Τετάρτη , 29 Μαΐου 2024
Τελευταία Νέα

Oι εταιρίες πατάνε φρένο σε WOKE κουλτούρα, DEI και ESG κατατεύθυνση

Η Unilever, ο βρετανικός γίγαντας καταναλωτικών αγαθών, ξόδεψε χρόνια για να δημιουργήσει την εικόνα μιας εταιρείας «καλής ποιότητας» όσον αφορά την ηθική. Η ιδιοκτήτρια των Dove, Vaseline, Hellmann’s και πολλών άλλων εμπορικών σημάτων απέσυρε τις τριμηνιαίες οικονομικές αναφορές και την καθοδήγηση όσον αφορά τα κέρδη στο όνομα της εστίασης στη βιώσιμη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη. Υπό τον Paul Polman, διευθύνοντα σύμβουλό της από το 2009 έως το 2019, είχε πει ότι θα λάμβανε υπόψη όλους τους μετόχους της, ανεξαρτήτως μεγέθους μερισμάτων και πως σκόπευε να μειώσει κατά το ήμισυ το περιβαλλοντικό της αποτύπωμα -συμπεριλαμβανομένων των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, των αποβλήτων και της χρήσης νερού- ενώ θα διπλασίαζε τις πωλήσεις της σε διάστημα μίας δεκαετίας…

 

Από την Emily Stewart/Business Insider

Πέντε χρόνια μετά και δύο διευθύνοντες συμβούλους αργότερα, η Unilever αλλάζει τους ρυθμούς της. Δεν κάνει μια αναστροφή στις περιβαλλοντικές, κοινωνικές και στις διακυβερνητικές προσπάθειες της, αλλά λέει ότι θέλει να είναι πιο ρεαλιστική για το τι μπορεί να επιτύχει και πότε. Η Unilever δεν είναι η μόνη σε αυτό.

Πολλές εταιρείες χαλιναγωγούν τη ρητορική τους και σε ορισμένες περιπτώσεις τη δράση τους σε ζητήματα όπως η βιωσιμότητα και η ποικιλομορφία. Είναι ιδιαίτερα προσεκτικές σχετικά με τις κοινωνικές και πολιτικές συζητήσεις της ημέρας, ειδικά σε μια εκλογική χρονιά. Σε ορισμένες περιπτώσεις λένε στους εργαζομένους τους μάλιστα να ρίξουν τις εντάσεις. Η Google, για παράδειγμα, απέλυσε περισσότερους από δώδεκα εργαζόμενους επειδή διαμαρτυρήθηκαν για τη σύμβασή της όσον αφορά την κυβέρνηση του Ισραήλ.

«Πολλά μεγαλοστελέχη έχουν πάρει την απόφαση ότι μερικές φορές είναι πιο ασφαλές να σιωπούν αντί να παίρνουν μια στάση, επειδή έχουν μια καταπιστευματική ευθύνη απέναντι στους μετόχους και στο στόχο τους και ανησυχούν πολύ για το πώς θα γίνει αντιληπτό αυτό», είπε η Naomi Wheeless, διευθύντρια του διοικητικού συμβουλίου της Eventbrite, η οποία ήταν παλαιότερα επικεφαλής της Square.

Ονομάστε το όλο αυτό «ξε-ξύπνημα» («un-wokening»).

Την τελευταία δεκαετία, πολλές μεγάλες εταιρείες έχουν -τουλάχιστον- δηλώσει ότι αναλαμβάνουν πλέον πιο ενεργό ρόλο σε κοινωνικά ζητήματα, υπό την πίεση των πελατών τους και, το πιο σημαντικό, των εργαζομένων τους. Οι περισσότερες από αυτές αντιτάχθηκαν με τον «νόμο του μπάνιου» της Βόρειας Καρολίνας του 2016 («bathroom bill») και όταν ο Donald Trump κατέλαβε τον Λευκό Οίκο, ενώ επίσης πολλές μίλησαν ενάντια στις πολιτικές του για τη μετανάστευση και το περιβάλλον. Εκείνη την εποχή, η Business Roundtable (μια ένωση Ανώτατων Εκτελεστικών Στελεχών κορυφαίων εταιρειών της Αμερικής) είχε δηλώσει ότι είναι καιρός να ξανασκεφτούμε τον σκοπό μιας εταιρείας και ο Larry Fink της BlackRock εξέφρασε κάθε είδους σκέψεις σχετικά με τη σημασία των εταιρειών να είναι υπεύθυνοι κοινωνικοί διαχειριστές.

