Σήμερα ψηφίζουν οι Ούγγροι σε εκλογές-ορόσημο. Ο Ορμπάν, ένας από τους τελευταίους ηγέτες που τολμά να πάει κόντρα στα ευρωπαϊκά κατεστημένα, αντιμετωπίζει την μεγαλύτερη εκλογική πρόκληση μετα από 16 χρόνια
Οι κάλπες άνοιξαν σήμερα στην Ουγγαρία και περίπου 8 εκατομμύρια ψηφοφόροι καλούνται να κρίνουν αν ο Βίκτορ Ορμπάν θα συνεχίσει να κυβερνά τη χώρα ή αν θα ανοίξει ο δρόμος για τον πρώην σύμμαχό του, Πέτερ Μαγιάρ, και το κεντροδεξιό κόμμα Tisza. Πρόκειται για τις πιο σημαντικές εκλογές στη χώρα μετά τη μετάβαση στη δημοκρατία το 1989, και ίσως τις πιο σημαντικές εκλογές σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση για το 2026.
Το αποτέλεσμα αναμένεται με αγωνία, αλλά αυτή τη φορά, η αγωνία δεν αφορά μόνο τις πολιτικές εξελίξεις εντός Ουγγαρίας. Αφορά ένα πολύ μεγαλύτερο ερώτημα, θα σεβαστεί η Ευρώπη τη βούληση του ουγγρικού λαού, ανεξαρτήτως αποτελέσματος; Γιατί τα τελευταία δύο χρόνια, η ιστορία μας έχει δείξει ότι η απάντηση δεν είναι πάντα αυτονόητη.
Ένας ηγέτης που δεν υποτάσσεται
Ό,τι κι αν λένε οι επικριτές του, ο Βίκτορ Ορμπάν είναι σήμερα ένας από τους ελάχιστους Ευρωπαίους ηγέτες, αν όχι ο μοναδικός που τολμά να πάει ανοιχτά κόντρα στα κατεστημένα. Σε μια Ευρώπη όπου η πολιτική ομοιομορφία παρουσιάζεται ως «δημοκρατική αξία» και κάθε διαφωνία χαρακτηρίζεται ως «εξτρεμισμός», ο Ούγγρος πρωθυπουργός αρνείται πεισματικά να ακολουθήσει τη γραμμή των Βρυξελλών.
Ενάντια στην μεταναστευτική πολιτική που κατέστρεψε κοινωνικούς ιστούς σε ολόκληρη τη δυτική Ευρώπη, ο Ορμπάν στάθηκε ανυποχώρητος. Ενάντια στη δογματική στάση απέναντι στον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας, πρότεινε διάλογο και ειρήνη. Ενάντια στον υπερσυγκεντρωτισμό των Βρυξελλών, υπερασπίστηκε την εθνική κυριαρχία.
Δεν είναι τυχαίο ότι η υποστήριξη του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ προς τον Ορμπάν είναι πιο ηχηρή από ποτέ. Ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς βρέθηκε στη Βουδαπέστη λίγες μέρες πριν τις εκλογές, ενώ ο ίδιος ο Τραμπ δεσμεύτηκε να θέσει την «οικονομική ισχύ» των ΗΠΑ στην υπηρεσία του Ορμπάν. Γιατί; Γιατί ο Ούγγρος πρωθυπουργός αντιπροσωπεύει μια φωνή που οι ελίτ θέλουν να σωπάσει, αλλά δεν τα καταφέρνουν.
Η εκλογική μάχη
Απέναντι στον Ορμπάν βρίσκεται ο 45χρονος Πέτερ Μαγιάρ, πρώην μέλος του Fidesz που αποσχίστηκε στις αρχές του 2024 μετά το σκάνδαλο με την προεδρική χάρη σε υπόθεση παιδεραστίας. Ο Μαγιάρ ίδρυσε το κόμμα Tisza και διεξήγαγε εντατική εκστρατεία σε ολόκληρη τη χώρα, εκμεταλλευόμενος τη δυσαρέσκεια πολιτών για οικονομική στασιμότητα και φαινόμενα διαφθοράς.
