Πολεμική προετοιμασία στο Ιράν: Οι 5 άξονες μιας σαρωτικής εκστρατείας αντιποίνων κατά των ΗΠΑ και των συμμάχων τους

Παρά την προσωρινή απόφαση του Αμερικανού Προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, να παγώσει τα σχέδια για μια νέα στρατιωτική επιχείρηση κατά της Τεχεράνης –μετά από μεσολαβητικές πιέσεις ηγετών της Μέσης Ανατολής– το Ιράν παραμένει σε κατάσταση ανώτατου συναγερμού.

Σύμφωνα με ανάλυση του Τρίτα Πάρσι, αντιπροέδρου του Quincy Institute for Responsible Statecraft, η Τεχεράνη θεωρεί δεδομένη την επιθετικότητα του Τραμπ στο μέλλον. Για τον λόγο αυτό, οι Ιρανοί στρατιωτικοί σχεδιαστές δεν προετοιμάζουν μια απλή άμυνα, αλλά μια διευρυμένη και εξαιρετικά τιμωρητική εκστρατεία αντιποίνων με εντελώς νέους στρατηγικούς στόχους.

Ο Πάρσι αναδεικνύει τους πέντε βασικούς λόγους για τους οποίους η επόμενη ιρανική απάντηση θα είναι ασύμμετρα πιο σφοδρή:

1. Στοχοποίηση των ΗΑΕ και των αμερικανικών Data Centers

Η Τεχεράνη αντιμετωπίζει πλέον τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) ως ενεργό συμμέτοχο στη σύγκρουση, εξαιτίας της στενής συνεργασίας τους με το Ισραήλ και των πιέσεων που άσκησε το Άμπου Ντάμπι στον Τραμπ.

Σύμφωνα με Ιρανούς αξιωματούχους, στο στόχαστρο θα βρεθούν αμερικανικά κέντρα δεδομένων (data centers) στα Εμιράτα. Το Ιράν θεωρεί ότι οι αμερικανικοί τεχνολογικοί κολοσσοί στηρίζουν το Πεντάγωνο και αποτελούν μέρος της πολεμικής μηχανής. Παράλληλα, ένα τέτοιο πλήγμα θα ισοπέδωνε τις φιλοδοξίες των ΗΑΕ να γίνουν παγκόσμιος κόμβος Τεχνητής Νοημοσύνης (AI), υπονομεύοντας ταυτόχρονα τη θέση των ΗΠΑ στον τεχνολογικό ανταγωνισμό με την Κίνα.

2. Πλήγματα στα προσωπικά συμφέροντα της οικογένειας Τραμπ

Οι Ιρανοί σχεδιαστές εκτιμούν ότι ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ανθεκτικός στις απώλειες των αμερικανικών στρατηγικών συμφερόντων, αλλά εξαιρετικά ευάλωτος σε οτιδήποτε απειλεί την προσωπική οικονομική του αυτοκρατορία.

Στο πλαίσιο αυτό, το Ιράν εμφανίζεται πρόθυμο να πλήξει επιχειρηματικά συμφέροντα της οικογένειας Τραμπ που συνδέονται με την περιοχή. Η λογική της Τεχεράνης είναι απλή: αν ο Τραμπ υποστεί προσωπικό οικονομικό κόστος, θα αναγκαστεί να υιοθετήσει μια πολύ πιο ρεαλιστική και συμβιβαστική στάση στις διαπραγματεύσεις.

3. Οριζόντια κλιμάκωση στον Κόλπο

Το Ιράν ξεκαθαρίζει ότι δεν θα δείξει καμία συγκράτηση απέναντι στα κράτη του Κόλπου. Εάν διαπιστωθεί ότι χώρες της περιοχής παραχωρούν το έδαφος ή τον εναέριο χώρο τους στις ΗΠΑ και το Ισραήλ για τη διεξαγωγή πληγμάτων, θα δεχθούν άμεσα αντίποινα. Μια τέτοια εξέλιξη θα οδηγούσε σε γενικευμένη οριζόντια κλιμάκωση, με καταστροφικές συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία, καθώς θα πλήττονταν οι κρίσιμες ενεργειακές υποδομές της περιοχής.

4. Μεταφορά του μετώπου στην Ερυθρά Θάλασσα

Η ιρανική στρατηγική περιλαμβάνει την εσκεμμένη επέκταση της γεωγραφικής ζώνης των συγκρούσεων προς την Ερυθρά Θάλασσα. Μια τέτοια κίνηση θα προκαλούσε άμεση αστάθεια στις διεθνείς ναυτιλιακές αρτηρίες, ασκώντας τεράστια ανοδική πίεση στις τιμές του πετρελαίου και πυροδοτώντας μια νέα παγκόσμια πληθωριστική κρίση.

5. Σαμποτάζ στα υποθαλάσσια καλώδια οπτικών ινών

Ίσως το πιο απειλητικό όπλο στη φαρέτρα της Τεχεράνης είναι η δυνατότητα διακοπής των υποθαλάσσιων δικτύων οπτικών ινών που περνούν κάτω από τον Περσικό Κόλπο και τα Στενά του Ορμούζ. Όπως επισημαίνει η ειδικός Μέρεντιθ Πριμρόουζ Τζόουνς, το 95% της παγκόσμιας κίνησης δεδομένων βασίζεται σε αυτές τις φυσικές υποδομές.

Το παράδοξο της σύγκρουσης

Ο Τρίτα Πάρσι καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο πόλεμος μπορεί να μην είναι αναπόφευκτος, ωστόσο η κατάσταση παραμένει εξαιρετικά επικίνδυνη. Όταν και οι δύο πλευρές πιστεύουν ακράδαντα ότι ένας νέος γύρος αίματος θα βελτιώσει τη διαπραγματευτική τους θέση, η διολίσθηση προς τη σύγκρουση αποκτά μια δική της, καταστροφική δυναμική – όσο παράλογη κι αν είναι η βάση της.