Στον απόηχο της δολοφονίας του George Floyd το 2020, οι μεγάλες αμερικάνικες εταιρείες έκαναν ατελείωτες δηλώσεις σχετικά με τη φρίκη του γεγονότος που είχε συμβεί και δεσμεύτηκαν να αναλάβουν πρωτοβουλίες ποικιλομορφίας, ισότητας και ένταξης. Τότε, είχε προκύψει μια γενικότερη προσδοκία ότι οι μεγάλες επιχειρήσεις θα έπαιρναν θέση σε διάφορα κοινωνικό-πολιτικά θέματα -εάν για παράδειγμα το Κογκρέσο δεν έκανε κάτι για τα όπλα.

«Μπορείτε σχεδόν να πείτε ότι το ESG (Environmental, Social and Governance) έτρεξε χωρίς αντίπαλο για κάποια χρόνια», δήλωσε ο Andrew Jones, ανώτερος ερευνητής στο Κέντρο ESG του Conference Board. Μετά ήρθε η αντίδραση.

Τα τελευταία δύο χρόνια υπάρχει μια αναταραχή στις ΗΠΑ, ειδικά μεταξύ των συντηρητικών, σχετικά με την άνοδο του αποκαλούμενου «αφυπνισμένου καπιταλισμού»: Η Bud Light αντιμετώπισε σκληρή κριτική από τη δεξιά όταν συνεργάστηκε με τον διεμφυλικό influencer Dylan Mulvaney για μια μικρής κλίμακας καμπάνια στο Instagram την περασμένη άνοιξη. Στη συνέχεια, η Target ήρθε αντιμέτωπη με αντιδράσεις για τα Pride εμπορεύματά της, με ορισμένους πελάτες να καταστρέφουν οθόνες σε καταστήματα λόγω μιας καμπάνιας που διεξάγει εδώ και χρόνια.

Αυτά τα παραδείγματα υψηλής έντασης τρόμαξαν τις εταιρείες, οι οποίες τώρα φοβούνται να συνεχίσουν στο ίδιο τροπάριο βάζοντας τα με τους δεξιούς. Και στην αγορά όμως, τα κεφάλαια ESG δεν ήταν τόσο καυτά. Σύμφωνα με τη Morningstar, οι επενδυτές άντλησαν 13 δισεκατομμύρια δολάρια από βιώσιμα κεφάλαια το 2023 εν μέσω υποαπόδοσης και πολιτικής ανησυχίας.

«Υπάρχει ένα αντικίνημα ενάντια τόσο στο ESG όσο και στο DEI (Ποικιλομορφία, ισότητα και ένταξη)», δήλωσε ο Philip Mirvis, ψυχολόγος και ερευνητής στο Εργαστήριο Κοινωνικής Καινοτομίας του Babson College. «Σίγουρα για τις επιχειρήσεις, αυτό έχει να κάνει με το να κερδίζουν χρήματα. Και στη συμβατική λογική, όλα αυτά τα ζητήματα αντιπροσωπεύουν κινδύνους».

Μετά την περσινή καταστροφική χρονιά της Bud Light, που ήταν πραγματικό πλήγμα για τις δραστηριότητές της, στελέχη φοβούνται ότι οι εταιρείες τους θα αποτελέσουν τον επόμενο στόχο κατακραυγής κατά του κινήματος «Woke». Σε μια έρευνα του Conference Board το 2023 σε περισσότερες από 100 μεγάλες αμερικανικές εταιρείες, σχεδόν οι μισοί από τους ερωτηθέντες είπαν ότι είχαν αντιδράσεις όσον αφορά το ESG και σχεδόν τα δύο τρίτα δήλωσαν ότι περίμεναν το πρόβλημα να επιμείνει ή να επιδεινωθεί τα επόμενα δύο χρόνια.

