Στο υπουργείο Παιδείας φαίνεται πως «τρέχουν» οι δουλειές με ταχύτητες που σπάνια συναντά κανείς στο ελληνικό Δημόσιο. Η Σοφία Ζαχαράκη, αν και μετρά λιγότερο από έναν χρόνο στο τιμόνι του υπουργείου, έχει ήδη βάλει την υπογραφή της σε συμβάσεις που προκαλούν συζητήσεις, ψιθύρους και –σε ορισμένες περιπτώσεις– σηκωμένα φρύδια. Άλλοι μιλούν για αποτελεσματικότητα, άλλοι όμως για… καβαλημένο άλογο και θυμίζουν το παλιό λαϊκό ρητό: «Καλοχαιρέτα τον πεζό όταν καβαλικέψεις, για να σε χαιρετά κι αυτός όταν θα ξεπεζέψεις».
Η αλήθεια είναι πως από τις πρώτες κιόλας ημέρες της θητείας της, άνοιξε ένας φάκελος με βαρύ πορτοφόλι. Ο διεθνής διαγωνισμός για το λεγόμενο «ψηφιακό σχολείο» έκανε την εμφάνισή του σχεδόν αμέσως, με συνολικό κόστος που αγγίζει τα 74 εκατομμύρια ευρώ μαζί με τον ΦΠΑ. Πρόκειται για ένα έργο-μαμούθ, με ορίζοντα υλοποίησης μόλις 12 μηνών και με υποσχέσεις για καινοτόμα εργαλεία, ψηφιακές πλατφόρμες και –κρατηθείτε– εφαρμογές που φτάνουν μέχρι και τα… ολογράμματα.
Στα χαρτιά, όλα αυτά ακούγονται σαν άλμα στο μέλλον. Στην πράξη όμως, αρκετοί αναρωτιούνται αν η ελληνική εκπαίδευση έχει πρώτα λύσει τα βασικά. Όταν σχολεία παλεύουν με ελλείψεις σε δασκάλους, καθηγητές και υποδομές, το να πέφτουν δεκάδες εκατομμύρια σε ψηφιακά «θαύματα» μοιάζει σε πολλούς τουλάχιστον παράταιρο. Όχι πως η τεχνολογία είναι κακή – απλώς κάποιοι λένε πως το κάρο μπήκε πριν από το άλογο.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί και η ταχύτητα. Για τα ελληνικά δεδομένα, η υπογραφή της σύμβασης έγινε σχεδόν… αστραπιαία. Μέσα σε λιγότερο από έξι μήνες, στις αρχές Σεπτεμβρίου 2025, το έργο «κλείδωσε» και εντάχθηκε στο πλαίσιο του Ταμείου Ανάκαμψης, με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση και βαρύ τίτλο που παραπέμπει σε ψηφιακό μετασχηματισμό και καινοτομία.
Εκεί όμως που η κουβέντα φουντώνει για τα καλά, είναι στον τρόπο πληρωμής. Σύμφωνα με τις αποφάσεις, το κράτος έδωσε προκαταβολικά σχεδόν τα μισά χρήματα, και μάλιστα μέσα σε έναν μήνα από την υπογραφή. Περίπου 28,8 εκατομμύρια ευρώ, χωρίς ΦΠΑ, κατευθύνθηκαν στον ανάδοχο, μια κίνηση που δεν συνηθίζεται και σίγουρα δεν περνά απαρατήρητη.
Και σαν να μην έφταναν τα ψηφιακά άλματα, ήρθαν και άλλοι διαγωνισμοί να συμπληρώσουν το παζλ. Ανάμεσά τους, ένα πρόγραμμα για… σχολικούς λαχανόκηπους. Με κόστος 2 εκατομμύρια ευρώ, προβλέπει παρτέρια, χώμα, σπόρους, ποτιστήρια και θερμοκήπια για νηπιαγωγεία και δημοτικά. Την ώρα που λείπουν αίθουσες και προσωπικό, κάποιοι δυσκολεύονται να καταλάβουν πώς προέκυψε αυτή η «επείγουσα» ανάγκη.
Στο ίδιο μοτίβο, προστίθενται σχεδόν 10 εκατομμύρια ευρώ για χιλιάδες διαδραστικούς πίνακες, αλλά και άλλα 2 εκατομμύρια για την προβολή και διαφήμιση του έργου του υπουργείου. Το συμπέρασμα; Στο υπουργείο Παιδείας τα λεφτά κινούνται γρήγορα, οι αποφάσεις πέφτουν βαριές και το ερώτημα αιωρείται, πρόκειται για εκσυγχρονισμό ή για ένα παιχνίδι ισορροπιών που αργά ή γρήγορα θα κριθεί στην πράξη;
πηγή: piestirio
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
