Ουκρανός στρατιώτης έμεινε 491 ημέρες στο μέτωπο, ακρωτηρίασε μόνος του το πόδι του και σώθηκε με drone

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Μια συγκλονιστική ιστορία επιβίωσης από τον πόλεμο στην Ουκρανία αποκαλύπτει τις ακραίες συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι στρατιώτες στο μέτωπο. Ο 49χρονος Κοστιαντίν Βλασένκο παρέμεινε επί 491 ημέρες σε προωθημένη θέση, κρύφτηκε σε έναν τσιμεντένιο σωλήνα και αργότερα σε μια παλιά μαντεμένια σόμπα, ενώ, τραυματισμένος και απομονωμένος, έφτασε στο σημείο να ακρωτηριάσει μόνος του το πόδι του για να επιβιώσει.

Η περιπέτειά του ολοκληρώθηκε με μια ασυνήθιστη επιχείρηση διάσωσης, κατά την οποία ένα ειδικά διαμορφωμένο μη επανδρωμένο αεροσκάφος τον μετέφερε μακριά από την επικίνδυνη περιοχή, όπου η παρουσία ρωσικών drones καθιστούσε σχεδόν αδύνατη οποιαδήποτε μετακίνηση.

Από οδηγός φορτηγού, στρατιώτης στην πρώτη γραμμή

Πριν από τη ρωσική εισβολή, ο Βλασένκο εργαζόταν ως οδηγός φορτηγού σε λατομείο στο Κρίβι Ριχ, τη γενέτειρα του Ουκρανού προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Αργότερα κατατάχθηκε στον ουκρανικό στρατό και εντάχθηκε στη 30ή Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία.

Στις 2 Ιουνίου 2025 ανέλαβε υπηρεσία σε προωθημένη θέση στην περιοχή του Χαρκόβου, αντικαθιστώντας έναν τραυματισμένο στρατιώτη. Μαζί με έναν συμπολεμιστή του, γνωστό με το διακριτικό «Μπάσκι», εγκαταστάθηκαν σε έναν στενό τσιμεντένιο αγωγό αποστράγγισης, μέσα στον οποίο είχαν δημιουργήσει ένα αυτοσχέδιο υπόγειο καταφύγιο.

Αρχικά, η παραμονή τους στη θέση επρόκειτο να διαρκέσει περίπου δύο μήνες. Ωστόσο, η πυκνή παρουσία ρωσικών αναγνωριστικών drones έκανε ολοένα και πιο επικίνδυνη την προσέγγιση και την αποχώρηση στρατιωτών. Μια επιχείρηση αντικατάστασής τους απέτυχε, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους στρατιώτες που προσπάθησαν να φτάσουν στο σημείο.

Ο Βλασένκο ζήτησε τότε από τους διοικητές του να μην επιχειρήσουν να στείλουν άλλους άνδρες για να τον απομακρύνουν, καθώς φοβόταν ότι θα υπήρχαν περισσότερες απώλειες.

Η απώλεια του συμπολεμιστή του

Στις 14 Φεβρουαρίου 2026, έπειτα από περίπου οκτώ μήνες, το καταφύγιο πλημμύρισε και οι δύο στρατιώτες αναγκάστηκαν να μετακινηθούν σε ένα εγκαταλελειμμένο σχολείο.

Η νέα τους θέση αποδείχθηκε εξίσου επικίνδυνη. Ο Βλασένκο τραυματίστηκε σοβαρά στα πόδια, ενώ τα άκρα του είχαν ήδη υποστεί βλάβες από το έντονο ψύχος και τα κρυοπαγήματα. Οι προσπάθειες να παραλάβουν τρόφιμα και άλλα απαραίτητα εφόδια τούς εξέθεταν διαρκώς στον κίνδυνο εντοπισμού από τα ρωσικά drones.

Ο συμπολεμιστής του, «Μπάσκι», τραυματίστηκε θανάσιμα σε επίθεση drone, όταν βγήκε από το καταφύγιο για να αναζητήσει προμήθειες. Ο Βλασένκο προσπάθησε να τον βοηθήσει, αλλά δεν κατάφερε να τον σώσει. Την επόμενη ημέρα διαπίστωσε ότι είχε πεθάνει.

Έχοντας μείνει μόνος και γνωρίζοντας ότι η θέση του είχε εντοπιστεί, προσπάθησε να συνεχίσει να επιβιώνει, παρά τους τραυματισμούς και την εξάντληση.

Η μαντεμένια σόμπα που του έσωσε τη ζωή

Κατά τη διάρκεια των επιθέσεων στο εγκαταλελειμμένο σχολείο, ο Βλασένκο βρήκε καταφύγιο μέσα σε μια παλιά μαντεμένια σόμπα. Λίγο αφότου σύρθηκε στο εσωτερικό της, σημειώθηκε ισχυρή έκρηξη και τμήματα του κτιρίου κατέρρευσαν γύρω του.

Η σόμπα άντεξε και ο στρατιώτης επέζησε. Για τους επόμενους μήνες παρέμεινε εκεί, βγαίνοντας μόνο για να συγκεντρώσει τρόφιμα, νερό και φάρμακα που του έστελναν οι συμπολεμιστές του με drones.

