Κυριακή , 29 Ιανουαρίου 2023
Τελευταία Νέα

Όταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος πήγε να παραχωρήσει μέρη της Ανατολικής Μακεδονίας στους Βούλγαρους

Στο πλαίσιο των συζητήσεων κατά την ιστορική υπογραφή της Συνθήκης του Βουκουρεστίου, η επιδίωξη των Βουλγάρων για προσάρτηση ελληνικών εδαφών προσέκρουσε στη σθεναρή επιχειρηματολογία των Ελλήνων διπλωματών.

Από τις αρχές του 1915 πολιτικοί κύκλοι της Αγγλίας προωθούσαν την ιδέα της παραχώρησης μακεδονικών εδαφών στη Βουλγαρία, ως δέλεαρ για την προσχώρησή της στην Αντάντ ή έστω για στάση «ευμενούς ουδετερότητος».

Η Βουλγαρία λόγω της στρατιωτικής της ισχύος είχε καταστεί μήλο της έριδος για τους δύο αντιμαχόμενους συνασπισμούς του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και ζητούσε μεγάλα ανταλλάγματα για την όποια προσχώρησή της.

Ως αντιστάθμισμα για τις εδαφικές απώλειες στη Μακεδονία οι Άγγλοι πρότειναν στην ελληνική πλευρά την παραχώρηση περιοχών της Μικράς Ασίας, φυσικά μετά το τέλος του πολέμου και την ήττα των Κεντρικών Αυτοκρατοριών και της συμμάχου αυτών Τουρκίας.

Στις 21 Ιουλίου οι πρέσβεις των Δυνάμεων Αγγλίας, Γαλλίας κι Ιταλίας επέδωσαν στην ελληνική κυβέρνηση νότα με την οποία ζητούσαν από την Ελλάδα να παραχωρήσει την ευρύτερη – τότε – περιοχή της Καβάλας (Καβάλα – Δράμα – Σαρή Σαμπάν / Χρυσούπολη).

Η περιοχή αυτή μετά την αποχώρηση των Οθωμανών είχε περάσει για 8 μήνες υπό βουλγαρική διοίκηση (Οκτ. 1912 – Ιούν. 1913), οι οδυνηρές μνήμες της οποίας ήταν πολύ νωπές, αφού είχαν περάσει μόλις δύο χρόνια μετά την προσάρτησή της στο ελληνικό βασίλειο στο τέλος του Β’ Βαλκανικού Πολέμου και την Συνθήκη του Βουκουρεστίου (1913).

Οταν ο Βενιζέλος «θυσίαζε» Καβάλα και Δράμα στο βωμό της «Μεγάλης Ιδέας»

26 Ιουλίου 1915, «Πάνδημον» συλλαλητήριον για τη «θυσία» της Καβάλλας
«Οι Ελληνες, οι Τούρκοι κι οι Ισραηλίται της επαρχίας Καβάλλας συνελθόντες εις πάνδημον συλλαλητήριον σήμερον επί τη ειδήσει της υπό των Δυνάμεων της Συνεννοήσεως ζητηθείσης παραχωρήσεως αυτής εις τους Βουλγάρους […]

Διαμαρτυρόμεθα κατά των Δυνάμεων τούτων των παραβαινουσών τας ρητάς υποσχέσεις περί του σεβασμού της ακεραιότητος των μικρών κρατών και της αρχής των εθνικοτήτων.

Εξανιστάμεθα κατά της τοιαύτης σκληράς αποφάσεως, δι’ ης εκχωρούμεθα εις τους Βουλγάρους, ων πικρά πείραν ελάβομεν κατά την τελευταίαν κατοχήν της οποίας ίχνη πρόκεινται αι καταστροφαί των πόλεων και αι σφαγαί των άοπλων πληθυσμών.

Προσκαλούμεν και εξορκίζομεν Ελληνικήν κυβέρνησιν ίνα μη επ’ ουδενί λόγω υποκύψη εις την πίεσιν της δυνάμεως και ουδενί παραχωρήση Ελληνικήν γην άνευ πολέμου.

Δηλούμεν ότι έχομεν απόφασιν ν’ αμυνθώμεν υπέρ της πατρίδος ημών παντί μέσω προτιμώντες να καταστραφώμεν υπό των τηλεβόλων των μεγάλων τούτων Δυνάμεων και να μεταβάλωμεν τας επαρχίας της Καβάλλας εις ερείπια και τέφραν παρά να παραδώσωμεν ταύτην εις τους Βουλγάρους.

Εν ονόματι του λαού της Καβάλλας,
Η Επιτροπή:
Ευγένιος Ιορδάνου, Ιωάννης Μαρκαντζής,
Χαμδή Σαήλ, Χαμδή Σουλεϊμάν,
Ιακώβ Μπενβενίστε, Λέων Μποχώρ»

Οταν ο Βενιζέλος «θυσίαζε» Καβάλα και Δράμα στο βωμό της «Μεγάλης Ιδέας»
Η αναστάτωση και το ζοφερό κλίμα αποτυπώνεται και στα δημοσιεύματα της εποχής, όπως στην ανταπόκριση της 25ης Ιουλίου της «Ακρόπολις» από τη Δράμα:

«Η Μακεδονία ανάστατος. Πάσα κίνησις εσταμάτησε. Τα καταστήματα άπαντα έκλεισαν και ανήρτησαν μεσιστίους σημαίας. Οι κώδωνες των εκκλησιών κρούονται πενθίμως. Εις τα τζαμία εψάλησαν δεήσεις.

Οι χωρικοί εγκατέλειψαν τους αγρούς των, τα δε γυναικόπαιδα απήλθον εις το ύπαιθρον. Οι από του Σιδηροκάστρου μέχρι του Σαρή Σαμπάν, της Θάσου και του Παγγαίου πρόκριτοι διατρέχουσι ενθαρρύνοντες τους πανικοβλήτους χωρικούς. Σώματα εθελοντικά συνεκροτήθησαν με σύνθημα «ούτε σπιθαμή». […]

Αύριον Κυριακή θα συγκροτηθούν ογκώδη συλλαλητήρια και θα επακολουθήσουν ολονυκτίαι και λιτανίαι. Άπασαι αι πόλεις συνεννούνται κάθε λεπτόν τηλεφωνικώς. Η Δράμα εβυθίσθη εις πένθος.

Εις Καβάλλαν η κατάστασις είναι απελπιστική. […] Εις Προσοτσάνην ταύτην την στιγμήν συγκροτείται ογκώδες συλλαλητήριον. Οι κάτοικοι αρνούνται να επανέλθουν εις τας εργασίας των.

Οι γηραιοί πρόκριτοι της Δράμας και σεβασταί δέσποιναι συνέρχονται εις ολονυκτικάς συνεδριάσεις αποφασίζοντες μετά του λαού, όστις εν περιπτώσει επιμονής των Δυνάμεων να γίνουν παραχωρήσεις, θα φθάσουν εις τα έσχατα […]»

Οταν ο Βενιζέλος «θυσίαζε» Καβάλα και Δράμα στο βωμό της «Μεγάλης Ιδέας»

 

rovespieros.gr

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου...
Shares