υπήρξε ο πιο συνεπής εκτελεστής ακριβώς αυτών των ιδεολογικών κατευθύνσεων που υμνήθηκαν στη Βαρκελώνη. Ας μην ξεχνάμε, ο γάμος των ομοφυλόφιλων ζευγαριών, που πέρασε στη Βουλή τον Φεβρουάριο του 2024, δεν ήταν πρωτοβουλία της Αριστεράς. Ήταν δικό του νομοσχέδιο και ψηφίστηκε με τη συστράτευση όλων των «συστημικών κομμάτων», ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ.

Έτσι εξηγείται το παράδοξο! ο Μητσοτάκης δεν πήγε στη Βαρκελώνη όχι επειδή διαφωνεί με το πνεύμα της ατζέντας, αλλά ακριβώς επειδή συμφωνεί. Αν πήγαινε, η φωτογραφία με τον Σόρος και τον Ράμα θα έκοβε τους τελευταίους δεσμούς του με τον συντηρητικό εκλογικό του πυρήνα, που ήδη αιμορραγεί προς την Ελληνική Λύση.

Ο πιο πιστός εκτελεστής των θεωριών αυτών στον ελληνικό πολιτικό χώρο απέφυγε τη φωτογραφία. Ο «διεκδικητής» έσπευσε για τη φωτογραφία. Ευτυχής συνεννόηση, ε ;

Οι Έλληνες πολίτες έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν ποιοι τους κυβερνούν και ποιοι τους αντιπολιτεύονται και, κυρίως, σε ποια παγκόσμια ατζέντα έχουν εγγραφεί. Όταν ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ ταυτίζεται δημοσίως με τη Σοσιαλιστική Διεθνή του Sánchez και φωτογραφίζεται στο ίδιο φόρουμ με τον Alex Soros, δεν παίρνει απλώς θέση σε μια συζήτηση «περί δικαιωμάτων». Παίρνει θέση σε μια ιδεολογική μάχη που αφορά τη μορφή της ίδιας της οικογένειας, την εκπαίδευση των παιδιών μας, τη σχέση με την παράδοση και την πίστη, ένα πολιτιστικό μοντέλο που σε χώρα μετά από χώρα της Ευρώπης οι πλειοψηφίες απορρίπτουν στις κάλπες.

Το ερώτημα δεν είναι αν η ελληνική κοινωνία θέλει πρόοδο. Το ερώτημα είνα το ποια πρόοδο. Εκείνη που σέβεται τον άνθρωπο, τον οίκο του, την οικογένειά του, την πίστη του, την παράδοσή του  ή εκείνη που τα ανατρέπει όλα, εν ονόματι μιας ιδεολογίας που βιάζει τη βιολογία, τη φύση και την κοινή λογική;