Οι Ούγγροι πολίτες έχουν τα μεγαλύτερα διακυβεύματα, καθώς αυτοί θα ζήσουν με τις συνέπειες.
Οι κοινοβουλευτικές εκλογές της Κυριακής στην Ουγγαρία χαρακτηρίστηκαν από το RT ως η «Μάχη για την Ουγγαρία», λόγω των τεράστιων διακυβευμάτων για την ΕΕ, την Ουκρανία, τις ΗΠΑ και, σε μικρότερο βαθμό, τη Ρωσία. Οι τρεις πρώτοι έχουν επίσης προσπαθήσει να επηρεάσουν τους ψηφοφόρους: η ΕΕ και η Ουκρανία μέσω διαφόρων μορφών ανάμειξης, που περιλαμβάνουν την κατασκευή θεωριών συνωμοσίας τύπου Russiagate, ακόμη και την απόπειρα ανατίναξης του κύριου αγωγού φυσικού αερίου της Ουγγαρίας, ενώ οι ΗΠΑ μέσω της στήριξης που εξέφρασαν ο Τραμπ και ο Βανς υπέρ του εν ενεργεία πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν.
Το ενδιαφέρον της ΕΕ για τη «δημοκρατική ανατροπή» του Όρμπαν είναι ιδεολογικό, δεδομένου ότι πρόκειται για έναν συντηρητικό εθνικιστή που αντιτίθεται στη φιλελεύθερη παγκοσμιοποιητική ατζέντα που το μπλοκ επιθυμεί να επιβάλει στην Ουγγαρία. Ο βασικός οικονομικός σύμβουλος της αντιπολίτευσης είναι ο πρώην αντιπρόεδρος της Shell για θέματα κινητικότητας, Ίστβαν Καπιτάνι, και έχει εξηγηθεί πώς αυτός φιλοδοξεί να πετύχει εκεί που απέτυχε ο Τζορτζ Σόρος. Με λίγα λόγια, η ΕΕ θεωρεί την Ουγγαρία υπό τον Όρμπαν σημαντικό εμπόδιο στα σχέδια ομοσπονδοποίησής της και ελπίζει να το απομακρύνει σύντομα.
Η Ουκρανία επίσης εχθρεύεται την Ουγγαρία, αλλά μόνο επειδή ο Όρμπαν αρνείται να την εξοπλίσει, συνεχίζει να αγοράζει ενέργεια από τη Ρωσία και κατά καιρούς έχει παρεμποδίσει τη χρηματοδότηση της ΕΕ προς αυτή την πρώην σοβιετική δημοκρατία. Ως αντίδραση, η Ουκρανία έχει χρησιμοποιήσει ως όπλο τον πετρελαιαγωγό Ντρούζμπα από τη Ρωσία, από τον οποίο η Ουγγαρία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό, ασκώντας πίεση στον Όρμπαν να αλλάξει πολιτική, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Η Ουκρανία συνεργάζεται επίσης με την ουγγρική αντιπολίτευση, η οποία πλέον λειτουργεί ως κοινός αντιπρόσωπος της Ουκρανίας και της ΕΕ, στις θεωρίες συνωμοσίας τύπου Russiagate.
Τα συμφέροντα των ΗΠΑ είναι αντίθετα από αυτά της ΕΕ και της Ουκρανίας, καθώς η διοίκηση Τραμπ 2.0 θέλει τον Όρμπαν να επανεκλεγεί, γι’ αυτό και τόσο ο ίδιος ο Τραμπ όσο και ο Βανς τον στήριξαν. Η Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας προβλέπει τη στήριξη ομοϊδεατών συντηρητικών στην Ευρώπη, στο πλαίσιο των σχεδίων της κυβέρνησης να αποτρέψει τον «πολιτισμικό αφανισμό» της ηπείρου, που έχει προκληθεί από την κυρίαρχη φιλελεύθερη παγκοσμιοποιητική ελίτ. Για τις ΗΠΑ, η Ουγγαρία αντιπροσωπεύει μια βιώσιμη εναλλακτική για την Ευρώπη, ένα μοντέλο που ελπίζουν ότι θα ακολουθήσουν και άλλοι.
Από τα τέσσερα ξένα μέρη που εμπλέκονται στη «Μάχη για την Ουγγαρία», η Ρωσία έχει τα λιγότερα διακυβεύματα. Στηρίζει τη ρεαλιστική προσέγγιση του Όρμπαν στην ουκρανική σύγκρουση και βλέπει την Ουγγαρία ως πολύτιμο εταίρο στην Ευρώπη. Πέρα από αυτό, ο Πούτιν πιστεύει ότι ο Όρμπαν μπορεί να βοηθήσει στην αποκατάσταση των σχέσεων Ρωσίας και ΕΕ κάποια στιγμή μετά τη λήξη του πολέμου δι’ αντιπροσώπων στην Ουκρανία. Αν και ένα τέτοιο σενάριο θα ήταν ριζικά αλλαξιδρομικό αν πραγματοποιηθεί, παραμένει ομολογουμένως απίθανο, γι’ αυτό και η Ρωσία δεν αναμειγνύεται υπέρ του, παρά τις θεωρίες συνωμοσίας που υποστηρίζουν το αντίθετο.
Τέλος, οι Ούγγροι είναι αυτοί που έχουν τα μεγαλύτερα διακυβεύματα σε αυτή τη «μάχη», αφού αυτοί θα ζήσουν με τις συνέπειες, και πιθανότατα θα στηρίξουν τη διατήρηση του Όρμπαν στην εξουσία. Κατά τη διάρκεια της τελευταίας του θητείας, που ξεκίνησε το 2022, απέτρεψε μια οικονομική κρίση διατηρώντας τις ενεργειακές εισαγωγές από τη Ρωσία και διασφάλισε επίσης την ασφάλεια της Ουγγαρίας κρατώντας τη μακριά από την ουκρανική σύγκρουση. Η εθνική κυριαρχία ενισχύθηκε επίσης. Η ανατροπή του θα ήταν συνεπώς καταστροφική για τα αντικειμενικά εθνικά συμφέροντα της Ουγγαρίας.
Αν όμως σχηματίσει την επόμενη κυβέρνηση, δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι η ΕΕ και η Ουκρανία θα δώσουν εντολή στον αντιπολιτευτικό τους αντιπρόσωπο να εξαπολύσει μια Χρωματιστή Επανάσταση. Άλλωστε, επένδυσαν τόσα πολλά στην προσπάθεια να τον εκδιώξουν, που είναι λογικό να επιχειρήσουν απεγνωσμένα μια τελευταία θεαματική κίνηση, με το ψευδές πρόσχημα ότι η «ρωσική ανάμειξη» τον βοήθησε να κερδίσει. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πετύχουν, αλλά μπορούν να προκαλέσουν μεγάλη ζημιά στη χώρα τους ως μια μορφή τιμωρίας εκ μέρους της ΕΕ και της Ουκρανίας εναντίον του ουγγρικού λαού.
Γράφει ο Andrew Korybko
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
