Οι τελευταίες εξελίξεις στη Συρία είναι πολύ σοβαρές και ρίχνουν λάδι στη φωτιά που ήδη καίει στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής. Το Ισλαμικό Κράτος (ISIS) αναβιώνει έπειτα από μία περίοδο παύσης των εχθροπραξιών και ανασυγκρότησης, και επέστρεψε δυναμικά καταλαμβάνοντας περιοχές του Ιντλίμπ (της δεύτερης μεγαλύτερης πόλης) και του Χαλεπίου. Ο ενορχηστρωτής αυτής της εξέλιξης είναι η Τουρκία, η οποία παίζει έξυπνα τον ρόλο της φιλοδυτικής δύναμης που επιστρέφει στην αγκαλιά των ΗΠΑ και του Ισραήλ έπειτα από μια περίοδο προσέγγισης της Ρωσίας.
Η Τουρκία εδώ και καιρό δείχνει ότι θέλει να παίξει ρόλο στη διαμόρφωση των νέων συνθηκών στη Μέση Ανατολή. Αφού διαπίστωσε ότι απέτυχε να συσπειρώσει τον Αραβικό κόσμο ως «προστάτης των απανταχού Παλαιστινίων», ο Ερντογάν αναζωπυρώνει το εν υπνώσει Συριακό μέτωπο στριμώχνοντας τον σύμμαχο της Ρωσίας Άσαντ. Με αυτόν τον τρόπο καταφέρνει να τα έχει καλά τόσο με τον Αραβικό κόσμο, όπως επίσης να γεφυρώσει τις άσχημες σχέσεις που έχει με το Ισραήλ.
Η κατάσταση δυναμιτίζεται ακόμα περισσότερο, αφού πολλές από τις τζιχαντιστικές οργανώσεις που υποστηρίζονται από την Τουρκία, χαρακτηρίζονται από τις ΗΠΑ ως τρομοκρατικές. Μοναδικός απόλυτα κερδισμένος είναι το Ισραήλ, αφού το Ιράν και η Χεσμπολάχ που μέχρι πρότινος στήριζαν τον Άσαντ, είναι πλέον αποδυναμωμένοι.
Χαρακτηριστικό της κατάστασης στη Μέση Ανατολή είναι η χρησιμοποίηση τρομοκρατικών οργανώσεων με την στήριξη κρατικών οντοτήτων. Δεν μιλάμε απλώς για ένοπλες ομάδες που χρηματοδοτούνται από κράτη, όπως πχ συνέβαινε κατά τον Ψυχρό Πόλεμο, αλλά για πραγματικές τρομοκρατικές οργανώσεις που ενεργούν εκτός συνόρων και σκορπούν τον θάνατο σε άμαχο πληθυσμό. Αυτές οι τρομοκρατικές οργανώσεις κάνουν ακόμη πιο περίπλοκο το σκηνικό, αφού κάθε εμπλεκόμενο κράτος και κάθε τρομοκρατική οργάνωση εξυπηρετούν διαφορετικούς (πολλές φορές αλληλοσυγκρουόμενους) σκοπούς και συμφέροντα.
Η Ελλάδα για ακόμη μια φορά βρίσκεται σε αμήχανη θέση, αφού αδυνατεί να διαχειριστεί τέτοιες περίπλοκες καταστάσεις εξωτερικής πολιτικής. Στις Διεθνείς Σχέσεις τα πράγματα δεν είναι άσπρα ή μαύρα, αλλά απαιτούν έξυπνες κινήσεις που λαμβάνουν υπόψιν όλους τους παράγοντες. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έπαιξε όλα της τα χαρτιά στην ατζέντα των Δημοκρατικών, θεωρώντας πως παίρνουν την «σωστή πλευρά της ιστορίας». Όμως οι επικίνδυνες αποφάσεις του απερχόμενου προέδρου Μπάιντεν και η ταύτιση της ΝΔ με αυτές τις βρώμικες πρακτικές (έφτασε στο σημείο μέχρι να δώσει χάρη στον εγκληματία γιο του), περιθωριοποιούν την Ελλάδα σε μία στιγμή της ιστορίας που θα μπορούσαμε ως χώρα να στριμώξουμε την Τουρκία. Αντ’ αυτού, καταφέραμε με την ανικανότητα της κυβέρνησης να φέρουμε πιο κοντά την Τουρκία με το Ισραήλ, όταν μέχρι πρότινος οι δύο χώρες βρίσκονταν στη χειρότερη σχέση τους των τελευταίων δεκαετιών.
Η Ελλάδα για μια ακόμη φορά έχει τον ρόλο του κομπάρσου παρατηρητή, κάτι αδιανόητο για εξελίξεις που λαμβάνουν χώρα στη γειτονιά μας και πιθανόν να αποτελούν το φυτίλι που θα προκαλέσει τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η κυβέρνηση της ΝΔ, εκτός του χάους που έφερε στο εσωτερικό της χώρας, αποδεικνύεται ακόμη πιο ανίκανη και επικίνδυνη στην εξωτερική πολιτική. Διότι δεν είναι δυνατόν να διαδραματίζονται τέτοιες κοσμογονικές αλλαγές λίγα χιλιόμετρα μακριά από τα σύνορά μας, σε ένα κράτος με πρεσβυγενές Πατριαρχείο του Ορθόδοξου Χριστιανισμού και με Ελληνόφωνο πληθυσμό, και το υπουργείο εξωτερικών να μην έχει καν τοποθετηθεί.
Τσίκας Δημήτριος
Διεθνολόγος
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
