Οι μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες στοιχηματίζουν πλεον σε δισεκατομμύρια στην πυρηνική σύντηξη.

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

“Μετά από δεκαετίες που περιορίζονταν σε μεγάλο βαθμό σε εργαστήρια, η πυρηνική σύντηξη αρχίζει να προσελκύει το είδος των χρημάτων και του βιομηχανικού σχεδιασμού που συνήθως προορίζονται για τεχνολογίες που αναμένεται να εισέλθουν στο δίκτυο.

Οι παγκόσμιες ιδιωτικές επενδύσεις στη σύντηξη έφτασαν στο ρεκόρ των 4,48 δισεκατομμυρίων δολαρίων το 2025, αυξημένες κατά 69% σε σχέση με ένα χρόνο νωρίτερα, ενώ μερικές από τις μεγαλύτερες ενεργειακές εταιρείες στον κόσμο ξεπερνούν την απλή υποστήριξη νεοσύστατων επιχειρήσεων σύντηξης.

Ο ιταλικός ενεργειακός γίγαντας Eni SpA (NYSE:E) σχεδιάζει τώρα να αναπτύξει έναν εμπορικό σταθμό παραγωγής ενέργειας από σύντηξη στην Ευρώπη έως τις αρχές της δεκαετίας του 2040 ή νωρίτερα, βασιζόμενος στην επένδυσή του στην Commonwealth Fusion Systems και σε μια συμφωνία άνω του 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων για την αγορά ηλεκτρικής ενέργειας από το πρώτο εμπορικό εργοστάσιο της νεοσύστατης εταιρείας στις ΗΠΑ.

Η Eni κοιτάζει επίσης πέρα ​​από την παραγωγή ενέργειας, χρησιμοποιώντας δεκαετίες εμπειρίας στην επεξεργασία υδρογονανθράκων και υδρογόνου για να δημιουργήσει μια επιχείρηση γύρω από τα συστήματα καυσίμων που θα πρέπει να λειτουργούν οι μελλοντικές μονάδες σύντηξης. « Ο ανταγωνισμός αυξάνεται στον κλάδο της σύντηξης, αφού η τεχνολογία και οι προσδοκίες έχουν αλλάξει σημαντικά τα τελευταία 5-6 χρόνια », δήλωσε σε συνέντευξή της η Francesca Ferrazza, επικεφαλής πρωτοβουλιών μαγνητικής σύντηξης της Eni, στους Financial Times. « Πάντα θεωρούνταν έρευνα. Τώρα το θεωρούμε βιομηχανία. »

Η Commonwealth Fusion Systems συγκέντρωσε άλλο 1 δισεκατομμύριο δολάρια τον Ιούλιο, ανεβάζοντας τη συνολική της χρηματοδότησή στα 4 δισεκατομμύρια δολάρια, καθώς στοχεύει στις αρχές της δεκαετίας του 2030 για τον πρώτο της εμπορικό σταθμό παραγωγής ενέργειας.

Η σχεδιαζόμενη εγκατάσταση ARC 400 MW στη Βιρτζίνια έγινε το πρώτο έργο σύντηξης που υπέβαλε αίτηση για διασύνδεση με την PJM νωρίτερα φέτος, ενώ η Google συμφώνησε να αγοράσει 200 ​​MW της παραγωγής της. Η Eni έχει δεσμεύσει περισσότερα από 1 δισεκατομμύριο δολάρια για την αγορά ηλεκτρικής ενέργειας από τον σταθμό.”

Η Eni θέλει επίσης να δημιουργήσει μια επιχείρηση που θα προμηθεύει τα συστήματα καυσίμων που είναι απαραίτητα για τη λειτουργία των εμπορικών αντιδραστήρων σύντηξης. Η εταιρεία σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει την εμπειρία της στην επεξεργασία υδρογονανθράκων και υδρογόνου για την ανάκτηση, τον καθαρισμό και την ανακύκλωση του δευτερίου και του τριτίου, των δύο ισοτόπων υδρογόνου που χρησιμοποιούνται ως καύσιμο από πολλά σχέδια αντιδραστήρων σύντηξης.

Για το σκοπό αυτό, η Eni έχει σχηματίσει κοινοπραξία με την Αρχή Ατομικής Ενέργειας του Ηνωμένου Βασιλείου για την ανάπτυξη και πώληση αυτών των υπηρεσιών παγκοσμίως, δίνοντας στην ιταλική εταιρεία μια πιθανή πηγή εσόδων από σύντηξη πέρα από την κατοχή μονάδων ή την πώληση ηλεκτρικής ενέργειας.

Το τρίτιο είναι πολύ πιο δύσκολο να εξαχθεί από το δευτέριο. Το δευτέριο είναι σταθερό και αρκετά άφθονο για να εξαχθεί από το θαλασσινό νερό, όπου περίπου ένα στα 6.700 άτομα υδρογόνου είναι δευτέριο. Το τρίτιο είναι ραδιενεργό, έχει χρόνο ημιζωής μόλις 12,3 χρόνια και υπάρχει φυσικά μόνο σε μικρές ποσότητες. Μια μονάδα σύντηξης δευτερίου-τριτίου 1 GW θα μπορούσε να καταναλώσει περίπου 55 κιλά τριτίου ετησίως, πολύ περισσότερο από αυτό που θα μπορούσε να προμηθεύεται από φυσικές πηγές.

Αυτό σημαίνει ότι οι εμπορικοί αντιδραστήρες θα πρέπει να παράγουν μεγάλο μέρος του δικού τους τριτίου και να ανακτούν και να ανακυκλώνουν συνεχώς τα αχρησιμοποίητα καύσιμα. Με τη σειρά του, αυτό απαιτεί συστήματα κλειστού βρόχου ικανά να εξάγουν τρίτιο από τα καλύμματα αναπαραγωγής και τα καυσαέρια των αντιδραστήρων, να το καθαρίζουν και να το επιστρέφουν στον αντιδραστήρα. Η Eni αναπτύσσει μια μεγάλης κλίμακας εγκατάσταση κύκλου καυσίμου τριτίου στην πανεπιστημιούπολη UKAEA Culham στο Oxfordshire για να δοκιμάσει αυτές τις διαδικασίες υπό συνθήκες που έχουν σχεδιαστεί για να αναπαράγουν μελλοντικές μονάδες σύντηξης. Η εγκατάσταση έχει προγραμματιστεί να ολοκληρωθεί το 2028.