Η χυδαιότητα δεν είναι χαρακτηρισμός. Είναι το ίδιο το αποτύπωμα του Μαξίμου και του Κυριάκου Μητσοτάκη προσωπικά. Πώς αλλιώς να ονομαστεί η απροκάλυπτη επιχείρηση αλλοίωσης της πραγματικότητας που επιχειρεί να δέσει την ισπανική σιδηροδρομική τραγωδία με το έγκλημα των Τεμπών; Οι τυμβωρύχοι που παρελαύνουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης συγκρίνουν νεκρούς για να εξισώσουν ευθύνες. Ο επικοινωνιακός μηχανισμός που ξεκινά από τα υπόγεια της Ηρώδου Αττικού, περνά από τα φιλοκυβερνητικά μέσα και καταλήγει στον βούρκο της «Ομάδας Αλήθειας» κάνει πάρτι προσβάλλοντας τη μνήμη όσων δολοφονήθηκαν το βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου 2023. Ο Αδωνις Γεωργιάδης έριξε πρώτος τον σπόρο στα ελληνικά μέσα. Σχολίασε το δυστύχημα στις ισπανικές γραμμές και επιχείρησε να βγει από πάνω ξεπλένοντας τις κυβερνητικές ευθύνες. Ισχυρίστηκε ότι ο σοσιαλιστής υπουργός Μεταφορών είπε πως δεν θα παραιτηθεί για ένα ανθρώπινο λάθος, ενώ ο Κώστας Καραμανλής λοιδορήθηκε και γκρεμίστηκε η ζωή του επειδή παραιτήθηκε. Πρόσθεσε ότι ο Σάντσεθ ανέβασε άσχετο tweet για τον φεμινισμό και ότι δεν αντέχει την υποκρισία της Αριστεράς. Ο ίδιος άνθρωπος αντιμετωπίζει κάθε ζήτημα με όρους συμψηφισμού και μικροπολιτικής εργαλειοποίησης. Έχει χάσει κάθε όριο ενσυναίσθησης. Μπορεί όμως πράγματι να γίνει σύγκριση; Ή μήπως η προσπάθεια αυτή αποκαλύπτει τον πανικό μιας κυβέρνησης που γνωρίζει ότι οι πολίτες θυμούνται;
Η βασική διαφορά είναι ότι στην Ισπανία υπήρχαν συστήματα ασφαλείας που κατέρρευσαν διαδοχικά. Στην Ελλάδα δεν υπήρχε κανένα. Σύμφωνα με τα στοιχεία που κυκλοφόρησαν, για να συμβεί η ισπανική τραγωδία χρειάστηκαν τρία κρίσιμα λάθη. Βλάβη στο σύστημα σηματοδότησης που ακινητοποίησε έξι τρένα, εντολές από το κέντρο ελέγχου και επικοινωνία των μηχανοδηγών με το Κέντρο Ρύθμισης και Ελέγχου της Κυκλοφορίας, και 17 λεπτά πριν από την πρόσκρουση χωρίς αποτελεσματική παρέμβαση. Στα Τέμπη δεν λειτουργούσε ολοκληρωμένο σύστημα τηλεδιοίκησης και σηματοδότησης στη γραμμή Λάρισα – Νέοι Πόροι. Το πόρισμα της επιτροπής εμπειρογνωμόνων κατέγραψε ότι η σηματοδότηση ήταν εκτός λειτουργίας από το 2019. Η Ευρωπαϊκή Ένωση κυνηγά ακόμα την Ελλάδα για τη σύμβαση 717. Στην Ισπανία το ένα τρένο ήταν ακινητοποιημένο λόγω βλάβης στο ηλεκτρονικό σύστημα. Στα Τέμπη τα δύο τρένα κινούνταν στην ίδια ράγα σε αντίθετες κατευθύνσεις για δώδεκα ολόκληρα λεπτά χωρίς κανείς να το αντιληφθεί. Όλο το σύστημα ήταν χειροκίνητο και βασιζόταν στον σταθμάρχη εκείνης της νύχτας. Πόσο «ανθρώπινο λάθος» είναι αυτό όταν λείπει η ίδια η υποδομή που προστατεύει ζωές; Και γιατί η κυβέρνηση επέτρεψε να παραμένει η γραμμή γυμνή από συστήματα ασφαλείας ενώ γνώριζε;
Στην Ισπανία κανένας κρατικός λειτουργός δεν έχει μπαζώσει τον χώρο. Οι εικόνες δείχνουν γερανούς που σηκώνουν τα βαγόνια ώστε να βρεθούν αγνοούμενοι χωρίς να έχει αλλοιωθεί ο τόπος της τραγωδίας. Όλα φαίνεται να λειτουργούν βάσει πρωτοκόλλου χωρίς εξωτερικές παρεμβάσεις. Ούτε η τροχαία ούτε η περιφέρεια ούτε το πρωθυπουργικό γραφείο έχει προχωρήσει σε αλλοίωση για λόγους επικοινωνίας ή συγκάλυψης. Στην Ελλάδα λίγες ώρες μετά την τραγωδία κυβέρνηση, Αστυνομία και Περιφέρεια γέμισαν με χαλίκι τον χώρο του εγκλήματος και τον αλλοίωσαν. Κοινώς στην Ισπανία Τριαντόπουλο δεν έχουν. Τι ακριβώς προστατεύει μια τέτοια βιαστική επέμβαση; Και γιατί ο πολίτης πρέπει να δεχτεί ότι η αλλοίωση του τόπου του εγκλήματος είναι «κανονική διαδικασία» μόνο στην Ελλάδα;
