Οι Βολιβιανοί αντιδρούν στη «χειρότερη δυνατή» συμφωνία λιθίου με την Κίνα και τη Ρωσία

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Ευρεία κατακραυγή έχει ξεσπάσει στη Βολιβία για τις λεπτομέρειες των συμβάσεων που υπέγραψαν αξιωματούχοι με κινεζικές και ρωσικές εταιρείες για την εκμετάλλευση των τεράστιων αποθεμάτων λιθίου της χώρας.

Οι Βολιβιανοί λένε ότι οι νέες συμφωνίες προσφέρουν μηδενικά οφέλη για τους ντόπιους.

Ένας δικηγόρος συνταγματικών και μεταλλευτικών δικαιωμάτων χαρακτήρισε τις συμφωνίες που έκανε η κρατική εταιρεία ενέργειας YLB ως τη «χειρότερη δυνατή συμφωνία» για τη χώρα.

Ένα κυβερνητικό δελτίο τύπου ανακοίνωσε τις νέες συμφωνίες με την CBC Investment Limited του Χονγκ Κονγκ και τη ρωσική Uranium One Group στις 26 Νοεμβρίου 2024.

Ωστόσο, οι αξιωματούχοι δεν έκαναν αρχικά τις συμβάσεις διαθέσιμες στο κοινό.

Αυτό σήμανε κόκκινο πανί για πολλούς Βολιβιανούς, ιδίως για τους κατοίκους που ζουν στο διαμέρισμα Ποτόσι, όπου θα πραγματοποιηθούν οι διευρυμένες εργασίες λιθίου στην αλμυρή πεδιάδα Ουγιούνι.

Η συμφωνία με την Κίνα περιλαμβάνει δύο νέες εγκαταστάσεις και αναμενόμενη παραγωγή 35.000 τόνων ανθρακικού λιθίου ετησίως.

Η επιχείρηση της Ρωσίας αναμένει να αποδώσει 14.000 τόνους του ορυκτού ετησίως.

Ο Omar Alarcón, ο διευθύνων σύμβουλος της YLB, δήλωσε: «Η YLB θα έχει την ευκαιρία να αποκτήσει μια νέα εταιρεία που θα έχει μια νέα εταιρεία που θα έχει μια νέα εταιρεία: «Αυτή η σύμβαση εξασφαλίζει την κυριότητα της YLB επί των εγκαταστάσεων, εγγυάται πλειοψηφική συμμετοχή στη διανομή των κεφαλαίων σε ποσοστό 51% για την YLB και η εμπορία του προϊόντος αποτελεί αποκλειστική ιδιοκτησία και ευθύνη της YLB».

Η ρωσική συμφωνία αναλύεται σε διάφορες συμβάσεις, οι πλήρεις λεπτομέρειες των οποίων δεν είναι επί του παρόντος διαθέσιμες στο κοινό. Ωστόσο, το τοπικό ειδησεογραφικό πρακτορείο El Deber ανέφερε ορισμένες από τις λεπτομέρειες τον περασμένο Σεπτέμβριο.

Το δημοσίευμα προκάλεσε φρύδια και προκάλεσε υποψίες σε πολλούς ντόπιους που έχουν συνηθίσει η αριστερή κυβέρνηση της Βολιβίας να είναι πιο διαφανής με τις συμφωνίες ξένων επενδύσεων.

Ορισμένες από τις υποτιθέμενες αμφισβητήσιμες πτυχές των ρωσικών συμβάσεων περιλαμβάνουν ασαφείς διατυπώσεις σχετικά με τη μεταφορά της ιδιοκτησίας από τον όμιλο Uranium One πίσω στη Βολιβία και την ανάληψη του μεγαλύτερου μέρους του οικονομικού κινδύνου από την YLB.

Ωστόσο, όταν οι πλήρεις λεπτομέρειες της σύμβασης λιθίου της Κίνας ήρθαν στην επιφάνεια την περασμένη εβδομάδα, οι Βολιβιανοί οργάνωσαν γρήγορα διαμαρτυρίες και ζήτησαν να ληφθούν μέτρα κατά της YLB και της κυβέρνησης του προέδρου Luis Arce.

Ο Βολιβιανός δικηγόρος Benjamin Torres δήλωσε στους Epoch Times ότι το συμβόλαιο της YLB με την Κίνα «κλέβει» έναν πολύτιμο πόρο από το έθνος του, ενώ δεν προσφέρει σχεδόν τίποτα στον λαό σε αντάλλαγμα.

