«ΠΝΙΓΕΤΑΙ» Η ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑ ΑΙΤΩΛΙΚΟΥ: ΚΡΑΥΓΗ ΑΓΩΝΙΑΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΘΕΝ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ

Ένα εφιαλτικό σκηνικό, δυστυχώς γνώριμο στους κατοίκους και τους αλιείς της περιοχής, εξαντλεί για ακόμη μία φορά τα όρια αντοχής της Λιμνοθάλασσας Αιτωλικού. Το νερό «μαύρισε», η αποπνικτική δυσοσμία του υδρόθειου κάλυψε τα πάντα, και τόνοι νεκρών ψαριών επιπλέουν στην επιφάνεια, συνθέτοντας μια εικόνα απόλυτης οικολογικής καταστροφής.

Η οργή ξεχειλίζει σε όλη την τοπική κοινωνία, με τον Πρόεδρο του Συλλόγου Αλιέων Αιτωλικού «Αχελώος», Νίκο Κράνη, να καταγγέλλει με οργισμένο ύφος την παντελή έλλειψη πολιτικής βούλησης και τη διαχρονική εγκατάλειψη του υγροτόπου. Ο κ. Κράνης εξαπέλυσε μύδρους κατά της κυβέρνησης και των τοπικών αρχών, δηλώνοντας πως οι πολιτικοί εκπρόσωποι είναι πλέον «ανεπιθύμητοι» στην περιοχή. Όπως τονίζει χαρακτηριστικά, οι αλιείς δεν αντέχουν άλλες υποσχέσεις και επικοινωνιακά «κροκοδείλια δάκρυα» πάνω από μια νεκρή λιμνοθάλασσα που αποτελεί την μοναδική πηγή βιοπορισμού τους.

Το φαινόμενο της ανατροπής των υδάτων στο Αιτωλικό δεν αποτελεί κεραυνός εν αιθρία. Λόγω του μεγάλου βάθους της λιμνοθάλασσας, το οποίο φτάνει έως και τα 28 μέτρα, και της περιορισμένης ανανέωσης του νερού, τα κατώτερα στρώματα στερούνται εντελώς οξυγόνου. Όταν οι καιρικές συνθήκες μεταβληθούν απότομα, τα ανοξικά αυτά στρώματα ανέρχονται στην επιφάνεια, εκτοπίζοντας το ελάχιστο διαθέσιμο οξυγόνο και απελευθερώνοντας τοξικό υδρόθειο.

Ωστόσο, η φύση δεν είναι ο μόνος ένοχος για αυτή την κατάσταση, όπως υπογραμμίζει επανειλημμένα ο Σύλλογος Αλιέων. Η ανθρώπινη παρέμβαση, η απουσία ουσιαστικών έργων και τα ανεξέλεγκτα λύματα έχουν επιδεινώσει δραματικά τα πράγματα. Τα κανάλια επικοινωνίας της λιμνοθάλασσας με τον ανοιχτό κόλπο παραμένουν μπαζωμένα και φραγμένα, εμποδίζοντας την ανανεωτική διέλευση του θαλασσινού νερού. Παράλληλα, τα ιστορικά γεφύρια του Αιτωλικού, λόγω της καθίζησης και των κλειστών καμαρών, λειτουργούν ως ανυπέρβλητα φράγματα στην κυκλοφορία των υδάτων.

Για να μην μετατραπεί η λιμνοθάλασσα σε μια μόνιμα νεκρή ζώνη, απαιτείται άμεση δράση σε δύο βασικούς άξονες. Σε επίπεδο άμεσων μέτρων, κρίνεται επιτακτική η αποκομιδή και υγειονομική ταφή των νεκρών αλιευμάτων για την προστασία της δημόσιας υγείας, καθώς και η εγκατάσταση πλωτών αεριστήρων για την προσωρινή παροχή οξυγόνου.

Σε επίπεδο μόνιμων λύσεων, η οριστική διέξοδος συμπυκνώνεται στη βαθύμναση και τη διάνοιξη των διαύλων επικοινωνίας, καθώς και στην τεχνική αποκατάσταση της ροής στα Γιοφύρια. Όπως συνοψίζει ο Νίκος Κράνης, το Αιτωλικό δεν χρειάζεται άλλες συσκέψεις στα γραφεία, αλλά άμεση έναρξη των απαραίτητων έργων, διότι κάθε μέρα καθυστέρησης φέρνει την οριστική ταφόπλακα στο οικοσύστημα και στον ντόπιο πληθυσμό.