Ανεξάρτητα ινστιτούτα δημοσκοπήσεων δείχνουν το Tisza να προηγείται σημαντικά, η Medián, που θεωρείται από τους πιο αξιόπιστους οίκους δημοσκοπήσεων στην Ουγγαρία, δίνει ποσοστό 58% στο Tisza έναντι 33% στο Fidesz. Ωστόσο, ινστιτούτα που θεωρούνται πιο κοντά στην κυβέρνηση, όπως το Nézőpont, δείχνουν σαφώς πιο ισορροπημένη εικόνα, ακόμη και οριακή νίκη Fidesz.
Η πολυπλοκότητα του ουγγρικού εκλογικού συστήματος, μεικτό πλειοψηφικό με 106 μονοεδρικές και 93 έδρες αναλογικής, κάνει τις προβλέψεις εξαιρετικά δύσκολες. Αξιοσημείωτο, δεν θα υπάρξουν exit polls ούτε στατιστικές προβολές κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας. Τα πρώτα αποτελέσματα αναμένονται αργά το βράδυ.
Η Ευρώπη που ακυρώνει εκλογές
Αλλά ας μιλήσουμε για το μεγάλο ζήτημα. Ανεξαρτήτως αποτελέσματος, το κρίσιμο ερώτημα για την Ουγγαρία και για ολόκληρη την Ευρώπη ,είναι εάν θα γίνει σεβαστή η λαϊκή βούληση;
Γιατί η πρόσφατη ευρωπαϊκή ιστορία μας δίνει πολλούς λόγους ανησυχίας.
Ρουμανία, Η ακύρωση που σόκαρε τη δημοκρατία
Τον Δεκέμβριο του 2024, το Συνταγματικό Δικαστήριο της Ρουμανίας ακύρωσε τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου των προεδρικών εκλογών, δύο μέρες πριν τον προγραμματισμένο δεύτερο γύρο. Ο λόγος; Ο Κάλιν Τζεορτζέσκου, ένας εθνικιστής υποψήφιος που ερχόταν πρώτος με 22,9%, κρίθηκε ότι ωφελήθηκε από «ρωσική παρέμβαση» μέσω TikTok και μέσων κοινωνικής δικτύωσης.
Η απόφαση ήταν πρωτοφανής, όχι μόνο στη ρουμανική, αλλά και στην ευρωπαϊκή συνταγματική ιστορία. Ακόμα και η αντίπαλος του Τζεορτζέσκου, η φιλοευρωπαία Ελένα Λασκόνι, χαρακτήρισε την ακύρωση «παράνομη, ανήθικη και καταστροφική για την ουσία της δημοκρατίας». Κι όμως, εκατομμύρια ψήφοι Ρουμάνων πολιτών ακυρώθηκαν μονομερώς από ένα δικαστήριο.
Οι νέες εκλογές προγραμματίστηκαν για τον Μάιο 2025, ενώ ο Τζεορτζέσκου αντιμετωπίζει πλέον ποινικές διώξεις. Δεκάδες χιλιάδες Ρουμάνοι διαδήλωσαν στους δρόμους του Βουκουρεστίου υπέρ του δικαιώματός τους να ψηφίσουν ελεύθερα.
Ιδιαίτερα αποκαλυπτική ήταν η δήλωση του πρώην Επιτρόπου Τιερί Μπρετόν τον Ιανουάριο 2025: μιλώντας σε γαλλικό τηλεοπτικό δίκτυο, είπε ότι αν το γερμανικό AfD κέρδιζε τις εκλογές στη Γερμανία, κι εκείνες θα μπορούσαν να ακυρωθούν, «όπως έγινε στη Ρουμανία». Η δήλωση αυτή πυροδότησε ερώτηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με το αν η Κομισιόν άσκησε «άμεση ή έμμεση επιρροή» στην ακύρωση των ρουμανικών εκλογών.
