Παιχνίδια εξουσίας και εγωισμοί στις Βρυξέλλες: Φον ντερ Λάιεν και Κάλλας οδηγούν την ευρωπαϊκή διπλωματία στο απόλυτο τέλμα;

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) γεννήθηκε το 2011 μέσα από έναν πρόχειρο, μετακονύκτιο συμβιβασμό που έμελλε να ναρκοθετήσει το ίδιο της το μέλλον. Σήμερα, δεκαέξι χρόνια μετά, αυτή η θεσμική καρικατούρα καταρρέει θορυβωδώς, εγκλωβισμένη ανάμεσα στον απολυταρχικό τρόπο διοίκησης της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και την πολιτική γύμνια της Κάγια Κάλλας. Η υποτιθέμενη «ενιαία φωνή» της Ευρώπης στον κόσμο έχει μετατραπεί σε ένα θλιβερό πεδίο προσωπικών ανταγωνισμών, όπου η Ευρωπαϊκή Επιτροπή καταπίνει αχόρταγα αρμοδιότητες και η διπλωματική υπηρεσία φυτοζωεί, στερούμενη πόρων, κύρους και ξεκάθαρης αποστολής.

Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν λειτουργεί απροκάλυπτα ηγεμονικά, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων της την ανάγκη για συλλογικές αποφάσεις και ομοφωνία. Χρησιμοποιώντας το χρήμα και την οικονομική ισχύ της Κομισιόν, η πρόεδρος της Επιτροπής εισβάλλει αυθαίρετα στο πεδίο της διεθνούς διπλωματίας, υπονομεύοντας συστηματικά τους ευρωπαϊκούς θεσμούς για να διογκώσει το προσωπικό της προφίλ. Είτε υπογράφοντας μονομερώς συμφωνίες δισεκατομμυρίων στην Αίγυπτο χωρίς καμία επίσημη εντολή, είτε στέλνοντας τον προσωπάρχη της σε μυστικές συνομιλίες με τις ΗΠΑ για την Ουκρανία, η φον ντερ Λάιεν καπελώνει τους πάντες. Ακόμα και η πρόσφατη απόφαση της Κομισιόν να υποδεχτεί αντιπροσωπεία των Ταλιμπάν στις Βρυξέλλες επιβεβαιώνει ότι η Επιτροπή έχει μετατραπεί σε ένα ανεξέλεγκτο παραμάγαζο εξωτερικής πολιτικής.

Η αδυναμία της Κάλλας και το διπλωματικό χάος

Από την άλλη πλευρά, η Κάγια Κάλλας αποδεικνύεται παντελώς ανίσχυρη να προστατεύσει τον ρόλο της, αναλώνοντας τους πρώτους μήνες της θητείας της σε εσωτερικές ίντριγκες και παιδικές διπλωματικές γκάφες. Η επιλογή της να χρησιμοποιήσει πεζοδρομιακές εκφράσεις, αποκαλώντας την οικονομική δραστηριότητα της Κίνας «καρκίνο», ανάγκασε ακόμη και τους ίδιους τους εκπροσώπους της να κρατήσουν αποστάσεις, αποδεικνύοντας ότι η πρώην πρωθυπουργός της Εσθονίας στερείται της απαραίτητης σοβαρότητας. Την ίδια ώρα που η Κάλλας απομονώνεται από τους Ευρωπαίους διπλωμάτες τους οποίους σνομπάρει επιδεικτικά, η υπηρεσία της βιώνει ένα μαζικό κύμα παραιτήσεων κορυφαίων στελεχών. Οι σπασμωδικές της κινήσεις να παρουσιάσει μια νέα ηγετική ομάδα μετά το καλοκαίρι μοιάζουν με ασπιρίνη σε βαριά ασθενή, καθώς η ΕΥΕΔ οδεύει ολοταχώς προς τον οικονομικό στραγγαλισμό και τον πλήρη εκμηδενισμό.

Αυτός ο εξευτελιστικός «γατοκαβγάς» κορυφής αφήνει την Ευρώπη εντελώς απροετοίμαστη απέναντι στις τεκτονικές αλλαγές που φέρνει η επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ και οι ανοιχτοί πόλεμοι σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή. Καθώς η φον ντερ Λάιεν και η Κάλλας τσακώνονται για το ποια θα κάνει κουμάντο στο Μεσανατολικό, άλλοι παίκτες, όπως ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα, κινούνται εντελώς αυτόνομα, πραγματοποιώντας κρυφές απευθείας επαφές με τη Μόσχα. Το αποτέλεσμα αυτής της θεσμικής αναρχίας είναι μια Ευρώπη-νάνος στη διεθνή σκηνή, όπου η εξωτερική πολιτική δεν ασκείται με βάση τα στρατηγικά συμφέροντα των πολιτών, αλλά με γνώμονα τις προσωπικές φιλοδοξίες, τους εγωισμούς και τις καρέκλες των Βρυξελλών.