Παρά την κατάστασή του, συνέχισε να ενημερώνει τους διοικητές του για τις κινήσεις των ρωσικών δυνάμεων. Τα τραύματά του, ωστόσο, επιδεινώνονταν.

Τον Απρίλιο, το αριστερό του πόδι είχε υποστεί τόσο σοβαρή βλάβη από τα κρυοπαγήματα και την κακή κυκλοφορία του αίματος, ώστε οι ιστοί είχαν νεκρωθεί. Η κατάσταση του δεξιού ποδιού χειροτέρευε επίσης, περιορίζοντας ακόμη περισσότερο τη δυνατότητά του να μετακινηθεί.

Τελικά, πήρε την απόφαση να ακρωτηριάσει μόνος του το τραυματισμένο άκρο, χρησιμοποιώντας ένα μαχαίρι, καθώς πίστευε ότι διαφορετικά η βλάβη θα επεκτεινόταν. Παρά τις προσπάθειές του να διατηρήσει το άλλο πόδι, η κατάσταση της υγείας του παρέμεινε κρίσιμη.

Η σκέψη της κόρης του τον κρατούσε στη ζωή

Η σωματική δοκιμασία συνοδευόταν από μήνες απομόνωσης. Η επικοινωνία μέσω ασυρμάτου με τους υπόλοιπους στρατιώτες αποτελούσε σχεδόν τη μοναδική ανθρώπινη επαφή του, ενώ οι παραδόσεις τροφίμων και μικρών δώρων με drones τού έδιναν στιγμές ανακούφισης.

Ανάμεσα στα αντικείμενα που έλαβε ήταν και ένα βιβλίο του Στίβεν Κινγκ, το οποίο του είχε στείλει η σύζυγός του, Τατιάνα. Ιδιαίτερη σημασία είχε για εκείνον και η σκέψη της κόρης του, Χριστίνα, που αποτελούσε ένα από τα βασικά κίνητρα για να συνεχίσει να παλεύει για τη ζωή του.

Ο ίδιος έχει περιγράψει πόσο δύσκολη ήταν η μοναξιά, αλλά και πόσο σημαντικό ήταν να ακούει τις φωνές των συναδέλφων του μέσω του ασυρμάτου, ακόμη και όταν δεν υπήρχε κάποια άλλη επικοινωνία.

Η επιχείρηση διάσωσης με ειδικά διαμορφωμένο drone

Περίπου έναν μήνα πριν από την απομάκρυνσή του, ο Βλασένκο ενημερώθηκε ότι σχεδιαζόταν επιχείρηση διάσωσης. Αρχικά πίστευε ότι θα έφτανε κάποιο όχημα για να τον μεταφέρει, αλλά τελικά η επιχείρηση οργανώθηκε με τη χρήση ενός ειδικά τροποποιημένου βαρέος drone.

Οι στρατιωτικοί τού έστειλαν κινητό τηλέφωνο με εκπαιδευτικό βίντεο και οδηγίες για το πώς θα έπρεπε να ασφαλιστεί στον μηχανισμό ανύψωσης του αεροσκάφους.

Το drone προσέγγισε τη θέση του και ο τραυματισμένος στρατιώτης κατάφερε να δεθεί με ασφάλεια. Πριν από την απογείωση, σχημάτισε μια καρδιά με τα χέρια του και έδειξε τον αντίχειρά του προς την κάμερα.

Στη συνέχεια μεταφέρθηκε αεροπορικώς σε απόσταση περίπου 18 χιλιομέτρων, σε μια επιχείρηση που, σύμφωνα με την περιγραφή των εμπλεκομένων, αποτέλεσε πρωτοποριακή χρήση μη επανδρωμένου αεροσκάφους για την απομάκρυνση τραυματία απευθείας από θέση μάχης.

«Είναι πραγματικά ένα θαύμα»

Ο 49χρονος νοσηλεύεται πλέον, αναρρώνοντας από τους σοβαρούς τραυματισμούς και τις κακουχίες που υπέστη κατά τη διάρκεια των 491 ημερών στο μέτωπο.

Παρά τη δημοσιότητα που έχει λάβει η ιστορία του, ο ίδιος αποφεύγει να χαρακτηρίζει τον εαυτό του ήρωα. Αντίθετα, εκφράζει την ευγνωμοσύνη του προς τους στρατιώτες που του έστελναν προμήθειες και όσους συμμετείχαν στον σχεδιασμό της επιχείρησης που του έσωσε τη ζωή.

Η περιπέτειά του αναδεικνύει τις ακραίες συνθήκες του πολέμου, αλλά και τον αυξανόμενο ρόλο των μη επανδρωμένων αεροσκαφών, τα οποία χρησιμοποιούνται πλέον όχι μόνο για αναγνώριση και στρατιωτικές επιχειρήσεις, αλλά και για αποστολές διάσωσης σε περιοχές όπου η πρόσβαση είναι εξαιρετικά επικίνδυνη.