«Σύμφωνα με αυτή τη σύμβαση, δεν υπάρχουν οφέλη για τη Βολιβία», δήλωσε ο Torres, χαρακτηρίζοντας τη συμφωνία λιθίου της Κίνας ως τη “χειρότερη δυνατή συμφωνία”.

Ο Torres εξήγησε ότι κατά τη διάρκεια της πρώτης φάσης, η Κίνα θα έχει το δικαίωμα χρήσης της γης για 36 χρόνια, αλλά της παραχωρούνται συνολικά 42 χρόνια.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Βολιβία αναμένεται να παρέχει όλες τις ενεργειακές απαιτήσεις, όπως φυσικό αέριο και ηλεκτρική ενέργεια, με δικά της έξοδα.

«Η Βολιβία πρέπει επίσης να καλύψει τυχόν πρόσθετες δαπάνες εξόρυξης και καθαρισμού με τις δεξαμενές άλμης, οπότε στην Κίνα παραδίδεται ένα σχεδόν έτοιμο προϊόν», δήλωσε ο Torres.

Πρόσθεσε ότι η Κίνα διατηρεί το δικαίωμα να διακόψει τη σύμβαση ανά πάσα στιγμή. Ωστόσο, αν η Βολιβία κάνει το ίδιο, θα πρέπει να επιστρέψει την ξένη επένδυση μέχρι εκείνη τη στιγμή συν 12 τοις εκατό τόκο.

Το διαμέρισμα Ποτό -ένα από τα φτωχότερα και λιγότερο ανεπτυγμένα της χώρας- θα δει μόνο το 3 τοις εκατό των κερδών παρά το γεγονός ότι κατέχει το 100 τοις εκατό της αλυκής Uyuni.

Το υπόλοιπο 48 τοις εκατό των κερδών από τη συμφωνία με την Κίνα ανήκει στην YLB, δήλωσε ο Torres.

Πρόσθεσε ότι το λειτουργικό κόστος και μόνο δημιουργεί αμφιβολίες ως προς το γιατί η κυβέρνηση θα έμπαινε σε μια τόσο επιζήμια συμφωνία.

«Η τιμή για την παραγωγή όλου αυτού [του λιθίου] θα είναι περίπου 30.000 δολάρια ανά τόνο. Αλλά μαντέψτε πόσο είναι η τιμή του λιθίου [ανά τόνο] στις μέρες μας; Μόνο περίπου 10.000 δολάρια. Αυτό δεν βγάζει κανένα νόημα».

Σύμφωνα με τον όμιλο γνώσεων για τα εμπορεύματα Fastmarkets, η τιμή του λιθίου ανά τόνο για μπαταρίες θα πέσει κατακόρυφα το 2024 λόγω της σύνθετης επίδρασης της υπερπροσφοράς και της επιβράδυνσης της ζήτησης ηλεκτρικών μπαταριών.

Τον περασμένο Σεπτέμβριο το ανθρακικό και υδροξείδιο του λιθίου φέρεται να έπεσε κάτω από τα 11.000 δολάρια ανά τόνο για πρώτη φορά από το 2021.

Ο Torres δήλωσε ότι εάν το λειτουργικό κόστος υπερβαίνει τα κέρδη, η Βολιβία θα μπορούσε να κολλήσει πληρώνοντας «χρήματα-φαντάσματα» για να σπάσει το συμβόλαιο της YLB με την Κίνα.

Πιστεύει επίσης ότι οι νέες συμφωνίες λιθίου με το Χονγκ Κονγκ και τη Μόσχα θα μπορούσαν να είναι βιτρίνα για ξέπλυμα χρήματος.

Δεν θα ήταν η πρώτη φορά που ένα μέλος της σημερινής διοίκησης συλλαμβάνεται σε ένα ξέπλυμα ξένου χρήματος.

Το 2022, ο πρώην υπουργός Arturo Carlos Murillo Prijic ομολόγησε την ενοχή του για συνωμοσία με σκοπό τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Οι ποινικές κατηγορίες αφορούσαν μια αμερικανική εταιρεία που προσπαθούσε να εξασφαλίσει σύμβαση με τη διοίκηση του Άρτσε.

Εν τω μεταξύ, ο Torres δεν είναι μακράν ο μόνος που αναρωτιέται γιατί μια επιχείρηση θα ήταν πρόθυμη να λειτουργήσει με ζημία.