Στην Ισπανία συγκρούστηκαν δύο τρένα ταχείας κυκλοφορίας χωρίς καμία πυρόσφαιρα και χωρίς ανθρώπους να γλιτώνουν από τη σύγκρουση και να καίγονται ζωντανοί. Στην Ελλάδα η εικόνα της πυρόσφαιρας στοιχειώνει γιατί δεν γνωρίζουμε πώς πέθαναν αυτοί οι άνθρωποι. Το αρχικό πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ τον Φεβρουάριο του 2025 υποστήριξε ότι τα έλαια σιλικόνης των μετασχηματιστών δεν εξηγούσαν ικανοποιητικά την πυρόσφαιρα και ότι οι προσομοιώσεις παρέπεμπαν σε άγνωστο πτητικό καύσιμο. Ύστερα από πολιτικές παρεμβάσεις το πόρισμα αλλοιώθηκε και ακόμα και σήμερα κανείς δεν γνωρίζει τι συνέβη και από τι προκλήθηκε η πυρόσφαιρα. Στην Ισπανία δεν έχουμε μαρτυρίες πυροσβεστών που καταγγέλλουν πως έπαθαν εγκαύματα χωρίς τα ρούχα τους να καίγονται, κάτι που παραπέμπει σε χημικές ουσίες. Πόσο «ανθρώπινο λάθος» εξηγεί μια πυρόσφαιρα που δεν δικαιολογείται από τα επίσημα υλικά; Και γιατί η κυβέρνηση επέτρεψε την αλλοίωση του πορίσματος αντί να απαιτήσει πλήρη διαλεύκανση;
Στην Ισπανία δεν έχουμε προειδοποιήσεις εργαζομένων πως ο σιδηρόδρομος είναι γυμνός από μέτρα ασφαλείας. Ούτε συνδικαλιστές να καταγγέλλουν πως ο υπουργός δεν τους έχει δει. Ούτε έναν Κώστα Αχ. Καραμανλή να λέει πως είναι ντροπή να τίθεται ζήτημα ασφαλείας. Ούτε έναν Αδωνι Γεωργιάδη να ομολογεί κυνικά πως ενώ γνώριζαν δεν έλεγαν τίποτα για να μη χάσουν έσοδα. Στην Ελλάδα είχαμε την ατυχία να έχουμε όλο αυτό το πολιτικό προσωπικό που ενώ γνώριζε δεν φρόντισε να προλάβει όσα θα γίνονταν το μοιραίο βράδυ. Πόσο «ανθρώπινο λάθος» είναι η αγνόηση των προειδοποιήσεων όταν το κόστος είναι ανθρώπινες ζωές; Και γιατί ο πολίτης πρέπει να αποδεχτεί ότι η κυβέρνηση γνώριζε και επέλεξε τη σιωπή;
Στην Ισπανία δεν υπάρχουν συγγενείς νεκρών που καθυβρίζονται από κυβερνητικούς αξιωματούχους. Στην Ελλάδα είχαμε Αδωνι και Φλωρίδη. Ο πρώτος έδωσε τον ανένδοτο αγώνα κατά της Μαρίας Καρυστιανού. Ο δεύτερος καθύβριζε τους συγγενείς που μιλούσαν για μπάζωμα των Τεμπών. Πόσο «ενσυναίσθηση» δείχνει η επίθεση στους ανθρώπους που θρηνούν; Και γιατί η κυβέρνηση επιλέγει να πολεμά τους συγγενείς αντί να απαντά στις ερωτήσεις τους;
Στην Ισπανία κανείς δεν έχει διανοηθεί να δώσει στα φιλικά του μέσα χαλκευμένους διαλόγους για να στηρίξει το αφήγημα του ατομικού λάθους. Στην Ελλάδα το «Πρώτο Θέμα» έπαιξε από την επομένη της τραγωδίας το μονταρισμένο ηχητικό παραγωγής Μαξίμου για να στηρίξει το κυβερνητικό αφήγημα. Πόσο «ανθρώπινο λάθος» χρειάζεται μονταρισμένους διαλόγους για να πειστεί ο πολίτης; Και γιατί η κυβέρνηση επενδύει σε κατασκευασμένα στοιχεία αντί να αντιμετωπίσει τα πραγματικά δεδομένα;
Είναι πρόκληση και μόνο να προσπαθούν ορισμένοι να εξισώσουν την τραγωδία της Ισπανίας με το έγκλημα των Τεμπών. Οι πολίτες που ακούνε γνωρίζουν τη διαφορά μεταξύ μιας χώρας όπου τα συστήματα υπάρχουν και αποτυγχάνουν και μιας χώρας όπου τα συστήματα απουσιάζουν επί χρόνια ενώ οι υπεύθυνοι γνώριζαν. Γνωρίζουν επίσης τι σημαίνει να αλλοιώνεται ο τόπος του εγκλήματος, να αλλοιώνεται το πόρισμα και να επιτίθενται στους συγγενείς. Η κυβέρνηση επιλέγει τη σύγκριση γιατί φοβάται την αλήθεια των Τεμπών. Ο πολίτης όμως δεν ξεχνά. Και όσο περισσότερο επιχειρούν να εξισώσουν, τόσο περισσότερο αποκαλύπτεται η ευθύνη.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