Μολδαβία: Δημοψήφισμα στα όρια
Τον Οκτώβριο του 2024, η Μολδαβία πραγματοποίησε δημοψήφισμα για την ένταξη στην ΕΕ. Το αποτέλεσμα; Μόλις 50,39% υπέρ, 49,61% κατά. Ένα οριακό αποτέλεσμα σε μια χώρα βαθιά διαιρεμένη, που η πρόεδρος Μάγια Σάντου αμέσως απέδωσε σε «ρωσική παρέμβαση» και «εγκληματικές οργανώσεις» που υποτίθεται πως αγόρασαν 300.000 ψήφους, ισχυρισμός που η αστυνομία τεκμηρίωσε μόνο σε 400 περιπτώσεις, πολύ μακριά από τον αριθμό που υποστηρίχθηκε.
Ο αμερικανός αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς, στον λόγο του στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου τον Φεβρουάριο 2025, κατήγγειλε την ακύρωση στη Ρουμανία ως «αντιδημοκρατική πρακτική», συγκρίνοντάς την με μεθόδους σοβιετικής εποχής και εξωτερικές πιέσεις από την ΕΕ.
Γερμανία: Το κόμμα που κινδυνεύει με απαγόρευση επειδή… ψηφίζεται
Στη Γερμανία, η υπόθεση του AfD (Εναλλακτική για τη Γερμανία) αποτελεί ίσως το πιο εντυπωσιακό παράδειγμα θεσμικής καταστολής πολιτικής αντιπολίτευσης. Τον Μάιο 2025, η γερμανική υπηρεσία εσωτερικής ασφαλείας (BfV) χαρακτήρισε επίσημα το AfD «επιβεβαιωμένη ακροδεξιά εξτρεμιστική οντότητα» ένα κόμμα που ήρθε δεύτερο στις ομοσπονδιακές εκλογές του Φεβρουαρίου 2025 και κατέχει σχεδόν 25% των εδρών στη Μπούντεσταγκ.
Ο χαρακτηρισμός βασίστηκε σε έκθεση 1.100 σελίδων, αλλά αντί να πέσουν οι τόνοι, σχεδόν αμέσως ακολούθησαν εκκλήσεις για πλήρη απαγόρευση του κόμματος. Το SPD ψήφισε ομόφωνα υπέρ της έναρξης διαδικασιών απαγόρευσης. Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο χαρακτήρισε την κίνηση «τυραννία σε μεταμφίεση», ενώ ο αντιπρόεδρος Βανς δήλωσε ότι η γερμανική πολιτική ελίτ «ξαναχτίζει το Τείχος του Βερολίνου».
Τον Φεβρουάριο 2026, διοικητικό δικαστήριο στην Κολωνία ανέστειλε προσωρινά τον χαρακτηρισμό «εξτρεμιστικού» κόμματος, κρίνοντας ότι η BfV δεν μπορεί να εφαρμόσει τον χαρακτηρισμό όσο εκκρεμεί δικαστική αμφισβήτηση. Ωστόσο, η πολιτική ζημιά είχε ήδη γίνει.
Ας σημειωθεί ότι η απαγόρευση κόμματος στη Γερμανία δεν είναι απλώς θεωρητική: έχει ήδη εφαρμοστεί δύο φορές στη μεταπολεμική ιστορία, το 1952 απαγορεύτηκε το Σοσιαλιστικό Κόμμα του Ράιχ (διάδοχος των Ναζί) και το 1956 το Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας. Σήμερα, συζητείται η απαγόρευση της δεύτερης μεγαλύτερης πολιτικής δύναμης της χώρας.
Γαλλία: Η δικαστική εξόντωση της Λεπέν
Η Γαλλία πρόσθεσε τον δικό της κρίκο στην αλυσίδα. Στις 31 Μαρτίου 2025, γαλλικό δικαστήριο καταδίκασε τη Μαρίν Λεπέν για κατάχρηση κονδυλίων του Ευρωκοινοβουλίου, μια υπόθεση που αφορούσε τη χρήση βοηθών ευρωβουλευτών για κομματικούς σκοπούς. Η ποινή: τέσσερα χρόνια φυλάκιση (δύο με ηλεκτρονικό επιτηρητή), πρόστιμο 100.000 ευρώ, και ,κυρίως, πενταετής αποκλεισμός από δημόσια αξιώματα, με άμεση ισχύ.