«Δεν με εκπλήσσει καθόλου. Είναι σαν να χαρίζουμε τους πόρους μας και να μην αναπτύσσουμε τη χώρα μας», δήλωσε στους Epoch Times ένας Βολιβιανός πολιτικός αναλυτής, ο οποίος ζήτησε να κατονομαστεί μόνο ως Francisco.

Ο Φρανσίσκο είναι ιδιοκτήτης επιχείρησης και έχει συνεργαστεί με την επιτροπή πολιτών στη Σάντα Κρουζ. Είπε ότι έχει κουραστεί να βλέπει «ανίκανους αξιωματούχους» να σπαταλούν τους πολύτιμους πόρους της χώρας του.

Επεσήμανε την πολύμηνη έλλειψη καυσίμων, η οποία δημιούργησε μεγάλες ουρές στα βενζινάδικα σε όλη τη χώρα, ως απόδειξη ότι η διοίκηση του Άρτσε δεν μπορεί να εμπιστευτεί τους πόρους.

Ο Φρανσίσκο δήλωσε: «Το MAS [Κίνημα για το Σοσιαλιστικό Κόμμα] κληρονόμησε ένα από τα πλουσιότερα αποθέματα φυσικού αερίου στον κόσμο στις αρχές της δεκαετίας του 2000, αλλά κανείς δεν ήξερε πώς να το διαχειριστεί σαν επιχείρηση».

Η Βολιβία διαθέτει σημαντικά αποθέματα φυσικού αερίου και έγιναν σημείο σοβαρής σύγκρουσης μεταξύ κυβερνητικών αξιωματούχων και λαού πριν από 22 χρόνια.

Οι μακροχρόνιες διαμαρτυρίες για την εξαγωγή του φυσικού αερίου της Βολιβίας – κοινώς γνωστές ως «πόλεμος του φυσικού αερίου» – ανάγκασαν την κυβέρνηση του πρώην προέδρου Sánchez de Lozada να παραιτηθεί το 2003.

Ο Άρσε είναι ο σημερινός επικεφαλής του κόμματος MAS, του οποίου προηγουμένως ηγείτο ο πρώην πρόεδρος Έβο Μοράλες όταν ανέβηκε στην εξουσία το 2006. Ο Μοράλες εθνικοποίησε τα αποθέματα φυσικού αερίου της χώρας την ίδια χρονιά.

Ωστόσο, μετά από χρόνια μειωμένης παραγωγής και κυβερνητικής κακοδιαχείρισης, οι αναλυτές προβλέπουν ότι οι αξιωματούχοι θα πρέπει να αρχίσουν να εισάγουν φυσικό αέριο μέχρι το 2029.

«Κατά κάποιον τρόπο, είναι ένα είδος αργής εκδοχής αυτού που συνέβη στη Βενεζουέλα από πολλές απόψεις. Τα αποτελέσματα ήταν η μείωση των επενδύσεων στο φυσικό αέριο και τα αποθέματα και τελικά η παραγωγή», δήλωσε ο Francisco Monaldi του Πανεπιστημίου Rice στην ομάδα πληροφόρησης για τα εμπορεύματα Natural Gas Intelligence (NGI).

Ο Francisco δήλωσε ότι οι συμβάσεις λιθίου της YLB αποτελούν παράδειγμα ενός προβλέψιμου μοτίβου μεταξύ των αριστερών κυβερνήσεων στη Λατινική Αμερική: η εθνικοποίηση των πόρων μιας χώρας που καταλήγει σε εξαντλημένη παραγωγή και χρέος.

Ο Torres δήλωσε ότι οι Βολιβιανοί έχουν υπόθεση ακύρωσης των συμβάσεων με την Κίνα και τη Ρωσία βάσει του νόμου 221.

Ο νόμος αυτός ορίζει ότι οποιοσδήποτε δημόσιος υπάλληλος συνάπτει σύμβαση που θεωρείται επιζήμια για τη χώρα μπορεί να πάει φυλακή έως και 10 χρόνια.

Ο ίδιος νόμος ισχύει και για τους ιδιώτες που υπογράφουν μια σύμβαση που θεωρείται επιζήμια για την εθνική οικονομία, οι οποίοι μπορεί να αντιμετωπίσουν ποινή φυλάκισης έως και οκτώ ετών.