Ο Andrew Jones μας είπε ότι οι έρευνες δείχνουν ότι οι εταιρείες διστάζουν να αναφέρουν υπερβολικά πλέον το DEI. Ανέφερε ότι αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι οι εταιρείες δεν κάνουν τίποτα για τη βιωσιμότητα και την ποικιλομορφία, αλλά σίγουρα αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο μιλούν για όλο αυτό.

Τα αποτελέσματα είναι ήδη αισθητά: Ο Larry Fink της BlackRock δεν θα μιλάει πλέον για «ESG» γιατί, όπως λέει, έχει «εργαλειοποιηθεί». Οι διαχειριστές περιουσιακών στοιχείων γενικότερα δεν μιλούν καθόλου πλέον για ESG ως μέρος μιας τάσης «πράσινης σιωπής». Ορισμένες εταιρείες που έκαναν πολλά για τις προσπάθειές τους όσον αφορά το DEI το 2020 σταματούν να μιλούν και αυτές.

Τα δεδομένα που μας παρέχονται από την FactSet, μια εταιρεία χρηματοοικονομικών δεδομένων, δείχνουν ότι οι αναφορές ESG και DEI στις τριμηνιαίες συνομιλίες κερδών των εταιρειών του S&P 500 με τους αναλυτές έχουν κάνει τα τελευταία χρόνια αισθητή την απουσία τους. Για το τέταρτο τρίμηνο του 2020, 131 εταιρείες ανέφεραν το ESG και 34 ανέφεραν το DEI ή τη διαφορετικότητα και την ένταξη. Για το τέταρτο τρίμηνο του 2023, αυτοί οι αριθμοί μειώθηκαν σε 28 και τέσσερις αντίστοιχα.

Αν και αυτή η στάση έχει σίγουρα οδηγήσει σε μια σχετική ηρεμία, σε ορισμένες περιπτώσεις οι εταιρείες μιλούν λιγότερο για τις κοινωνικές τους δεσμεύσεις επειδή υποσχέθηκαν πολλά που δεν κατάφεραν να υλοποιήσουν. Εταιρείες όπως η AIG, η Amazon και η ExxonMobil έχουν ήδη μειώσει ορισμένες από τις πρωτοβουλίες τους για το κλίμα.

«Είδαμε πολλές εταιρείες να αναλαμβάνουν πολύ τολμηρές δεσμεύσεις, για παράδειγμα καθαρές μηδενικές εκπομπές μέχρι οποιαδήποτε ημερομηνία, το 2040, το 2050», είπε ο Jones. «Και συχνά αυτές οι δεσμεύσεις έγιναν, αλλά δεν υπήρξε τελικά κάποια σημαντική εργασία για να τις υλοποιήσουν».

Η Alison Taylor, αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Stern School of Business του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, η οποία έγραψε το βιβλίο «Higher Ground: How Business Can Do the Right Thing in a Turbulent World», μας είπε ότι, κατά την άποψή της, το προφίλ των αμερικανικών επιχειρήσεων δεν είναι τόσο τραχύ όσο δείχνει. Τα μεγαλοστελέχη έχουν γίνει πιο Ρεπουμπλικανικά την τελευταία δεκαετία και, δηλώνοντας φωναχτά ότι είναι καλοπροαίρετες, οι εταιρείες έχουν επίσης επιστήσει την προσοχή στις πολιτικές δωρεές τους, οι οποίες συχνά δεν ευθυγραμμίζονται με τη ρητορική τους. Επιπλέον, τα ζητήματα που κυριαρχούν στις πολιτικές και κοινωνικές συζητήσεις είναι πολύ πιο ακανθώδη από ό,τι ήταν στο πρόσφατο παρελθόν.

«Τώρα αυτό που έχουμε είναι το τέλος των αντιδράσεων όσον αφορά την απόφαση “Roe v. Wade”, και έχουμε τη Μέση Ανατολή, και έχουμε ζητήματα όπου είναι πολύ, πολύ πιο διχαστικά και δύσκολα», πρόσθεσε η Taylor.