Αυτό το τελευταίο σημείο είναι καθοριστικό. Σε κανονικές συνθήκες, η ποινή αναστέλλεται μέχρι την εξάντληση των ενδίκων μέσων. Όμως το δικαστήριο αποφάσισε εξαιρετικά την «άμεση εφαρμογή» κάτι που ουσιαστικά αποκλείει τη Λεπέν, φαβορί για τις προεδρικές εκλογές του 2027, από κάθε εκλογική διαδικασία. Η ίδια χαρακτήρισε την απόφαση «πολιτική» και «αντίθετη στο κράτος δικαίου», ενώ ο Ζορντάν Μπαρντελά μίλησε για «δικαστική δικτατορία».
Ο Τράμπ σχολίασε ότι πρόκειται για «lawfare» παρόμοιο με αυτό που ο ίδιος αντιμετώπισε στις ΗΠΑ, ενώ ακόμα και ο ίδιος ο Ορμπάν στήριξε τη Λεπέν δημοσίως με το σύνθημα «Je Suis Marine».
Η Λεπέν προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, και η εκδίκαση της έφεσης αναμένεται από τον Ιανουάριο ως τον Φεβρουάριο του 2026.
Αν κάνουμε ένα βήμα πίσω και κοιτάξουμε τη μεγάλη εικόνα, το μοτίβο γίνεται αδύνατο να αγνοηθεί.
Στη Ρουμανία, ένα εκλογικό αποτέλεσμα που δεν άρεσε στο κατεστημένο ακυρώθηκε πρωτοφανώς από δικαστήριο. Στη Μολδαβία, ένα δημοψήφισμα που κατέληξε οριακά «σωστά» συνοδεύτηκε αμέσως από αφήγημα «ρωσικής παρέμβασης» για να αμφισβητηθεί κάθε φωνή που είπε «όχι». Στη Γερμανία, το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα απειλείται με απαγόρευση. Στη Γαλλία, η πρώτη σε δημοσκοπήσεις υποψήφια για την προεδρία αποκλείστηκε με δικαστική απόφαση-αστραπή.
Και παντού, η δικαιολογία είναι η ίδια, «προστασία της δημοκρατίας». Αλλά τι είδους δημοκρατία είναι αυτή που σε αφήνει να ψηφίσεις μόνο αν ψηφίσεις «σωστά»;
Τι σημαίνει αυτό για την Ουγγαρία
Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο ψηφίζουν σήμερα οι Ούγγροι. Αν ο Ορμπάν κερδίσει, η αντίδραση των Βρυξελλών θα είναι σφοδρή και κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει νέες «δημιουργικές» κινήσεις αμφισβήτησης του αποτελέσματος. Αν χάσει, θα παρουσιαστεί ως «θρίαμβος της δημοκρατίας», αγνοώντας βεβαίως το γεγονός ότι ο αντίπαλός του, Μαγιάρ, εξαπολύει τακτικά κατηγορίες για «ρωσική παρέμβαση» που μοιάζουν βγαλμένες από εγχειρίδιο δημιουργίας αφηγήματος ακύρωσης.
Ένας Ευρωπαίος διπλωμάτης, σύμφωνα με το AFP, δήλωσε ξεκάθαρα ότι «τα περισσότερα κράτη μέλη θα χαίρονταν αν απαλλάσσονταν από τον Ορμπάν» και ότι «η υπομονή έχει φτάσει στα όριά της». Αυτή η δήλωση, αυτή η ωμή ομολογία, λέει περισσότερα από χίλιες αναλύσεις.
Ο Ορμπάν δεν είναι τέλειος,κανένας ηγέτης δεν είναι. Αλλά αυτό που εκπροσωπεί υπερβαίνει τα σύνορα της Ουγγαρίας. Είναι η αντίσταση στην ιδέα ότι μια ομάδα τεχνοκρατών στις Βρυξέλλες μπορεί να αποφασίζει τι θα ψηφίζουν οι λαοί της Ευρώπης.
Τα εκλογικά τμήματα κλείνουν στις 20:00 ώρα Ελλάδος. Τα πρώτα αποτελέσματα αναμένονται αργά το βράδυ.
Η Ευρώπη παρακολουθεί. Κι εμείς παρακολουθούμε αν η Ευρώπη θα τα σεβαστεί.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