Στην περίπτωση των αμφισβητούμενων συμφωνιών λιθίου με την Κίνα και τη Ρωσία, ο Torres δήλωσε ότι ο νόμος 221 ισχύει για τους ανθρώπους που εργάζονται στην YLB, για τυχόν γραμματείς ή βουλευτές που τις εγκρίνουν, καθώς και για τον πρόεδρο της Βολιβίας.

«Οι άνθρωποι πρέπει να ζητήσουν την ακύρωση αυτής της σύμβασης με νόμιμο τρόπο», δήλωσε ο Torres, προσθέτοντας ότι οι συμβάσεις περιμένουν ακόμη την έγκριση της Γερουσίας.

Ο πρώην πρόεδρος της Βολιβιανής Συνομοσπονδίας Μεταλλείων Héctor Córdoba δήλωσε στο ειδησεογραφικό πρακτορείο EFE: «Η τιμή ενός τόνου ανθρακικού λιθίου είναι σήμερα στα 10.000 δολάρια στην αγορά, αλλά τα συμβόλαια αναφέρουν ότι θα πωλούν μεταξύ 26.000 και 29.000 δολαρίων ανά τόνο, κάτι που είναι σοβαρό για τον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό και χωρίς σαφείς στόχους, η τιμή ποικίλλει».

Ο Córdoba δήλωσε επίσης ότι οι νέες συμβάσεις λιθίου θα μπορούσαν να προκαλέσουν οικονομική ζημία στο κράτος.

Περισσότερα από 30 θεσμικά όργανα στη Βολιβία φέρονται να έχουν καταγγείλει τμήματα των συμβάσεων που «δεν εξηγούνται με σαφήνεια».

Ταυτόχρονα, οι κάτοικοι στο Ποτόσι δεν έχασαν χρόνο με την οργάνωση διαμαρτυριών.

Στις 14 Φεβρουαρίου, ο πρόεδρος της Επιτροπής Πολιτών του Ποτόσι, Αλμπέρτο Πέρες, ανακοίνωσε δημόσιες απεργίες διαφορετικής διάρκειας. Πορείες διαμαρτυρίας έχουν γεμίσει τους δρόμους της πρωτεύουσας του διαμερίσματος, σύμφωνα με τοπικά δημοσιεύματα.

Διαδηλωτές που κρατούσαν πλακάτ με συνθήματα όπως «το λίθιο ανήκει στους Βολιβιανούς» ήταν τακτικό θέαμα την τελευταία εβδομάδα.

Ωστόσο, ο Φρανσίσκο λέει ότι η δημόσια οργή για τις νέες συμβάσεις λιθίου μπορεί να είναι προπέτασμα καπνού για κάτι άλλο.

Ένα παράδειγμα αυτού συνέβη κατά τη διάρκεια της καταιγίδας των μέσων ενημέρωσης για τη φυγή του Μοράλες από τη Βολιβία το 2019 λόγω των στοιχείων για εκλογική απάτη.

Κατηγορήθηκε ότι έφυγε από τη χώρα με εκατομμύρια δολάρια που είχαν κλαπεί από την κεντρική τράπεζα της Βολιβίας, κάτι που αργότερα διαψεύστηκε.

Ωστόσο, μια έρευνα αποκάλυψε ότι εκατομμύρια δολάρια είχαν όντως φύγει από την κεντρική τράπεζα μεταξύ 7 και 8 Νοεμβρίου, τα οποία φέρεται να διοχετεύθηκαν σε πέντε δημόσια έργα χωρίς περαιτέρω λεπτομέρειες.

Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή η μεγάλη και μυστηριώδης μεταφορά χρημάτων συνέβη την ίδια εβδομάδα που ο Μοράλες παραιτήθηκε από την προεδρία το 2019.

Οι Βολιβιανοί πολιτικοί κατηγορούνται συχνά για σκιώδεις ελιγμούς λόγω της μακράς ιστορίας των δημόσιων υπαλλήλων που κλέβουν χρήματα από τον λαό.

Τώρα το μαχαιρωμένο και βαθιά αντιδημοφιλές καθεστώς του Άρτσε βρίσκεται αντιμέτωπο με εκλογές τον Αύγουστο.

Οι Francisco και Torres πιστεύουν ότι οι νέες συμφωνίες για το λίθιο θα ήταν μια ιδανική ευκαιρία για τους αξιωματούχους να τσεπώσουν πολλά χρήματα πριν ενδεχομένως εγκαταλείψουν το αξίωμά τους.

Πηγή The Epoch Times