Οργιάζει ο Τουρκικός Τύπος για τη συμμαχία Ελλάδας-Ισραήλ

Η στρατιωτική συνεργασία μεταξύ Αθήνας και Τελ Αβίβ και ο αντίκτυπος αυτής στην Άγκυρα απασχολεί έντονα τη γειτονική χώρα, όπως αποτυπώνεται και στην πληθώρα αναλύσεων σε τουρκικά μέσα ενημέρωσης.

Ο Ναΐμ Μπαπμούρογλου, όπως μεταδίδει από την Κωνσταντινούπολη γράφει στη Sozcu: «Υπάρχει επίσης ένα άλλο μέτωπο: Ελλάδα… Οι στρατιωτικές σχέσεις μεταξύ Αθήνας και Τελ Αβίβ δεν είναι απλώς μια συνηθισμένη συνεργασία. Οι δύο χώρες διεξάγουν κοινές ασκήσεις. Επεκτείνουν τη συνεργασία τους στους τομείς των drones, της αεράμυνας και της κυβερνοασφάλειας».

Το Ισραήλ λειτουργεί κοινή υποδομή αεροπορικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα. Όσον αφορά την ένταση Τουρκίας – Ισραήλ, η Ελλάδα θα μπορούσε να ενισχύσει τον άξονα Ισραήλ- ‘ΕΚΔΝΚ΄(σ.σ. η Κυπριακή Δημοκρατία) – Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο. Και σε μια εποχή που η προσοχή της Άγκυρας επικεντρώνεται στο Ισραήλ, [η Ελλάδα] φέρνοντας τις δικές της θέσεις σε πρώτο πλάνο στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, θα μπορούσε να αποφασίσει να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα πέραν των έξι μιλίων».

Ο Nεντρέτ Ερσανέλ γράφει στη Yeni Safak: Αναλύοντας την επίθεση του Ισραήλ [σ.σ. στη βάση Abu al-Zuhur] και το μήνυμά της προς την Άγκυρα, πρέπει επίσης να επιστήσουμε την προσοχή σε μια άλλη σύνδεση, έναν χρονισμό: Η ανακήρυξη δύο περιοχών στη Μεσόγειο και τη ‘Θάλασσα των Νήσων’ ως Εθνικών Θαλάσσιων Πάρκων από την Τουρκία προκάλεσε μεγάλη δυσφορία στην Ελλάδα. Το πρώτο σημείο στο οποίο προσέτρεξαν στο διπλωματικό μέτωπο ήταν η Ευρωπαϊκή Ένωση, έσπευσαν όμως και στο Ισραήλ, στο στρατιωτικό μέτωπο. Γι’ αυτό ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου της Ελλάδας ‘κλάφτηκε’ στο Ισραήλ ταυτόχρονα με την επίθεση. Ένας επιπλέον στόχος αυτής της ισραηλινής πρωτοβουλίας είναι λοιπόν η χαλάρωση της τουρκικής πίεσης στην Αθήνα.

Ο Τουντζά Μπενγκίν ανέφερε στη Milliyet: «Η φωτογραφία των Αρχηγών των Γενικών Επιτελείων Ισραήλ και Ελλάδας να ποζάρουν μαζί, υποτίθεται ως επίδειξη δύναμης, είναι στην πραγματικότητα ένα ντοκουμέντο ντροπής… Ο ένας είναι ο Εγιάλ Ζαμίρ, Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου ενός Στρατού που εκτελεί άνευ όρων τις εντολές του γενοκτόνου δολοφόνου Νετανιάχου […]. Ο άλλος είναι ο Δημήτριος Χούπης, Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου της Ελλάδας, ενός μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ισχυρίζεται ότι υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες…».

Κανονικά, θα ήταν αδιανόητο να στέκονται αυτοί οι δύο δίπλα-δίπλα. Αλλά τα σοβαρά σχιζοφρενικά επεισόδια των αφεντικών τους, του διαβόητου δολοφόνου Νετανιάχου και του βοηθού του, Μητσοτάκη, τους έχουν επηρεάσει… Συναντιούνται, μιλάνε σε υψηλούς τόνους, νομίζοντας ότι μπορούν να εκφοβίσουν την Τουρκία… Χωρίς καμία ντροπή, επιδεικνύουν εχθρότητα προς την Τουρκία με κοινές φωτογραφίες προκειμένου να δώσουν μηνύματα που ξεπερνούν κατά πολύ τις δυνατότητές τους. […] Γνωρίζουν ότι η συνεργασία και στρατιωτική συμμαχία εναντίον της Τουρκίας και των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων δεν έχει καμία πιθανότητα επιτυχίας».

Ο πολιτικός αναλυτής Ογουζχαν Μπιλγκίν υποστήριξε: «H αμυντική βιομηχανία της Τουρκίας θα αναπτυχθεί γεωμετρικά, δημιουργώντας απέναντί τους [Ισραήλ, Ελλάδα] έναν ‘Ατσάλινο Θόλο’. Γι’ αυτό το Ισραήλ βρίσκεται σε τέτοιο πανικό. Ο Νετανιάχου είπε: ‘Καταστρέψαμε τον σιιτικό άξονα, θα καταστρέψουμε και τον σουνιτικό’. ‘Δεν θα επιτρέψουμε νέες αυτοκρατορίες’. Πήρε τον Μητσοτάκη από τη μία πλευρά, τον Χριστοδουλίδη από την άλλη. Επειδή διέκρινε αυτήν τη δυνατότητα, αλλά δεν μπορούσαν να προβλέψουν ότι θα υλοποιείτο τόσο γρήγορα. Πανικοβλήθηκαν όπως φάνηκε. Η συνέχεια προβλέπεται να ειναι εντυπωσιακά.

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

PATRIOT: Πολιτικό κόστος ή στρατιγική επιλογή;