ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΑ ΦΩΤΟΒΟΛΤΑΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΩΝ

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Έρευνα VOICENEWS. Γράφει ο «Λευκοπυργιώτης»

Μέσα στα επόμενα χρόνια ΟΛΕΣ οι χώρες που έχουν επενδύσει στο παραμύθι της «πράσινης ενέργειας» και μεταξύ αυτών και η Ελλάδα, θα γεμίσουν από χωματερές, οι οποίες θα «θάψουν» το ξεθωριασμένο όνειρο των ΑΠΕ.

Εκατομμύρια ηλιακά πάνελ φτάνουν ήδη στο τέλος του κύκλου ζωής τους και δυστυχώς σήμερα είμαστε εντελώς απροετοίμαστοι για αυτό το τοξικό «κύμα» αποβλήτων που αναμένεται έως το 2030.

Μέχρι το 2050, σύμφωνα με τη Διεθνή Υπηρεσία Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (IRENA), η κατάσταση θα επιδεινωθεί δραματικά, με τα σωρευτικά απόβλητα φωτοβολταϊκών να ξεπερνούν τους 200 εκατομμύρια τόνους παγκοσμίως.

Παράλληλα, θα προστεθούν δεκάδες εκατομμύρια τόνοι εξαρτημάτων από την απόσυρση ανεμογεννητριών, των οποίων τα πτερύγια είναι εξαιρετικά δύσκολο να ανακυκλωθούν.

Η «πράσινη» βιομηχανία ισχυρίζεται ότι τα φωτοβολταϊκά και οι ανεμογεννήτριες είναι «95% ανακυκλώσιμα». Θεωρητικά αυτό ισχύει, καθώς αποτελούνται κυρίως από γυαλί, αλουμίνιο και χαλκό.

Η πραγματικότητα, όμως, είναι τελείως διαφορετική. Στις ΗΠΑ, το κόστος για τη σωστή αποσυναρμολόγηση και ανακύκλωση ενός μόνο πάνελ κυμαίνεται στα 20 με 30 δολάρια, τη στιγμή που η απόρριψη του σε μια χωματερή κοστίζει μόλις 1 έως 5 δολάρια.

Εξαιτίας του μηδαμινού οικονομικού κινήτρου για την αποσυναρμολόγηση και την ανακύκλωση των επιμέρους εξαρτημάτων, περίπου το 90% των αποσυρμένων πάνελ στις ΗΠΑ, καθώς και ένα μεγάλο ποσοστό των πτερυγίων ανεμογεννητριών παγκοσμίως, καταλήγουν κατευθείαν στο έδαφος!

Φωτοβολταϊκά και ανεμογεννήτριες είναι ιδιαίτερα σύνθετες κατασκευές. Ένα ηλιακό πάνελ είναι ένα βιομηχανικό «σάντουιτς», σφιχτά δεμένο με ανθεκτικά πολυμερή υλικά. Η εξαγωγή των ελάχιστων ποσοτήτων πολύτιμου αργύρου και υψηλής καθαρότητας πυριτίου απαιτεί ενεργοβόρες χημικές και θερμικές επεξεργασίες.

Αντίστοιχα ασύμφορη είναι και η όποια προσπάθεια ανακύκλωσης μιας ανεμογεννήτριας και μάλιστα ακόμα και αν φύγει από το σημείο που ήταν τοποθετημένη, εκεί θα παραμείνουν για πάντα οι δεκάδες τόνοι τσιμέντου και μπετό που χρησιμοποιήθηκαν για τη βάση τους!

Τι συμβαίνει όμως όταν φωτοβολταϊκά και ανεμογεννήτριες συνθλίβονται ή εγκαταλείπονται να διαβρωθούν στις χωματερές;

Τότε βαρέα μέταλλα όπως ο μόλυβδος και το κάδμιο διαρρέουν στο υπεδάφιο έδαφος και στον υδροφόρο ορίζοντα, μετατρέποντας την «καθαρή ενέργεια» σε ένα επικίνδυνο περιβαλλοντικό πρόβλημα που θα επιβαρύνει πολλές γενιές.

Η κρίση επιταχύνεται πολύ ταχύτερα από όσο προέβλεπαν τα αρχικά μοντέλα. Μάλιστα, καθώς τα φωτοβολταϊκά στοιχεία φθείρονται και νέα, φθηνότερα πάνελ κατακλύζουν την αγορά, πολλοί καταναλωτές και διαχειριστές ηλιακών πάρκων αποσύρουν πλήρως λειτουργικά συστήματα έως και μία δεκαετία νωρίτερα, προκειμένου να προχωρήσουν σε αναβαθμίσεις και αντικαταστάσεις (repowering).

Αντιστοίχως το ίδιο ισχύει και για τις ανεμογεννήτριες!

Και κάπως έτσι,  από τον ήλιο και τον άνεμο δημιουργεί έναν ατελείωτο φαύλο και φονικό κύκλο μη ανακυκλώσιμων βιομηχανικών απορριμμάτων.