Η ίδια, μία εδώ και πολλά χρόνια σκεπτικίστρια όσον αφορά τον ακτιβισμό των CEOs, δεν εκπλήσσεται που οι αποκαλούμενες «φιλικές εταιρείες της διπλανής πόρτας» πήγαν στραβά, αλλά της κάνει εντύπωση ότι οι εργαζόμενοι τους δεν ήταν προετοιμασμένοι: Ορισμένες εταιρείες ενθάρρυναν τη δημιουργία ομάδων αλληλοστήριξης εργαζομένων, οι οποίες οργανώνουν τους υπαλλήλους βάσει κοινωνικών ταυτοτήτων και πεποιθήσεων και σε ορισμένες περιπτώσεις τους ενθαρρύνουν να πιέσουν για αλλαγές. Οι εργαζόμενοι της Google έχουν συμμετάσχει στο παρελθόν σε διαμαρτυρίες και κατάφεραν να κρατήσουν τις δουλειές τους. Πολλοί όμως σάστισαν όταν διαπίστωσαν ότι αυτή τη φορά, η εταιρεία δεν έχει πλέον την ίδια στάση. Αντίθετα, απολύει όσους διαμαρτύρονται και υπενθυμίζει σε όλους, «ότι εδώ είναι επιχείρηση».

«Σε μια εταιρεία δεν υπάρχει δημοκρατία, υποννοώντας οι ηγέτες των εταιρειών ότι υπήρξε δημοκρατία όταν τους ταίριαζε», είπε η Taylor. «Τώρα δεν τους ταιριάζει».

Σήμερα, δεν είναι ξεκάθαρο εάν αυτή η τάση που υπάρχει στις εταιρείες είναι μια ξαφνική ή μια πιο μόνιμη ανατροπή. Η Bud Light και η μητρική της εταιρεία, η Anheuser-Busch, έχουν γενικά αποστασιοποιηθεί από οτιδήποτε μπορεί να θεωρηθεί αμφιλεγόμενο μετά την καταστροφική χρονιά του Dylan Mulvaney. Το κύριο μήνυμά τους από τότε είναι «Αγαπάμε την Αμερική».

Η Target μας είπε ότι δεν είχε κάτι να μοιραστεί δημόσια ακόμη όσον αφορά τα σχέδιά της για το Pride για το 2024, αλλά έχει αναγνωρίσει δημόσια ότι είναι πιθανό να κάνει κάποιες τροποποιήσεις.

Πολλοί από τους ανθρώπους με τους οποίους μιλήσαμε για αυτό το ρεπορτάζ περιέγραψαν τα μεγαλοστελέχη στις ΗΠΑ να βρίσκονται σε ετοιμότητα λόγω των εκλογών φέτος. Αλλά ερχεται το 2025, και όλο αυτό μπορεί να χαλαρώσει. Το πλήθος κατά του κινήματος αφύπνισης είναι ιδιαίτερα ενθουσιασμένο για ορισμένα ζητήματα αυτή τη στιγμή, αλλά αυτό μπορεί να μην διαρκέσει.

Ωστόσο, κάτω από όλα αυτά κρύβεται ένα κεντρικό ερώτημα: Πόσο «Woke» είναι ούτως ή άλλως οι μεγάλες αμερικάνικες εταιρείες;

Οι δεσμεύσεις για κοινωνική ευθύνη δεν ήταν ποτέ ο βασικός στόχος, είπε ο Kenneth Pucker, πρώην επικεφαλής επιχειρησιακός διευθυντής της Timberland και νυν καθηγητής πρακτικής στη Σχολή Fletcher στο Πανεπιστήμιο Tufts. «Είναι πάντα στο περιθώριο γιατί ο κύριος σκοπός των στελεχών —η πραγματική ευθύνη, ο τρόπος που οργανώνεται η δομή του συστήματος, ο τρόπος που λειτουργούν τα κίνητρα, ο τρόπος που χτίζονται οι κανόνες— είναι η παραγωγή χρημάτων». Αυτό μπορεί να είναι μια μεγάλη απαγόρευση, αλλά ίσως η εταιρική Αμερική δεν ήταν ποτέ τόσο αφοσιωμένη στην ιδέα εξαρχής.

Shares