Πλάκα: «Ένας ανιχνευτής φυσικού αερίου 100 ευρώ θα μπορούσε να είχε αποτρέψει την τραγωδία» – Τι προτείνουν οι μηχανικοί

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Η τραγωδία στην Πλάκα, με έξι ανθρώπους να χάνουν τη ζωή τους μετά την έκρηξη και την κατάρρευση του κτιρίου, επαναφέρει στο προσκήνιο την ασφάλεια των παλαιών κατασκευών, τις αλλαγές χρήσης και τις εγκαταστάσεις φυσικού αερίου.

Ο πολιτικός μηχανικός Λευτέρης Αβραμίδης, αναπληρωτής γραμματέας του Συλλόγου Πολιτικών Μηχανικών και μέλος της Επιτροπής Κανονισμού Επεμβάσεων, καταθέτει συγκεκριμένες προτάσεις για την αποφυγή αντίστοιχων περιστατικών στο μέλλον.

Στο επίκεντρο βρίσκονται δύο βασικές παρεμβάσεις: ο ουσιαστικός έλεγχος της στατικής επάρκειας των κτιρίων όταν αλλάζει η χρήση τους και η υποχρεωτική εγκατάσταση ανιχνευτών φυσικού αερίου σε εσωτερικούς χώρους.

Το ερώτημα για την άδεια και τις μετατροπές

Σύμφωνα με τον κ. Αβραμίδη, ιδιαίτερη σημασία έχει να διερευνηθεί το ιστορικό του κτιρίου στην Πλάκα, καθώς και οι αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν σε αυτό με την πάροδο των ετών.

Η οικοδομική άδεια συνδέεται με το 1979, ενώ η αίτηση είχε κατατεθεί το 1978. Οι μηχανικοί εξετάζουν, ωστόσο, την πραγματική χρονολογία κατασκευής, αλλά και την αρχική χρήση του κτιρίου.

Παράλληλα, θα πρέπει να ελεγχθούν τυχόν αλλαγές χρήσης, μετατροπές, εργασίες και παρεμβάσεις που πραγματοποιήθηκαν στο κτίριο. Η εγκατάσταση φυσικού αερίου έγινε μεταγενέστερα, γεγονός που καθιστά αναγκαία τη διερεύνηση και των επεμβάσεων που πραγματοποιήθηκαν στο μεταξύ.

Η στατικότητα και η έκταση της καταστροφής

Ο κ. Αβραμίδης υπογραμμίζει ότι η κατάσταση του φέροντος οργανισμού ενός κτιρίου μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τις συνέπειες μιας έκρηξης.

Όπως αναφέρει, οι άνθρωποι που βρίσκονταν στον ίδιο χώρο με το σημείο της έκρηξης ενδεχομένως να μην μπορούσαν να διασωθούν. Ωστόσο, οι άνθρωποι στους υπόλοιπους χώρους του κτιρίου θα είχαν περισσότερες πιθανότητες να επιβιώσουν εάν ο φέρων οργανισμός είχε μεγαλύτερη στατική επάρκεια.

Το ζήτημα, όπως εξηγεί, αφορά συνολικά τις παρεμβάσεις σε παλαιά κτίρια, καθώς αλλαγές χρήσης, ανακαινίσεις και εγκατάσταση νέων δικτύων δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως απλές εργασίες χωρίς προηγούμενο συνολικό τεχνικό έλεγχο.

Υποχρεωτικός έλεγχος στατικότητας όταν αλλάζει η χρήση

Μία από τις προτάσεις που τίθενται είναι να καθιερωθεί υποχρεωτικός έλεγχος της στατικής επάρκειας κάθε φορά που αλλάζει η χρήση ενός κτιρίου ή όταν αυτό πρόκειται να αξιοποιηθεί με διαφορετικό τρόπο.

Για παράδειγμα, σε περίπτωση μετατροπής μιας κατοικίας σε φροντιστήριο, χώρο βραχυχρόνιας μίσθωσης ή άλλη χρήση με διαφορετικές απαιτήσεις, θα προηγείται έλεγχος της στατικής κατάστασης.

Ο κ. Αβραμίδης προτείνει ο μηχανικός να μην επιλέγεται από τον ιδιοκτήτη, αλλά να ορίζεται τυχαία από ειδικά μητρώα του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη ανεξαρτησία στον έλεγχο.

Το αποτέλεσμα θα μπορούσε να αποτελεί μέρος του τεχνικού φακέλου του κτιρίου και να είναι διαθέσιμο και στον ενοικιαστή, ώστε να γνωρίζει την τεχνική κατάσταση του ακινήτου, τις παρεμβάσεις που έχουν πραγματοποιηθεί και τις σχετικές άδειες.

Ανιχνευτής φυσικού αερίου με κόστος έως 100 ευρώ

Η δεύτερη πρόταση αφορά την υποχρεωτική εγκατάσταση ανιχνευτών διαρροής ή επικίνδυνης συγκέντρωσης φυσικού αερίου σε εσωτερικούς χώρους.

Σύμφωνα με τον κ. Αβραμίδη, πρόκειται για μια σχετικά απλή λύση, με κόστος που, όπως υποστηρίζει, δεν ξεπερνά τα 100 ευρώ ανά συσκευή.

Ο ανιχνευτής μπορεί να ενεργοποιεί συναγερμό σε περίπτωση αυξημένης συγκέντρωσης αερίου και, όταν συνδέεται με κατάλληλη ηλεκτροβάνα, να οδηγεί σε αυτόματη διακοπή της παροχής.

«Δεν θα συνέβαινε η έκρηξη στην Πλάκα αν υπήρχε αυτό», υποστηρίζει ο πολιτικός μηχανικός, ζητώντας την επανεξέταση του ισχύοντος πλαισίου για τις εγκαταστάσεις φυσικού αερίου.

Η ίδια λογική, όπως επισημαίνει, θα μπορούσε να εφαρμοστεί και σε άλλους χώρους, με στόχο την έγκαιρη ανίχνευση διαρροών και τον περιορισμό του κινδύνου έκρηξης.

«Να μη μένουμε στα συντρίμμια και στους νεκρούς»

Ο κ. Αβραμίδης υποστηρίζει ότι το κόστος των απαραίτητων ελέγχων και μέτρων ασφαλείας είναι μικρό σε σχέση με τις συνέπειες μιας σοβαρής καταστροφής.

Εκτιμά ότι οι απαιτούμενοι έλεγχοι και οι προβλέψεις ασφαλείας δεν θα υπερέβαιναν το 2% του κόστους μιας παρέμβασης ή ανακαίνισης.

Παράλληλα, ζητά από το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας να αναλάβει πρωτοβουλία και να ανοίξει διάλογο με τους αρμόδιους φορείς και τους επιστημονικούς συλλόγους για την υιοθέτηση νέων μέτρων.

Το ζητούμενο, όπως τονίζει, είναι να υπάρξουν αλλαγές στους κανόνες που αφορούν τόσο τις εγκαταστάσεις φυσικού αερίου όσο και τους ανεξάρτητους ελέγχους στατικότητας, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις αλλαγής χρήσης ή αξιοποίησης παλαιών κτιρίων.