Σύμφωνα με νέα διεθνή έρευνα, οι νέοι εργαζόμενοι, ιδίως τα μέλη της γενιάς Ζ, αναφέρουν μερικά από τα υψηλότερα επίπεδα επαγγελματικής εξουθένωσης που έχουν παρατηρηθεί ποτέ. Έρευνες και μελέτες που διεξήχθησαν σε διάφορες χώρες δείχνουν ότι αυτή η γενιά βρίσκεται υπό εξαιρετική πίεση, ρίχνοντας φως στις αυξανόμενες ανησυχίες σχετικά με την αλλαγή της φύσης της εργασίας.
Πρόσφατα στοιχεία αποκαλύπτουν ότι μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες, περίπου το 25 τοις εκατό των ενηλίκων δηλώνουν ότι αισθάνονται εξουθενωμένοι πριν από την ηλικία των 30 ετών. Μια άλλη μελέτη στο Ηνωμένο Βασίλειο διαπίστωσε ότι έως και το 80 τοις εκατό των νέων εργαζομένων βίωσαν επαγγελματική εξουθένωση κατά τη διάρκεια μιας περιόδου παρακολούθησης 18 μηνών. Μια ευρύτερη πολυεθνική έρευνα μεταξύ εργαζομένων πρώτης γραμμής και διευθυντών σε 11 χώρες έδειξε ότι το 83 τοις εκατό των εργαζομένων της γενιάς Z ανέφεραν συμπτώματα επαγγελματικής εξουθένωσης, δηλαδή σημαντικά περισσότερα από τις παλαιότερες γενιές.
Στον Καναδά, η επαγγελματική εξουθένωση παραμένει ευρέως διαδεδομένη, με περισσότερους από τους μισούς νέους ενήλικες να παραδέχονται ότι αισθάνονται καταβεβλημένοι από τις εργασιακές πιέσεις. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, οι νεότεροι εργαζόμενοι επηρεάζονται αναλογικά περισσότερο από τις παλαιότερες γενιές, όπως η Gen X ή οι Baby Boomers.
Οι ερευνητές αποδίδουν την έξαρση της επαγγελματικής εξουθένωσης σε ένα μείγμα επικαλυπτόμενων διαταραχών: πολλοί Gen Zers εισήλθαν στο εργατικό δυναμικό κατά τη διάρκεια ή αμέσως μετά την πανδημία COVID-19, μια περίοδο που χαρακτηρίζεται από κοινωνική απομόνωση, απομακρυσμένη εργασία και μειωμένη καθοδήγηση στη δουλειά.
Οικονομικές πιέσεις όπως το κόστος στέγασης, ο πληθωρισμός και η εργασιακή επισφάλεια έχουν ενταθεί, υπονομεύοντας το «κοινωνικό συμβόλαιο» που κάποτε υποσχόταν έναν βαθμό οικονομικής σταθερότητας με αντάλλαγμα την επίσημη εκπαίδευση και τη σταθερή απασχόληση.
Εν τω μεταξύ, η άνοδος της αυτοματοποίησης και της τεχνητής νοημοσύνης αναδιαμορφώνει τους εργασιακούς ρόλους και τις προσδοκίες, διαβρώνοντας τις παραδοσιακές διαδρομές καριέρας και προσθέτοντας στρώματα αβεβαιότητας.
Οι ειδικοί συνιστούν τόσο προσωπικές στρατηγικές αντιμετώπισης όσο και οργανωτικές μεταρρυθμίσεις για την αντιμετώπιση αυτής της τάσης. Σε ατομικό επίπεδο, η διατήρηση της σύνδεσης με τους συναδέλφους, ο καθορισμός σαφών ορίων σχετικά με το ωράριο εργασίας και ο τακτικός έλεγχος της ψυχικής υγείας μπορούν να βοηθήσουν. Πιο θεμελιωδώς, οι εργοδότες καλούνται να υιοθετήσουν ευέλικτες ρυθμίσεις εργασίας, να παρέχουν υποστήριξη ψυχικής υγείας, να αποσαφηνίσουν τις απαιτήσεις της εργασίας και να προωθήσουν περιβάλλοντα καθοδήγησης.
Καθώς ο ρυθμός και η δομή της εργασίας εξελίσσονται, η επαγγελματική εξουθένωση μεταξύ των νεότερων εργαζομένων αναδεικνύεται όχι ως σημάδι αδυναμίας αλλά ως κόκκινη σημαία. Αυτό που πολλοί αποκαλούν πρόβλημα των γενεών μπορεί να σηματοδοτεί, αντίθετα, μια ευρύτερη ανάγκη επαναπροσδιορισμού του τρόπου συνύπαρξης της εργασίας, της υποστήριξης και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας σε ένα ταχέως μεταβαλλόμενο εργασιακό τοπίο.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
